سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

الر ۚ كتاب احكمت اياته ثم فصلت من لدن حكيم خبير ۱
قرائتی قرائتی الف، لام، را. [قرآن،] كتابى كه آیات آن استوار گشته، آن­گاه از جانب حكیمى آگاه، شرح و تفصیل داده شده است.
الا تعبدوا الا الله ۚ انني لكم منه نذير وبشير ۲
قرائتی قرائتی كه: «جز خداوند یكتا را نپرستید! من از طرف او براى شما هشداردهنده و بشارت­دهنده‌ام.
وان استغفروا ربكم ثم توبوا اليه يمتعكم متاعا حسنا الى اجل مسمى ويوت كل ذي فضل فضله ۖ وان تولوا فاني اخاف عليكم عذاب يوم كبير ۳
قرائتی قرائتی و از پروردگارتان طلب آمرزش كنید و به سوى او بازگردید تا شما را به بهره‌اى نیكو تا مدّتى معین [كه عمر دارید،] كامیاب كند، و به هر بافضیلتى فزونى بخشد. و اگر روى بگردانید، من از عذاب روزى بزرگ بر شما بیمناكم.
الى الله مرجعكم ۖ وهو على كل شيء قدير ۴
قرائتی قرائتی بازگشت شما به سوى خداست. و او بر هر چیزى تواناست.»
ﯿ
الا انهم يثنون صدورهم ليستخفوا منه ۚ الا حين يستغشون ثيابهم يعلم ما يسرون وما يعلنون ۚ انه عليم بذات الصدور ۵
قرائتی قرائتی بدانید كه مخالفان براى آن كه خود را از پیامبر پنهان دارند، سر و سینه‌هاى خود را به هم نزدیک مى‌كنند و لباس‌هاى خویش را بر سر مى‌كشند، [غافل از آن كه] خداوند تمام كارهاى پنهان و آشكار آنان را مى‌داند. همانا او به اسرار درون سینه‌ها آگاه است.
۞ وما من دابة في الارض الا على الله رزقها ويعلم مستقرها ومستودعها ۚ كل في كتاب مبين ۶
قرائتی قرائتی و هیچ جنبنده‌اى در زمین نیست، مگر آن که روزى او بر خداست، و خداوند قرارگاه دائمى و جایگاه موقّت او را مى‌داند. همه در کتاب آشکارى ثبت است.
ﭿ
وهو الذي خلق السماوات والارض في ستة ايام وكان عرشه على الماء ليبلوكم ايكم احسن عملا ۗ ولين قلت انكم مبعوثون من بعد الموت ليقولن الذين كفروا ان هاذا الا سحر مبين ۷
قرائتی قرائتی او کسى است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز [و دوران] آفرید و عرش او بر آب قرار داشت، تا شما را بیازماید که کدام یک نیکوکارترید. و اگر بگویى که: «شما پس از مرگ زنده خواهید شد.» کافران خواهند گفت: «این سحرى آشکار است!»
ولين اخرنا عنهم العذاب الى امة معدودة ليقولن ما يحبسه ۗ الا يوم ياتيهم ليس مصروفا عنهم وحاق بهم ما كانوا به يستهزيون ۸
قرائتی قرائتی و هرگاه عذاب را تا مدّت محدودى از آنان به تأخیر بیندازیم، مى‌گویند: «چه چیزی جلوى عذاب ما را گرفت؟» بدانید روزى که قهر و عذاب ما به سراغشان بیاید، از ایشان بازگشتى نیست و آنچه بِدان مسخره مى‌کردند، آنان را فراخواهد گرفت.
ولين اذقنا الانسان منا رحمة ثم نزعناها منه انه لييوس كفور ۹
قرائتی قرائتی و اگر به انسان، از جانب خود نعمتى بچشانیم، سپس آن را از او بازپس‌گیریم، او نومید و ناسپاس خواهد بود.
ولين اذقناه نعماء بعد ضراء مسته ليقولن ذهب السييات عني ۚ انه لفرح فخور ۱۰
قرائتی قرائتی و اگر پس از سختى و محنتى که به انسان رسیده، نعمتى به او بچشانیم، [چنان مغرور مى‌شود که] مى‌گوید: «گرفتارى‌ها از من دور شد [و دیگر به سراغم نخواهد آمد].» بى‌گمان او شادمان و فخرفروش است.
الا الذين صبروا وعملوا الصالحات اولايك لهم مغفرة واجر كبير ۱۱
قرائتی قرائتی مگر کسانى که اهل صبر و عمل صالح هستند، [که نه با رفتن نعمت، نومید می‌شوند و نه با آمدنش، فخر می‌فروشند.] براى آنان مغفرت و پاداشى بزرگ خواهد بود.
ﯿ
فلعلك تارك بعض ما يوحى اليك وضايق به صدرك ان يقولوا لولا انزل عليه كنز او جاء معه ملك ۚ انما انت نذير ۚ والله على كل شيء وكيل ۱۲
قرائتی قرائتی پس شاید تو [به خاطر عدم پذیرش مردم، ابلاغِ] بعضی از آنچه را که به تو وحى مى‌شود، واگذارى، و سینه‌ات به خاطر آن تنگ شده باشد که مى‌گویند: «چرا گنجى بر او نازل نشده، یا فرشته‌اى با او نیامده!؟» تو فقط هشداردهنده‌اى. و خداوند بر هر چیزى ناظر و نگهبان است.
ام يقولون افتراه ۖ قل فاتوا بعشر سور مثله مفتريات وادعوا من استطعتم من دون الله ان كنتم صادقين ۱۳
قرائتی قرائتی یا این که مى‌گویند: «[او] قرآن را از پیش خود بافته و ساخته است!» بگو: «اگر راست مى‌گویید، شما هم ده سوره مثل این از پیشِ‌خودساخته‌ها، بیاورید و [براى این کار،] غیر خدا هر کس را مى‌خواهید دعوت کنید.»
فالم يستجيبوا لكم فاعلموا انما انزل بعلم الله وان لا الاه الا هو ۖ فهل انتم مسلمون ۱۴
قرائتی قرائتی پس اگر از عهده‌ى اجابت [درخواست] شما برنیامدند، بدانید آنچه نازل شده، به علم خداست و این که معبودى جز او نیست، پس آیا [در این صورت] تسلیم مى‌شوید؟
ﭿ
من كان يريد الحياة الدنيا وزينتها نوف اليهم اعمالهم فيها وهم فيها لا يبخسون ۱۵
قرائتی قرائتی کسانى که زندگانى دنیا و زیبایى‌هاى آن را بخواهند، ما در همین دنیا [نتیجه‌ى] اعمالشان را به طور کامل مى‌دهیم، و در آن، هیچ کم و کاستى نخواهد بود.
