سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

طه ۱
قرائتی قرائتی طاها!
ما انزلنا عليك القران لتشقى ۲
قرائتی قرائتی ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که به زحمت و مشقّت بیفتى.
ﭿ
الا تذكرة لمن يخشى ۳
قرائتی قرائتی [بلکه آن را نازل کردیم‌] تا براى کسى که [از خدا] مى‌ترسد، مایه‌ى تذکر و یادآورى باشد.
تنزيلا ممن خلق الارض والسماوات العلى ۴
قرائتی قرائتی [این قرآن‌] از سوی کسى نازل شده که زمین و آسمان‌هاى بلند را آفریده است.
الرحمان على العرش استوى ۵
قرائتی قرائتی [خداوند] رحمان بر عرش (تخت فرمانروایى هستى) چیره است.
له ما في السماوات وما في الارض وما بينهما وما تحت الثرى ۶
قرائتی قرائتی آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین، و آنچه در میان آنها و آنچه در زیر زمین است، براى اوست.
وان تجهر بالقول فانه يعلم السر واخفى ۷
قرائتی قرائتی و اگر سخنت را آشکار بگویى [یا پنهان کنى]، او اسرار [شما] و پنهان‌تر [از آن] را مى‌داند.
الله لا الاه الا هو ۖ له الاسماء الحسنى ۸
قرائتی قرائتی خدایى که معبودى جز او نیست. نیکوترینِ نام‌ها مخصوص اوست.
وهل اتاك حديث موسى ۹
قرائتی قرائتی و آیا خبر موسى به تو رسیده است؟!
اذ راى نارا فقال لاهله امكثوا اني انست نارا لعلي اتيكم منها بقبس او اجد على النار هدى ۱۰
قرائتی قرائتی آن­گاه که [در سفر از مَدین به مصر،] آتشى را دید، پس به خانواده‌ى خود گفت: «قدرى درنگ کنید، من آتشى دیدم، شاید شعله‌اى از آن را براى شما بیاورم، یا نزد آتش راهنمایى بیابم.»
فلما اتاها نودي يا موسى ۱۱
قرائتی قرائتی پس همین که نزد آتش آمد، ندا داده شد: «اى موسى!
اني انا ربك فاخلع نعليك ۖ انك بالواد المقدس طوى ۱۲
قرائتی قرائتی من پروردگار توام! پس کفش‌های خود را از پای بیرون آر! به درستى که تو در سرزمین مقدّس طُوى هستى.
وانا اخترتك فاستمع لما يوحى ۱۳
قرائتی قرائتی و من تو را [به پیامبرى] برگزیده‌ام، پس به آنچه وحى مى‌شود، گوش ­فراده!
انني انا الله لا الاه الا انا فاعبدني واقم الصلاة لذكري ۱۴
قرائتی قرائتی همانا منم اللّه، جز من خدایى نیست، پس مرا بندگى کن و نماز را به پای دار تا به یاد من باشى.
ان الساعة اتية اكاد اخفيها لتجزى كل نفس بما تسعى ۱۵
قرائتی قرائتی همانا قیامت خواهد آمد، [ولى] من مى‌خواهم [زمان] آن را پنهان دارم، تا هر کس برابر سعى و تلاش خود، جزا داده شود.
فلا يصدنك عنها من لا يومن بها واتبع هواه فتردى ۱۶
قرائتی قرائتی پس مبادا کسى که به قیامت ایمان ندارد و پیرو هواى نفس خویش است، تو را از توجّه به قیامت بازدارد که نابود مى‌شوى.
وما تلك بيمينك يا موسى ۱۷
قرائتی قرائتی و اى موسى! آنچه به دست راست تو، چیست؟»
ﭿ
قال هي عصاي اتوكا عليها واهش بها على غنمي ولي فيها مارب اخرى ۱۸
قرائتی قرائتی گفت: «این، عصاى من است که بر آن تکیه مى‌دهم، و با آن براى گوسفندانم برگ مى‌ریزم، و کارهاى دیگرى هم براى من از آن برمى‌آید.»
قال القها يا موسى ۱۹
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: «اى موسى! عصا را بیفکن!»
فالقاها فاذا هي حية تسعى ۲۰
قرائتی قرائتی پس آن را افکند، ناگهان مارى شد که مى‌شتافت.
قال خذها ولا تخف ۖ سنعيدها سيرتها الاولى ۲۱
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: «آن را بگیر و نترس، ما به زودى آن را به حال نخستینش برمى‌گردانیم.
واضمم يدك الى جناحك تخرج بيضاء من غير سوء اية اخرى ۲۲
قرائتی قرائتی و دستت را در گریبانت فرو ببر تا بدون هیچ عیبى، سپید و درخشان بیرون آید، [که این نیز‌] معجزه‌اى دیگر است.