اولايك الذين ليس لهم في الاخرة الا النار ۖ وحبط ما صنعوا فيها وباطل ما كانوا يعملون ۱۶
قرائتی قرائتی آنان کسانى هستند که در قیامت، جز آتش چیزى ندارند. و آنچه در دنیا ساخته‌اند بر باد رفته، و اعمالى که انجام مى‌دهند، باطل و بى‌اثر خواهد بود.
افمن كان على بينة من ربه ويتلوه شاهد منه ومن قبله كتاب موسى اماما ورحمة ۚ اولايك يومنون به ۚ ومن يكفر به من الاحزاب فالنار موعده ۚ فلا تك في مرية منه ۚ انه الحق من ربك ولاكن اكثر الناس لا يومنون ۱۷
قرائتی قرائتی آیا آن کس که دلیل روشنى از طرف پروردگارش دارد و به دنبال او شاهدى از اوست، و پیش از او کتاب موسى [که] رهبر و رحمت بوده است، [بر آمدن او بشارت داده، مانند کسى است که این خصوصیات را نداشته باشد]؟ آنان [که حق‌جو هستند،] به او ایمان مى‌آورند، و هر کس از گروه‌هاى مختلف به او کافر شود، وعده‌گاهش آتش است. پس، از آن در تردید مباش [که] قطعاً آن [وحى، کلامِ] حقّى است از سوی پروردگارت، اگر چه بیشتر مردم ایمان نیاورند.
ومن اظلم ممن افترى على الله كذبا ۚ اولايك يعرضون على ربهم ويقول الاشهاد هاولاء الذين كذبوا على ربهم ۚ الا لعنة الله على الظالمين ۱۸
قرائتی قرائتی و کیست ستمکارتر از آن که بر خداوند دروغ مى‌بندد؟ آنان بر پروردگارشان عرضه مى‌شوند و شاهدان خواهند گفت: «اینها همان کسانى هستند که بر پروردگارشان دروغ بستند. بدانید! لعنت خدا بر ستمگران باد!»
ﯿ
الذين يصدون عن سبيل الله ويبغونها عوجا وهم بالاخرة هم كافرون ۱۹
قرائتی قرائتی کسانى که [مردم را] از راه خدا بازمى‌دارند و مى‌کوشند تا آن را کج جلوه دهند، در حالى که آنها خودشان به آخرت کافرند.
اولايك لم يكونوا معجزين في الارض وما كان لهم من دون الله من اولياء ۘ يضاعف لهم العذاب ۚ ما كانوا يستطيعون السمع وما كانوا يبصرون ۲۰
قرائتی قرائتی آنها در زمین عاجزکننده نیستند [و نمى‌توانند از خطر فرار کنند.] و در برابر خداوند هیچ یاورى ندارند. عذاب خدا نسبت به آنها مضاعف است. [چرا که هم خود گمراه بودند و هم دیگران را به گمراهى کشاندند.] آنان [از شدّت لجاجت و عناد،] توان شنیدن [حقّ] را ندارند و [آن را] نمى‌بینند.
اولايك الذين خسروا انفسهم وضل عنهم ما كانوا يفترون ۲۱
قرائتی قرائتی آنها کسانى هستند که [سرمایه‌ى وجود] خویش را باخته و از آنچه به دروغ مى‌ساختند [نیز] بازمانده‌اند.
لا جرم انهم في الاخرة هم الاخسرون ۲۲
قرائتی قرائتی به ناچار، آنان در قیامت، زیانکارترینِ افرادند.
ﭿ
ان الذين امنوا وعملوا الصالحات واخبتوا الى ربهم اولايك اصحاب الجنة ۖ هم فيها خالدون ۲۳
قرائتی قرائتی کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام دهند و در برابر پروردگارشان فروتن باشند، آنان اهل بهشتند و براى همیشه در آنجا خواهند ماند.
۞ مثل الفريقين كالاعمى والاصم والبصير والسميع ۚ هل يستويان مثلا ۚ افلا تذكرون ۲۴
قرائتی قرائتی مَثلِ دو گروهِ [کافر و مؤمن،] همچون نابینا و ناشنوا، و بینا و شنواست. آیا این دو گروه در مَثَل یکسانند؟ پس چرا پند نمى‌گیرید؟
ولقد ارسلنا نوحا الى قومه اني لكم نذير مبين ۲۵
قرائتی قرائتی و ما نوح را به سوى قومش فرستادیم، [او به مردم گفت:] «من براى شما هشداردهنده‌ى روشنى هستم.
ان لا تعبدوا الا الله ۖ اني اخاف عليكم عذاب يوم اليم ۲۶
قرائتی قرائتی [دعوت من این است] که جز خداوند را نپرستید، که من از عذاب روزى دردناک بر شما مى‌ترسم.»
فقال الملا الذين كفروا من قومه ما نراك الا بشرا مثلنا وما نراك اتبعك الا الذين هم اراذلنا بادي الراي وما نرى لكم علينا من فضل بل نظنكم كاذبين ۲۷
قرائتی قرائتی پس سران قومش که کافر بودند، گفتند: «ما تو را انسانى مثل خودمان مى‌بینیم. و جز اراذل و اوباش که ساده‌لوحند، کس دیگرى را پیرو تو نمى‌یابیم، و براى شما هیچ برترى بر خودمان نمى‌بینیم، بلکه شما را دروغگو مى‌پنداریم.»
ﯿ
قال يا قوم ارايتم ان كنت على بينة من ربي واتاني رحمة من عنده فعميت عليكم انلزمكموها وانتم لها كارهون ۲۸
قرائتی قرائتی [نوح] گفت: «اى قوم من! آیا اگر ببینید که من بر دلیل روشنى از طرف پروردگارم باشم و او از نزد خودش، رحمت [نبوّت] را به من داده باشد که بر شما مخفى مانده است، [آیا باز هم سرپیچى مى‌کنید]؟ آیا شما را به پذیرش آن وادار کنیم، در حالى که نسبت به آن کراهت دارید؟
ويا قوم لا اسالكم عليه مالا ۖ ان اجري الا على الله ۚ وما انا بطارد الذين امنوا ۚ انهم ملاقو ربهم ولاكني اراكم قوما تجهلون ۲۹
قرائتی قرائتی اى قوم من! از شما در برابر این دعوت، اجرتى درخواست نمى‌کنم، پاداش من تنها بر خداست. و من کسانى را که ایمان آورده‌اند، [به خواست شما] طرد نمى‌کنم، آنان پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد، ولى من شما را قومی جاهل مى‌بینم.
ويا قوم من ينصرني من الله ان طردتهم ۚ افلا تذكرون ۳۰
قرائتی قرائتی اى مردم! اگر من آنان را برانم، چه کسى مرا در برابر خدا یارى خواهد کرد؟ چرا نمی‌اندیشید؟
ﭿ
ولا اقول لكم عندي خزاين الله ولا اعلم الغيب ولا اقول اني ملك ولا اقول للذين تزدري اعينكم لن يوتيهم الله خيرا ۖ الله اعلم بما في انفسهم ۖ اني اذا لمن الظالمين ۳۱
قرائتی قرائتی من به شما نمى‌گویم که گنجینه‌هاى الهى نزد من است و نه [این که از پیش خود] غیب مى‌دانم، و نمى‌گویم که من فرشته‌ام، و نمى‌گویم آن کسانى که در پیشِ چشمِ شما خوارند، خداوند هرگز به آنان خیرى نخواهد رساند؛ [بلکه] خداوند به آنچه در دل آنهاست، آگاه‌تر است. [اگر جز این بگویم،] قطعاً از ستمکاران خواهم بود.»
قالوا يا نوح قد جادلتنا فاكثرت جدالنا فاتنا بما تعدنا ان كنت من الصادقين ۳۲
قرائتی قرائتی [مخالفان] گفتند: «اى نوح! تو با ما جدال زیادى کردی، [دیگر بس است،] اگر راست مى‌گویى، آنچه را به ما وعده مى‌دهى، بر سر ما بیاور!»
قال انما ياتيكم به الله ان شاء وما انتم بمعجزين ۳۳
قرائتی قرائتی [نوح] گفت: «اگر خداوند اراده کند، آن را بر سر شما خواهد آورد، و شما قدرت خنثى­کردن آن را نخواهید داشت.
ولا ينفعكم نصحي ان اردت ان انصح لكم ان كان الله يريد ان يغويكم ۚ هو ربكم واليه ترجعون ۳۴
قرائتی قرائتی و اگر خداوند بخواهد شما را [به خاطر بی‌لیاقتی] گمراه سازد، [دیگر] نصیحت من به حال شما سودى نخواهد داشت، هر چند بخواهم براى شما خیرخواهى کنم. او پروردگار شماست، و [شما] به سوى او بازخواهید گشت.»
ام يقولون افتراه ۖ قل ان افتريته فعلي اجرامي وانا بريء مما تجرمون ۳۵
قرائتی قرائتی یا [مشرکان درباره‌ی پیامبر] مى‌گویند: «او، آن [سخنان] را بر خداوند افترا بسته است.» بگو: اگر من چیزى را به دروغ به خداوند نسبت داده‌ام، پس کیفرش بر عهده‌ى خودم خواهد بود. و من از جرم شما بیزارم.»
ﯿ
واوحي الى نوح انه لن يومن من قومك الا من قد امن فلا تبتيس بما كانوا يفعلون ۳۶
قرائتی قرائتی به نوح وحى گردید که جز کسانى که [تاکنون] ایمان آورده‌اند، از قوم تو هرگز ایمان نمى‌آورند، پس از کارهایى که مى‌کنند، غمگین مباش.
واصنع الفلك باعيننا ووحينا ولا تخاطبني في الذين ظلموا ۚ انهم مغرقون ۳۷
قرائتی قرائتی و زیر نظر ما و طبق دستور ما، کشتى بساز. و درباره‌ى کسانى که ستم کرده‌اند، با من سخن مگوى که آنان غرق­شدنى هستند.
ويصنع الفلك وكلما مر عليه ملا من قومه سخروا منه ۚ قال ان تسخروا منا فانا نسخر منكم كما تسخرون ۳۸
قرائتی قرائتی و [نوح] مشغول ساختن کشتى شد. [امّا] هر زمان که گروهی از قومش بر او مى‌گذشتند، او را مسخره مى‌کردند. [او] گفت: «اگر شما ما را مسخره کنید، ما [نیز] همین­گونه شما را مسخره خواهیم کرد.
فسوف تعلمون من ياتيه عذاب يخزيه ويحل عليه عذاب مقيم ۳۹
قرائتی قرائتی پس به زودى خواهید دانست که مجازاتِ خوارکننده به سراغ چه کسى خواهد آمد و عذاب جاوِدانه دامن چه کسى را خواهد گرفت.»
ﭿ
حتى اذا جاء امرنا وفار التنور قلنا احمل فيها من كل زوجين اثنين واهلك الا من سبق عليه القول ومن امن ۚ وما امن معه الا قليل ۴۰
قرائتی قرائتی [کفر و استهزا ادامه داشت] تا زمانى که قهر ما آمد و تنور فوران کرد. [به نوح] گفتیم که از هر زوج، یک جفت، [نر و ماده] در آن [کشتى] سوار کن و خانواده‌ى خودت را، جز کسانی که قبلاً در مورد آنها قول [عذاب] داده شده بود. و افرادى را که ایمان آورده‌اند، [سوار کن، امّا] جز گروه کمى، کسى همراه او ایمان نیاورده بود.
۞ وقال اركبوا فيها بسم الله مجراها ومرساها ۚ ان ربي لغفور رحيم ۴۱
قرائتی قرائتی و [نوح به مسافران کشتى] گفت: «بر آن سوار شوید که حرکت و توقّفش با نام خداست. همانا پروردگار من آمرزنده و مهربان است.»
وهي تجري بهم في موج كالجبال ونادى نوح ابنه وكان في معزل يا بني اركب معنا ولا تكن مع الكافرين ۴۲
قرائتی قرائتی و آن [کشتى] آنها را از لابه‌لاى امواجى همچون کوه، پیش مى‌برد. نوح، فرزندش را که در گوشه‌اى قرار داشت، صدا زد [و گفت]: «پسرم! با ما سوار شو و با کافران مباش!»
قال ساوي الى جبل يعصمني من الماء ۚ قال لا عاصم اليوم من امر الله الا من رحم ۚ وحال بينهما الموج فكان من المغرقين ۴۳
قرائتی قرائتی گفت: «به زودى به کوهى پناه مى‌برم تا مرا از آب حفظ کند.» [نوح] گفت: «امروز جز کسانى که مورد رحم قرار گرفته‌اند، هیچ حافظ [و پناهگاهى] در مقابل قهر الهى نیست.» [در این هنگام] موجى میان آن دو، جدایى انداخت و او غرق گردید.
وقيل يا ارض ابلعي ماءك ويا سماء اقلعي وغيض الماء وقضي الامر واستوت على الجودي ۖ وقيل بعدا للقوم الظالمين ۴۴
قرائتی قرائتی و گفته شد: «اى زمین! آبت را فرو بر، و اى آسمان! [از باریدن] بایست.» آب فرونشست و کار پایان پذیرفت و [کشتى] بر [دامنه کوهِ] جودى پهلو گرفت. و گفته شد: «[رحمت خدا از] قوم ستمگر دور باد!»