لنريك من اياتنا الكبرى ۲۳
قرائتی قرائتی تا برخی از نشانه‌هاى بزرگ خویش را به تو نشان دهیم.
اذهب الى فرعون انه طغى ۲۴
قرائتی قرائتی [اى موسى! اکنون] به سوى فرعون برو، که او سرکشى کرده است.
قال رب اشرح لي صدري ۲۵
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «پروردگارا! سینه‌ام را گشاده گردان [و بر صبر و حوصله‌ام بیافزا]!
ويسر لي امري ۲۶
قرائتی قرائتی و کارم را برایم آسان فرما!
واحلل عقدة من لساني ۲۷
قرائتی قرائتی و گرهى را [که مانع روان سخن گفتن من است،‌] از زبانم باز کن!
يفقهوا قولي ۲۸
قرائتی قرائتی تا سخنان مرا [خوب] بفهمند.
واجعل لي وزيرا من اهلي ۲۹
قرائتی قرائتی و از خاندانم دستیارى برایم قرار بده،
هارون اخي ۳۰
قرائتی قرائتی برادرم هارون را.
اشدد به ازري ۳۱
قرائتی قرائتی با او پشتوانه‌ام را محکم ساز.
واشركه في امري ۳۲
قرائتی قرائتی و او را در کارم شریک گردان.
كي نسبحك كثيرا ۳۳
قرائتی قرائتی تا ما تو را بسیار به پاکى بستاییم.
ﯿ
ونذكرك كثيرا ۳۴
قرائتی قرائتی و تو را بسیار یاد کنیم.
انك كنت بنا بصيرا ۳۵
قرائتی قرائتی [پروردگارا!] همانا تو همواره به کار و حال ما آگاه و بینایى!»
قال قد اوتيت سولك يا موسى ۳۶
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: «اى موسى! آنچه را درخواست کردى، به تو داده شد.
ولقد مننا عليك مرة اخرى ۳۷
قرائتی قرائتی و ما بار دیگر بر تو منّت گذاشتیم [و تو را مشمول نعمت‌هاى خویش ساختیم].
اذ اوحينا الى امك ما يوحى ۳۸
قرائتی قرائتی آن‌گاه که به مادرت آنچه را باید الهام کرد، وحى کردیم.
ان اقذفيه في التابوت فاقذفيه في اليم فليلقه اليم بالساحل ياخذه عدو لي وعدو له ۚ والقيت عليك محبة مني ولتصنع على عيني ۳۹
قرائتی قرائتی که کودک خود را در صندوقى بگذار و آن را به دریا بینداز، تا دریا آن را به ساحل افکند و دشمن من و دشمن او آن را برگیرد و من محبّتى از جانب خویش بر تو افکندم [تا تو را دوست بدارند] و تا زیر نظر من ساخته شوى [و پرورش یابى].
ﭿ
اذ تمشي اختك فتقول هل ادلكم على من يكفله ۖ فرجعناك الى امك كي تقر عينها ولا تحزن ۚ وقتلت نفسا فنجيناك من الغم وفتناك فتونا ۚ فلبثت سنين في اهل مدين ثم جيت على قدر يا موسى ۴۰
قرائتی قرائتی آن‌گاه که خواهرت [نزد آنان] مى‌رفت تا بگوید: «آیا مى‌خواهید کسى را به شما نشان دهم که او را سرپرستى کند؟» [و آنان پذیرفتند.] پس [این‌گونه] ما تو را به سوى مادرت بازگرداندیم تا چشم او روشن شود و اندوهگین نگردد و تو شخصى [از فرعونیان] را به قتل رساندى، پس تو را از غم نجات دادیم و تو را در آزمون‌هاى مختلف آزمودیم. پس چند سالى را در میان مردم مَدین درنگ کردى، [اینک] در زمان مقدّر [براى پذیرش رسالت به اینجا] آمدى.
واصطنعتك لنفسي ۴۱
قرائتی قرائتی [اى موسى!] من تو را براى خودم ساختم [و پروردم].
اذهب انت واخوك باياتي ولا تنيا في ذكري ۴۲
قرائتی قرائتی [اکنون] تو و برادرت [هارون] با [معجزات و] نشانه‌هایى که من به شما داده‌ام، بروید و درباره ذکر من [که ابلاغ وحی است،] من سستى نکنید.
اذهبا الى فرعون انه طغى ۴۳
قرائتی قرائتی به سوى فرعون بروید که او سرکشى کرده است.
فقولا له قولا لينا لعله يتذكر او يخشى ۴۴
قرائتی قرائتی پس به نرمى با او سخن بگویید، شاید پند پذیرد، یا [از خدا] بهراسد.