ﯿ
ونادى نوح ربه فقال رب ان ابني من اهلي وان وعدك الحق وانت احكم الحاكمين ۴۵
قرائتی قرائتی پس نوح پروردگارش را ندا داد و گفت: «پروردگارا! پسرم از خاندان من است و وعده‌ى تو حقّ است و تو بهترینِ داورانى.»
قال يا نوح انه ليس من اهلك ۖ انه عمل غير صالح ۖ فلا تسالن ما ليس لك به علم ۖ اني اعظك ان تكون من الجاهلين ۴۶
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: «اى نوح! او [در واقع] از خاندان تو نیست. او [داراى] کردارى ناشایست است، پس چیزى را که به آن علم ندارى، از من مخواه! من تو را اندرز مى‌دهم که [مبادا] از جاهلان باشى.»
ﭿ
قال رب اني اعوذ بك ان اسالك ما ليس لي به علم ۖ والا تغفر لي وترحمني اكن من الخاسرين ۴۷
قرائتی قرائتی [نوح] گفت: «پروردگارا! به تو پناه مى‌برم از این که چیزى را که به [خیر و شرّ] آن آگاهى ندارم، از تو درخواست کنم. و اگر تو بر من نبخشایى و بر من ترحّم نکنى، از زیانکاران خواهم بود.»
قيل يا نوح اهبط بسلام منا وبركات عليك وعلى امم ممن معك ۚ وامم سنمتعهم ثم يمسهم منا عذاب اليم ۴۸
قرائتی قرائتی به نوح خطاب شد: [اینک] با سلامى از جانب ما و برکاتى بر تو و بر تمام امّت‌هایى که با تو هستند، فرود آى! و به زودى امّت‌هایى [از نسل همین نجات‌یافتگان] را از نعمت‌ها برخوردار خواهیم ساخت، [امّا] پس از آن، [به خاطر غفلت و کفر و گناه،] عذابى دردناک از طرف ما به آنان خواهد رسید.
تلك من انباء الغيب نوحيها اليك ۖ ما كنت تعلمها انت ولا قومك من قبل هاذا ۖ فاصبر ۖ ان العاقبة للمتقين ۴۹
قرائتی قرائتی [اى پیامبر!] اینها از اخبار غیبى است که ما آنها را به تو وحى مى‌کنیم [و] پیش از این، نه تو و نه قوم تو، از آنها خبرى نداشتید، پس [تو نیز مانند نوح] صبر کن که همانا فرجام [نیک]، براى متّقین است.
والى عاد اخاهم هودا ۚ قال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من الاه غيره ۖ ان انتم الا مفترون ۵۰
قرائتی قرائتی و به سوى قوم عاد، برادرشان هود [را فرستادیم، او به مردم] گفت: «اى قوم من! خدا را بپرستید که هیچ معبودى جز او براى شما نیست. [شما در پرستش بت‌ها به خطا مى‌روید و] جز اهل افترا نیستید.
يا قوم لا اسالكم عليه اجرا ۖ ان اجري الا على الذي فطرني ۚ افلا تعقلون ۵۱
قرائتی قرائتی اى قوم! من از شما در برابر رسالتم پاداشى درخواست نمى‌کنم. پاداش من تنها بر عهده‌ى کسی است که مرا آفریده است. پس آیا نمى‌اندیشید؟!
ﯿ
ويا قوم استغفروا ربكم ثم توبوا اليه يرسل السماء عليكم مدرارا ويزدكم قوة الى قوتكم ولا تتولوا مجرمين ۵۲
قرائتی قرائتی اى قوم! از پروردگارتان طلب آمرزش کنید، سپس به سوى او بازگردید و توبه نمایید تا او از آسمان پى در پى بر شما باران بفرستد، و نیرویى بر نیروى شما بیافزاید، و به خاطر گناه، روى برنتابید.»
قالوا يا هود ما جيتنا ببينة وما نحن بتاركي الهتنا عن قولك وما نحن لك بمومنين ۵۳
قرائتی قرائتی [مشرکان] گفتند: «اى هود! تو دلیل روشنى براى ما نیاورده‌اى، و ما به خاطر سخنان تو، از خدایانمان دست بر‌نمى‌داریم. و ما از ایمان آورندگانِ به تو نیستیم.
ان نقول الا اعتراك بعض الهتنا بسوء ۗ قال اني اشهد الله واشهدوا اني بريء مما تشركون ۵۴
قرائتی قرائتی ما جز این نمی­گوییم که بعضى از خدایان ما به تو زیان رسانده [و عقلت را ربوده‌اند. هود] گفت: «من خدا را گواه مى‌گیرم و شما [نیز] شاهد باشید که من از آنچه شریک [خدا] قرار می‌دهید بیزارم.
من دونه ۖ فكيدوني جميعا ثم لا تنظرون ۵۵
قرائتی قرائتی از هر چه غیر اوست [بیزارم]، پس همگى علیه من توطئه کنید و مرا مهلت ندهید،
ﭿ
اني توكلت على الله ربي وربكم ۚ ما من دابة الا هو اخذ بناصيتها ۚ ان ربي على صراط مستقيم ۵۶
قرائتی قرائتی من بر خداوندى که پروردگار من و شماست، توکل کرده‌ام، هیچ جنبنده‌اى نیست، مگر آن که او، مهارش را گرفته است به درستى که پروردگار من بر راهی راست است.
فان تولوا فقد ابلغتكم ما ارسلت به اليكم ۚ ويستخلف ربي قوما غيركم ولا تضرونه شييا ۚ ان ربي على كل شيء حفيظ ۵۷
قرائتی قرائتی پس اگر شما روى برگردانید، به راستى که من آنچه را به خاطر آن، به سوى شما فرستاده شدم، به شما رسانده‌ام. و پروردگارم گروه دیگرى را جانشین شما خواهد کرد، و شما هیچ ضررى به او نمى‌رسانید. همانا پروردگارم بر هر چیزى نگهبان است.»
ولما جاء امرنا نجينا هودا والذين امنوا معه برحمة منا ونجيناهم من عذاب غليظ ۵۸
قرائتی قرائتی و زمانى که فرمان [قهر] ما آمد، هود و کسانى را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و از عذاب سخت رهایشان ساختیم.
وتلك عاد ۖ جحدوا بايات ربهم وعصوا رسله واتبعوا امر كل جبار عنيد ۵۹
قرائتی قرائتی و آن [قوم] عاد، آیات پروردگارشان را منکر شدند و پیامبرانِ او را نافرمانى کرده، از فرمان هر ستمگر لجوجى پیروى نمودند.
واتبعوا في هاذه الدنيا لعنة ويوم القيامة ۗ الا ان عادا كفروا ربهم ۗ الا بعدا لعاد قوم هود ۶۰
قرائتی قرائتی و [سرانجام] در این دنیا و در روز قیامت، لعنت [و قهر الهى] در پى ایشان شد. بدانید که قوم عاد به پروردگارشان کفر ورزیدند. آگاه باشید که عاد، قوم هود [از رحمت الهى] دور باد!
ﯿ
۞ والى ثمود اخاهم صالحا ۚ قال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من الاه غيره ۖ هو انشاكم من الارض واستعمركم فيها فاستغفروه ثم توبوا اليه ۚ ان ربي قريب مجيب ۶۱
قرائتی قرائتی و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح [را فرستادیم]، او گفت: «اى قوم من! خداى یگانه را بپرستید که جز او معبود دیگرى براى شما نیست. اوست که شما را از زمین پدید آورد و از شما خواست تا در آن آبادانى کنید. پس، از او آمرزش بخواهید، سپس به سوى او بازگردید. همانا پروردگار من، نزدیک و اجابت‌کننده است.»
قالوا يا صالح قد كنت فينا مرجوا قبل هاذا ۖ اتنهانا ان نعبد ما يعبد اباونا واننا لفي شك مما تدعونا اليه مريب ۶۲
قرائتی قرائتی [قوم ثمود] گفتند: «اى صالح! تو به راستى قبل از این، در میان ما مایه‌ى امید بودى. آیا تو ما را از پرستش آنچه پدرانمان مى‌پرستیدند، نهى مى‌کنى؟ ما نسبت به آنچه ما را به آن مى‌خوانى، در شکى هستیم که ما را به تو بدگمان کرده است.»
قال يا قوم ارايتم ان كنت على بينة من ربي واتاني منه رحمة فمن ينصرني من الله ان عصيته ۖ فما تزيدونني غير تخسير ۶۳
قرائتی قرائتی [صالح] گفت: «اى قوم من! آیا نظر شما این است که اگر من از طرف پروردگارم معجزه داشته باشم و از جانب او مشمول رحمت شده باشم، [لب فروبندم و تبلیغ نکنم؟] پس اگر من خدا را معصیت کنم، چه کسى مرا در برابر [قهر] او یارى خواهد کرد؟ پس شما جز خسارت و زیان، چیزى به من نمى‌افزایید.
ويا قوم هاذه ناقة الله لكم اية فذروها تاكل في ارض الله ولا تمسوها بسوء فياخذكم عذاب قريب ۶۴
قرائتی قرائتی اى قوم من! این شتر ماده [که به اراده‌ى] خداوند [آفریده شده،] معجزه‌اى براى شماست، پس او را آزاد بگذارید تا در زمین خدا [چرا کند و] بخورد، و آزارى به آن نرسانید که به زودى عذاب شما را فرا خواهد گرفت.»
ﭿ
فعقروها فقال تمتعوا في داركم ثلاثة ايام ۖ ذالك وعد غير مكذوب ۶۵
قرائتی قرائتی پس شتر را پِى کردند [و دست و پایش را بریدند]، پس [صالح] گفت: «سه روز در خانه‌هایتان بهره‌مند باشید [که بعد از آن عذاب فراخواهد رسید]، این وعده‌اى است راست و حقیقى.»
فلما جاء امرنا نجينا صالحا والذين امنوا معه برحمة منا ومن خزي يوميذ ۗ ان ربك هو القوي العزيز ۶۶
قرائتی قرائتی چون فرمان ما آمد، صالح و کسانى را که به همراه او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و از خوارى آن روز [رهایى بخشیدیم. اى رسول ما!] همانا پروردگارت، همان تواناى شکست‌ناپذیر است.
واخذ الذين ظلموا الصيحة فاصبحوا في ديارهم جاثمين ۶۷
قرائتی قرائتی و ستمگران را صیحه‌اى فراگرفت، پس در خانه‌هایشان به روى در افتادند [و مردند].
كان لم يغنوا فيها ۗ الا ان ثمود كفروا ربهم ۗ الا بعدا لثمود ۶۸
قرائتی قرائتی آن­چنان که گویى هرگز در آنجا ساکن نبوده‌اند. بدانید که ثمود به پروردگارشان کفر ورزیدند. بدانید که ثمود [از رحمت الهى] دور باد!
ولقد جاءت رسلنا ابراهيم بالبشرى قالوا سلاما ۖ قال سلام ۖ فما لبث ان جاء بعجل حنيذ ۶۹
قرائتی قرائتی و فرستادگان ما [که فرشتگانى به صورت انسان بودند]، ابراهیم را مژده آوردند و گفتند: «سلام!» [ابراهیم نیز] گفت: «سلام!» پس زمانى نگذشت که گوساله‌ى بریانى را نزد آنان آورد.
فلما راى ايديهم لا تصل اليه نكرهم واوجس منهم خيفة ۚ قالوا لا تخف انا ارسلنا الى قوم لوط ۷۰
قرائتی قرائتی پس چون دید که دست آنان به سمت غذا دراز نمى‌شود، نسبت به آنان ناخشنود شد و ترسى از آنان در دل او افتاد، امّا میهمانان گفتند: «نترس! ما براى قوم لوط فرستاده شده‌ایم.»
ﯿ
وامراته قايمة فضحكت فبشرناها باسحاق ومن وراء اسحاق يعقوب ۷۱
قرائتی قرائتی و همسر ابراهیم ایستاده بود، پس خندید، زیرا ما او را به [فرزندى به نام] اسحاق و پس از اسحاق، یعقوب بشارت دادیم.
قالت يا ويلتى االد وانا عجوز وهاذا بعلي شيخا ۖ ان هاذا لشيء عجيب ۷۲
قرائتی قرائتی [ساره] گفت: «اى واى بر من! آیا داراى فرزند مى‌شوم، در حالى که من پیرزنم و این شوهرم پیرمرد؟! واقعاً که این چیز عجیبى است!»
قالوا اتعجبين من امر الله ۖ رحمت الله وبركاته عليكم اهل البيت ۚ انه حميد مجيد ۷۳
قرائتی قرائتی [فرشتگان] گفتند: «آیا از کار خدا تعجّب مى‌کنى؟ رحمت و برکات الهى بر شما خاندان [رسالت] باد! همانا او [پروردگار] ستوده و بزرگوار است.»
فلما ذهب عن ابراهيم الروع وجاءته البشرى يجادلنا في قوم لوط ۷۴
قرائتی قرائتی پس چون ترس و وحشت از ابراهیم برطرف شد و بشارت [فرزند] براى او آمد، درباره قوم لوط با ما چون و چرا می‌کرد.
ﭿ
ان ابراهيم لحليم اواه منيب ۷۵
قرائتی قرائتی به درستى که ابراهیم، بردبار و دلسوز و اهل توبه بود.
يا ابراهيم اعرض عن هاذا ۖ انه قد جاء امر ربك ۖ وانهم اتيهم عذاب غير مردود ۷۶
قرائتی قرائتی [فرشتگان گفتند:] اى ابراهیم! از این [تقاضا] صرف نظر کن، فرمان قهر پروردگارت صادر شده و عذابِ غیر قابل برگشت به سراغ آنها خواهد آمد.»