قالا ربنا اننا نخاف ان يفرط علينا او ان يطغى ۴۵
قرائتی قرائتی [موسى و هارون] گفتند: «پروردگارا! مى‌ترسیم که بر ما پیشى گیرد [و ما را بیازارد]، یا [نپذیرد و] بر سرکشى خود بیافزاید.»
قال لا تخافا ۖ انني معكما اسمع وارى ۴۶
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: نترسید! من با شما هستم [و همه چیز را] مى‌شنوم و مى‌بینم.
فاتياه فقولا انا رسولا ربك فارسل معنا بني اسراييل ولا تعذبهم ۖ قد جيناك باية من ربك ۖ والسلام على من اتبع الهدى ۴۷
قرائتی قرائتی پس به سراغ او بروید و بگویید: ما دو فرستاده‌ى پروردگار توایم، بنى‌اسرائیل را به همراه ما بفرست [و بیش از این] آنها را آزار مده! البتّه ما با معجزه‌اى از جانب پروردگارت به سوى تو آمده‌ایم، و درود بر کسى که هدایت را پیروى کند.
ﯿ
انا قد اوحي الينا ان العذاب على من كذب وتولى ۴۸
قرائتی قرائتی به ما وحى گردیده که عذاب بر کسى است که [آیات الهى را] تکذیب کند و سرپیچى نماید.»
قال فمن ربكما يا موسى ۴۹
قرائتی قرائتی [فرعون] گفت: «اى موسى! پروردگار شما دو نفر کیست؟!»
قال ربنا الذي اعطى كل شيء خلقه ثم هدى ۵۰
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «پروردگار ما کسى است که هر چیزى را، آفرینشی که درخور اوست، عطا کرد و آن‌گاه [آن را به راه کمال] هدایت فرمود.»
قال فما بال القرون الاولى ۵۱
قرائتی قرائتی [فرعون] گفت: «پس حال مردمان دوره‌هاى نخستین چه مى‌شود [که به اینها ایمان نداشتند]؟!»
قال علمها عند ربي في كتاب ۖ لا يضل ربي ولا ينسى ۵۲
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «علم آن در کتابى نزد پروردگار من است. پروردگارم نه اشتباه مى‌کند، و نه از یاد مى‌برد.»
الذي جعل لكم الارض مهدا وسلك لكم فيها سبلا وانزل من السماء ماء فاخرجنا به ازواجا من نبات شتى ۵۳
قرائتی قرائتی خدایى که زمین را براى شما بستر آسایش قرار داد، و راه‌هایى را در آن براى شما پدید آورد و از آسمان آبى فرستاد. پس با آن، انواعى از گیاهان گوناگون را [از خاک] بیرون آوردیم.
كلوا وارعوا انعامكم ۗ ان في ذالك لايات لاولي النهى ۵۴
قرائتی قرائتی [هم خودتان از آن] بخورید، و [هم] چهارپایانتان را [در آن] بچرانید. البتّه در این [امور] نشانه‌هایى براى خردمندان است.
ﭿ
۞ منها خلقناكم وفيها نعيدكم ومنها نخرجكم تارة اخرى ۵۵
قرائتی قرائتی ما شما را از آن [زمین] آفریدیم، و در آن بازمى‌گردانیم و بار دیگر شما را از همان برمى‌آوریم.
ولقد اريناه اياتنا كلها فكذب وابى ۵۶
قرائتی قرائتی و بى‌گمان ما تمام آیات و معجزات خویش را به فرعون نشان دادیم، ولى او تکذیب و خودداری کرد.
قال اجيتنا لتخرجنا من ارضنا بسحرك يا موسى ۵۷
قرائتی قرائتی [فرعون]گفت: «اى موسى! آیا تو آمده‌اى تا با جادوی خود، ما را از سرزمینمان بیرون کنى؟!
فلناتينك بسحر مثله فاجعل بيننا وبينك موعدا لا نخلفه نحن ولا انت مكانا سوى ۵۸
قرائتی قرائتی پس ما [هم] حتماً جادویى همانند آن را براى تو خواهیم آورد. پس [اکنون] میان ما و خود زمانى را قرار بده که هیچ کدام از آن تخلّف نکنیم، [آن هم در] سرزمینى هموار، و با فاصله‌اى که نسبت به همه یکسان باشد.»
قال موعدكم يوم الزينة وان يحشر الناس ضحى ۵۹
قرائتی قرائتی [موسى]گفت: «وعده‌گاه [ما و] شما، روز زینت، [روز عید،] و در وقت نیمروز، که همه‌ى مردم جمع شده باشند.»
فتولى فرعون فجمع كيده ثم اتى ۶۰
قرائتی قرائتی پس فرعون بازگشت و [تمام] مکر و حیله‌ى خود را فراهم آورد، سپس [در روز موعود] بازآمد.