ولما جاءت رسلنا لوطا سيء بهم وضاق بهم ذرعا وقال هاذا يوم عصيب ۷۷
قرائتی قرائتی و هنگامى که فرستادگان ما، به سراغ لوط آمدند، از آمدن آنان غمگین شد و براى حفظ آنها [از آزار قوم شرور،] به تنگ آمد، [با خود] گفت: «امروز، روز سختى است!»
وجاءه قومه يهرعون اليه ومن قبل كانوا يعملون السييات ۚ قال يا قوم هاولاء بناتي هن اطهر لكم ۖ فاتقوا الله ولا تخزون في ضيفي ۖ اليس منكم رجل رشيد ۷۸
قرائتی قرائتی و قوم لوط که سابقه‌ى کارهاى بد داشتند، شتابان به سراغ او آمدند. [لوط، به آنان] گفت: «اى قوم! اینها دختران منند، آنها براى شما پاک‌ترند، پس از خدا پروا کنید و مرا در پیش میهمانانم رسوا مسازید. آیا در [میان] شما یک جوانمرد رشید نیست؟»
قالوا لقد علمت ما لنا في بناتك من حق وانك لتعلم ما نريد ۷۹
قرائتی قرائتی [قوم لوط] گفتند: «تو خود مى‌دانى که براى ما هیچ حقّى نسبت به دختران تو نیست [و ما رغبتى به ازدواج نداریم]، خودت خوب مى‌دانى که ما چه مى‌خواهیم.»
قال لو ان لي بكم قوة او اوي الى ركن شديد ۸۰
قرائتی قرائتی [لوط] گفت: «اى کاش در برابر شما قدرتى داشتم و یا به تکیه‌گاه محکمى پناه مى‌بردم!»
ﯿ
قالوا يا لوط انا رسل ربك لن يصلوا اليك ۖ فاسر باهلك بقطع من الليل ولا يلتفت منكم احد الا امراتك ۖ انه مصيبها ما اصابهم ۚ ان موعدهم الصبح ۚ اليس الصبح بقريب ۸۱
قرائتی قرائتی [میهمانان] گفتند: «اى لوط! ما فرستادگان پروردگار تو هستیم، آنان هرگز به تو دسترسى پیدا نخواهند کرد. پس، پاسى از شب گذشته، خانواده‌ات را [از این سرزمین] بیرون ببر و هیچ کس از شما [به پشت سرش] متوجّه نشود؛ ولى همسرت [را با خود همراه مبر، زیرا] آن بلایى که به همه مى‌رسد، به او [نیز] خواهد رسید. وقت [نابودى] آنان صبح است. آیا صبح نزدیک نیست؟!»
فلما جاء امرنا جعلنا عاليها سافلها وامطرنا عليها حجارة من سجيل منضود ۸۲
قرائتی قرائتی پس هنگامى که فرمان [قهر] ما آمد، آن سرزمین را زیر و رو کردیم و بارانى از سنگ‌، از گل‌هاى لایه لایه بر آنها فروریختیم.
مسومة عند ربك ۖ وما هي من الظالمين ببعيد ۸۳
قرائتی قرائتی [سنگ‌هایى که] نزد پروردگارت نشان‌دار بودند، و این [کیفر] از [سایر] ستمگران [و فاسدانى که در خط قوم لوط باشند،] دور نیست.
ﭿ
۞ والى مدين اخاهم شعيبا ۚ قال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من الاه غيره ۖ ولا تنقصوا المكيال والميزان ۚ اني اراكم بخير واني اخاف عليكم عذاب يوم محيط ۸۴
قرائتی قرائتی و به سوى مدین، برادرشان شعیب [را فرستادیم، او] گفت: «اى قوم من! خدا را بپرستید [که] جز او خداى دیگرى براى شما نیست. و پیمانه و ترازو را [در هنگام خرید و فروش] کم نگذارید، من شما را به خیر [و صلاح] مى‌بینم و به راستى که من از عذاب روزى فراگیر بر شما مى‌ترسم.
ويا قوم اوفوا المكيال والميزان بالقسط ۖ ولا تبخسوا الناس اشياءهم ولا تعثوا في الارض مفسدين ۸۵
قرائتی قرائتی و اى قوم من! پیمانه و ترازو را با انصاف و عدل پر کنید و [از] اشیا [و اجناس و حقوقِ] مردم [چیزى] را نکاهید و مفسدانه، در زمین تباهى مکنید.
بقيت الله خير لكم ان كنتم مومنين ۚ وما انا عليكم بحفيظ ۸۶
قرائتی قرائتی ذخیره‌ی الهى براى شما بهتر است، اگر ایمان داشته باشید. و من نگهبان شما نیستم.»
قالوا يا شعيب اصلاتك تامرك ان نترك ما يعبد اباونا او ان نفعل في اموالنا ما نشاء ۖ انك لانت الحليم الرشيد ۸۷
قرائتی قرائتی [امّا مردم مدین در جواب] گفتند: «اى شعیب! آیا نمازت به تو فرمان می‌دهد که [به ما بگویى] آنچه را که پدرانمان مى‌پرستیدند، رها کنیم؟ یا این که [نتوانیم] آن­گونه که خود مى‌خواهیم، در اموالمان تصرّف کنیم؟! تو که مرد بردبار و فهمیده‌اى هستى!»
ﯿ
قال يا قوم ارايتم ان كنت على بينة من ربي ورزقني منه رزقا حسنا ۚ وما اريد ان اخالفكم الى ما انهاكم عنه ۚ ان اريد الا الاصلاح ما استطعت ۚ وما توفيقي الا بالله ۚ عليه توكلت واليه انيب ۸۸
قرائتی قرائتی [شعیب] گفت: «اى قوم! به نظر شما اگر من دلیل روشنى از پروردگارم داشته باشم و او مرا رزق نیکویى از سوى خود عطا کرده باشد، [چگونه مى‌توانم بر خلاف فرمان او رفتار کنم؟] من نمى‌خواهم چیزى که شما را از آن بازمى‌دارم، خودم مرتکب شوم! من جز اصلاح به مقدار توانم، خواسته‌ى دیگرى ندارم و جز به لطف خداوند، توفیقى براى من نیست، [از این روى] بر او توکل کرده‌ام و به سوى او بازمى‌گردم.
ويا قوم لا يجرمنكم شقاقي ان يصيبكم مثل ما اصاب قوم نوح او قوم هود او قوم صالح ۚ وما قوم لوط منكم ببعيد ۸۹
قرائتی قرائتی و اى قوم من! دشمنى و مخالفت با من، شما را به کارى وادار نسازد که [عذابى] مثل آنچه به قوم نوح، یا قوم هود یا قوم صالح رسید، به شما هم برسد. و [ماجراى] قوم لوط [چندان] از شما دور نیست.
واستغفروا ربكم ثم توبوا اليه ۚ ان ربي رحيم ودود ۹۰
قرائتی قرائتی [پس بیایید] و از پروردگارتان آمرزش بطلبید و به سوى او بازگردید. همانا پروردگار من، مهربان و دوستدار [توبه‌کنندگان] است.»
ﭿ
قالوا يا شعيب ما نفقه كثيرا مما تقول وانا لنراك فينا ضعيفا ۖ ولولا رهطك لرجمناك ۖ وما انت علينا بعزيز ۹۱
قرائتی قرائتی [کافران] گفتند: «اى شعیب! ما بسیارى از سخنان تو را درک نمى‌کنیم، و تو را در میان خود شخص ضعیفى مى‌بینیم. و اگر بستگان تو نبودند، حتماً تو را سنگسار مى‌کردیم و تو بر ما [هیچ] برترى و قدرت و عزّتى ندارى.»
قال يا قوم ارهطي اعز عليكم من الله واتخذتموه وراءكم ظهريا ۖ ان ربي بما تعملون محيط ۹۲
قرائتی قرائتی [شعیب] گفت: «اى قوم من! آیا قبیله‌ى من نزد شما از خداوند عزیزتر است [که] شما [فرمان] او را پشت سر انداخته‌اید، همانا پروردگار من به آنچه مى‌کنید، احاطه دارد.
ويا قوم اعملوا على مكانتكم اني عامل ۖ سوف تعلمون من ياتيه عذاب يخزيه ومن هو كاذب ۖ وارتقبوا اني معكم رقيب ۹۳
قرائتی قرائتی و اى قوم من! هر چه در توان دارید، انجام دهید، من [نیز] کار خودم را خواهم کرد. به زودى خواهید دانست [که] عذاب خوارکننده به سراغ چه کسى خواهد آمد و چه کسى دروغگوست. شما در انتظار باشید، من [نیز] همراه شما منتظرم.»
ولما جاء امرنا نجينا شعيبا والذين امنوا معه برحمة منا واخذت الذين ظلموا الصيحة فاصبحوا في ديارهم جاثمين ۹۴
قرائتی قرائتی و چون فرمان [قهر] ما آمد، شعیب و کسانى را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم و [آن گاه] صیحه‌ى [آسمانى] ستمگران را فرو گرفت، پس در خانه‌هایشان به رو افتادند [و مردند].
كان لم يغنوا فيها ۗ الا بعدا لمدين كما بعدت ثمود ۹۵
قرائتی قرائتی [آن چنان] که گویى هرگز در آن منطقه ساکن نبوده‌اند. آگاه باشید [لطف خدا] از مردم مدین دور باد! همان گونه [که] از قوم ثمود دور شد.
ولقد ارسلنا موسى باياتنا وسلطان مبين ۹۶
قرائتی قرائتی و به راستی ما موسى را با معجزه و برهان‌های روشن فرستادیم.
ﯿ
الى فرعون ومليه فاتبعوا امر فرعون ۖ وما امر فرعون برشيد ۹۷
قرائتی قرائتی [او را] به سوى فرعون و اشراف قومش [فرستادیم]، اما آنها از فرمان فرعون پیروى کردند، در حالى که فرمان فرعون مایه‌ى رشد [و نجات] نبود.
يقدم قومه يوم القيامة فاوردهم النار ۖ وبيس الورد المورود ۹۸
قرائتی قرائتی فرعون در روز قیامت، پیشاپیش قومش حرکت مى‌کند، پس آنها را وارد آتش مى‌سازد. و چه بد جایگاهى است که به آن وارد مى‌شوند!
واتبعوا في هاذه لعنة ويوم القيامة ۚ بيس الرفد المرفود ۹۹
قرائتی قرائتی و در این دنیا با لعنتى بدرقه شدند و روز قیامت نیز چنین خواهد بود. [و این] چه بد عطایى است که به آنان داده مى‌شود.
ذالك من انباء القرى نقصه عليك ۖ منها قايم وحصيد ۱۰۰
قرائتی قرائتی [اى پیامبر!] این [مطالب، گوشه‌اى] از اخبار آبادى‌ها و شهرهایى است که ما آن را براى تو بازگو مى‌کنیم، بعضى از آنها [هنوز] پابرجا هستند، ولى بعضى دیگر ویران شده‌اند.
ﭿ
وما ظلمناهم ولاكن ظلموا انفسهم ۖ فما اغنت عنهم الهتهم التي يدعون من دون الله من شيء لما جاء امر ربك ۖ وما زادوهم غير تتبيب ۱۰۱
قرائتی قرائتی و ما به آنان ظلم نکردیم، بلکه آنان خود بر خویشتن ستم روا داشتند. و چون قهر پروردگارت آمد، خدایانى که به جاى اللّه مى‌خواندند، سودى به حال آنان نبخشید و آنان را جز ضرر و هلاکت چیزى نیافزود.
وكذالك اخذ ربك اذا اخذ القرى وهي ظالمة ۚ ان اخذه اليم شديد ۱۰۲
قرائتی قرائتی و این چنین است مؤاخذه [و مجازاتِ] پروردگارت، زمانى که شهرها و آبادى‌هاى ستمگر را [با قهر خود] مى‌گیرد. همانا مؤاخذه‌ى او دردناک و شدید است.
ان في ذالك لاية لمن خاف عذاب الاخرة ۚ ذالك يوم مجموع له الناس وذالك يوم مشهود ۱۰۳
قرائتی قرائتی البتّه در این [یادآورى‌ها،] نشانه [و عبرتى] است براى کسى که از عذاب آخرت بترسد. همان روزى که مردم را در آن گرد مى‌آورند و آن روزى که [همه آن را] مشاهده مى‌کنند و براى همه نمایان و مشهود است.
وما نوخره الا لاجل معدود ۱۰۴
قرائتی قرائتی و ما، آن [روز] را جز تا زمانى چند، به تأخیر نمى‌اندازیم.
يوم يات لا تكلم نفس الا باذنه ۚ فمنهم شقي وسعيد ۱۰۵
قرائتی قرائتی روزى که [چون] بیاید، هیچ کس جز با اذن او حرفى نمى‌زند، پس [گروهى] از آنها بدبخت و سیه‌روز، و [عدّه‌اى دیگر] خوشبخت و سعادتمندند.
فاما الذين شقوا ففي النار لهم فيها زفير وشهيق ۱۰۶
قرائتی قرائتی امّا کسانى که بدبخت شده‌اند، پس در آتش ناله‌اى [زار] و خروشى [سخت] دارند.
خالدين فيها ما دامت السماوات والارض الا ما شاء ربك ۚ ان ربك فعال لما يريد ۱۰۷
قرائتی قرائتی [و] تا آسمان‌ها و زمین پایدار است، در آن [آتش] جاودانند، مگر آنچه خداوند بخواهد. همانا پروردگارت هر چه را اراده کند، انجام مى‌دهد.
ﯿ
۞ واما الذين سعدوا ففي الجنة خالدين فيها ما دامت السماوات والارض الا ما شاء ربك ۖ عطاء غير مجذوذ ۱۰۸
قرائتی قرائتی و امّا کسانى که خوشبخت شده‌اند، پس تا آسمان‌ها و زمین پابرجاست، در بهشت، جاودانند، مگر آنچه پروردگارت بخواهد. [این] عطایى قطع ناشدنى است.
فلا تك في مرية مما يعبد هاولاء ۚ ما يعبدون الا كما يعبد اباوهم من قبل ۚ وانا لموفوهم نصيبهم غير منقوص ۱۰۹
قرائتی قرائتی پس [اى پیامبر!] از آنچه این کفّار مى‌پرستند، در شک و تردید مباش، آنها عبادت نمى‌کنند مگر همان‌گونه که قبلاً پدرانشان [بت‌ها را] عبادت مى‌کردند، و ما نصیب آنها را به طور کامل و بى‌کم و کاست خواهیم پرداخت.
ولقد اتينا موسى الكتاب فاختلف فيه ۚ ولولا كلمة سبقت من ربك لقضي بينهم ۚ وانهم لفي شك منه مريب ۱۱۰
قرائتی قرائتی و به راستی ما به موسى کتاب دادیم، پس در آن اختلاف شد. و اگر سنّت پروردگارت [در مورد تأخیر عذاب کفّار] از پیش مقرّر نگشته بود، حتماً [در همین دنیا] میان آنان داورى و حکم مى‌شد. و این یهودیان درباره‌ی تورات، در تردیدى آمیخته با بدگمانى‌اند.
ﭿ
وان كلا لما ليوفينهم ربك اعمالهم ۚ انه بما يعملون خبير ۱۱۱
قرائتی قرائتی و قطعاً پروردگارت [جزاى] تمام اعمال آنان را به طور کامل خواهد داد. او به آنچه [مردم] عمل مى‌کنند، آگاه است.
فاستقم كما امرت ومن تاب معك ولا تطغوا ۚ انه بما تعملون بصير ۱۱۲
قرائتی قرائتی پس [اى پیامبر!] همان‌گونه که مأمور شده‌اى، استوار باش و [نیز] هر کس که با تو، به سوى خدا آمده است، [استوار باشد،] و سرکشى نکنید که او به آنچه مى‌کنید، بیناست.
ولا تركنوا الى الذين ظلموا فتمسكم النار وما لكم من دون الله من اولياء ثم لا تنصرون ۱۱۳
قرائتی قرائتی و به ستمگران تمایل و تکیه نکنید که آتشِ [عذاب] شما را فرامى‌گیرد. و [در این صورت] براى شما در برابر خداوند، هیچ دوست و سرپرستى نیست، پس [از هیچ ناحیه‌اى] مورد کمک قرار نخواهید گرفت.
واقم الصلاة طرفي النهار وزلفا من الليل ۚ ان الحسنات يذهبن السييات ۚ ذالك ذكرى للذاكرين ۱۱۴
قرائتی قرائتی و نماز را در دو طرف روز و اوایل شب به پادار، همانا کارهاى نیکو [همچون نماز]، بدى‌ها را محو مى‌کند. این [فرمان]، تذکرى است براى اهل ذکر.
واصبر فان الله لا يضيع اجر المحسنين ۱۱۵
قرائتی قرائتی و پایدار باش، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمى‌کند.
فلولا كان من القرون من قبلكم اولو بقية ينهون عن الفساد في الارض الا قليلا ممن انجينا منهم ۗ واتبع الذين ظلموا ما اترفوا فيه وكانوا مجرمين ۱۱۶
قرائتی قرائتی پس چرا در قرن‌های قبل از شما، صاحبان علم و قدرتى نبودند تا مردم را از فساد در زمین بازدارند؟ مگر گروه کمى از کسانى که از میان آنان نجاتشان دادیم. و ستمگران، دنباله‌رو و دلبسته‌ى مال و مقامى شدند که در آن مست و سرکش شده بودند. و آنان مردمى مجرم و گناهکار بودند.
ﯿ
وما كان ربك ليهلك القرى بظلم واهلها مصلحون ۱۱۷
قرائتی قرائتی و پروردگارت بر آن نبوده است که آبادى‌هایى را که مردمش اصلاح‌گرند، به ظلم و ستم هلاک کند.
ولو شاء ربك لجعل الناس امة واحدة ۖ ولا يزالون مختلفين ۱۱۸
قرائتی قرائتی و اگر پروردگارت مى‌خواست، همه‌ى مردم را [با اجبار]، یک امّت واحده [و داراى یک عقیده‌] قرارمى‌داد، در حالى که همچنان اختلاف مى‌ورزند.
الا من رحم ربك ۚ ولذالك خلقهم ۗ وتمت كلمة ربك لاملان جهنم من الجنة والناس اجمعين ۱۱۹
قرائتی قرائتی مگر کسى که پروردگارت به او رحم کند، و براى همین [رحمت،] مردم را آفرید. و فرمان پروردگارت صادر شده که دوزخ را از جنّ و انس پر خواهد کرد.
ﭿ
وكلا نقص عليك من انباء الرسل ما نثبت به فوادك ۚ وجاءك في هاذه الحق وموعظة وذكرى للمومنين ۱۲۰
قرائتی قرائتی و هر یک از سرگذشت پیامبران، که براى تو بازگو کردیم، چیزى است که دلت را بدان محکم گردانیم، و در این [اخبار]، براى تو حقایق و براى اهل ایمان، پند و تذکرى آمده است.
وقل للذين لا يومنون اعملوا على مكانتكم انا عاملون ۱۲۱
قرائتی قرائتی و به کسانى که ایمان نمى‌آورند، بگو: «هرچه در توان دارید، انجام دهید، ما نیز انجام مى‌دهیم.
وانتظروا انا منتظرون ۱۲۲
قرائتی قرائتی و شما در انتظار باشید، ما هم منتظریم»
ولله غيب السماوات والارض واليه يرجع الامر كله فاعبده وتوكل عليه ۚ وما ربك بغافل عما تعملون ۱۲۳
قرائتی قرائتی و نهانِ آسمان و زمین تنها براى خداوند است و تمام امور به او بازگردانده مى‌شود. پس بنده‌ى او باش و بر او توکل کن. و پروردگارت از عملکرد شما غافل نیست.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۱۱ هود - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.