قال لهم موسى ويلكم لا تفتروا على الله كذبا فيسحتكم بعذاب ۖ وقد خاب من افترى ۶۱
قرائتی قرائتی موسى به آنان گفت: «واى بر شما! بر خدا دروغ نبندید، که شما را با عذابى [سخت] هلاک و ریشه‌کن خواهد کرد و آن کس که [به خدا] دروغ ببندد، بی‌تردید ناکام و زیانکار می‌گردد.»
فتنازعوا امرهم بينهم واسروا النجوى ۶۲
قرائتی قرائتی پس آنان در کارشان به کشمکش پرداختند و رازگویى [خود] را پنهان داشتند.
قالوا ان هاذان لساحران يريدان ان يخرجاكم من ارضكم بسحرهما ويذهبا بطريقتكم المثلى ۶۳
قرائتی قرائتی [فرعونیان] گفتند: «همانا این دو، (موسى و هارون) قطعاً جادوگرند و مى‌خواهند با سحرشان شما را از سرزمینتان بیرون کنند و آیین برتر شما را براندازند.
ﯿ
فاجمعوا كيدكم ثم ايتوا صفا ۚ وقد افلح اليوم من استعلى ۶۴
قرائتی قرائتی پس [اینک تمام] حیله و نیرنگ خود را گرد آورید، سپس در یک صف [و منظّم] بیایید. که بی‌تردید امروز پیروزى از آنِ کسى است که برترى یابد [و سحر او غالب شود].»
قالوا يا موسى اما ان تلقي واما ان نكون اول من القى ۶۵
قرائتی قرائتی [ساحران] گفتند: «اى موسى! آیا تو [عصاى خود را] مى‌افکنى، یا ما اوّل کسى باشیم که بیافکند؟!»
قال بل القوا ۖ فاذا حبالهم وعصيهم يخيل اليه من سحرهم انها تسعى ۶۶
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «بلکه شما بیفکنید.» پس از جادوى آنان چنان به نظرش آمد که ریسمان‌ها و چوبدست‌هایشان مى‌شتابد.
فاوجس في نفسه خيفة موسى ۶۷
قرائتی قرائتی پس موسى در دل خود احساس ترسی کرد [که مبادا مردم فریب بخورند].
قلنا لا تخف انك انت الاعلى ۶۸
قرائتی قرائتی ما گفتیم: نترس! که تو خود برترى.
ﭿ
والق ما في يمينك تلقف ما صنعوا ۖ انما صنعوا كيد ساحر ۖ ولا يفلح الساحر حيث اتى ۶۹
قرائتی قرائتی و آنچه را در دست راستت دارى، بیفکن تا هر چه را آنان ساخته‌اند، در کام خود فروبرد. آنچه آنان ساخته‌اند، نیرنگ جادوگر است و جادوگر هر جا رود، [پیروز و] رستگار نگردد.
فالقي السحرة سجدا قالوا امنا برب هارون وموسى ۷۰
قرائتی قرائتی [چون موسی عصایش را افکند، دریافتند که کار موسی معجزه است، نه جادو، پس تمام] ساحران به سجده افتادند و گفتند: «ما به پروردگار هارون و موسى ایمان آوردیم.»
قال امنتم له قبل ان اذن لكم ۖ انه لكبيركم الذي علمكم السحر ۖ فلاقطعن ايديكم وارجلكم من خلاف ولاصلبنكم في جذوع النخل ولتعلمن اينا اشد عذابا وابقى ۷۱
قرائتی قرائتی [فرعون] گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟! بى‌گمان او سردسته‌ی شماست که به شما جادو آموخته است. پس دست‌ها و پاهاى شما را یکى از راست و یکى از چپ می‌برم و شما را بر شاخه‌هاى نخل به دار خواهم آویخت و به زودى خواهید دانست که شکنجه و مجازات کدام یک از ما سخت‌تر و پایدارتر است؟ [من یا خداى موسى‌؟]»
قالوا لن نوثرك على ما جاءنا من البينات والذي فطرنا ۖ فاقض ما انت قاض ۖ انما تقضي هاذه الحياة الدنيا ۷۲
قرائتی قرائتی [ساحران] گفتند: «ما هرگز تو را بر دلایل روشنى که برای ما آمده، و بر کسى که ما را آفریده، ترجیح نخواهیم داد. پس تو هر حکم و قضاوتى که مى‌خواهى بکن، تو فقط در این زندگانىِ دنیا حکم مى‌کنى.
انا امنا بربنا ليغفر لنا خطايانا وما اكرهتنا عليه من السحر ۗ والله خير وابقى ۷۳
قرائتی قرائتی ما به پروردگارمان ایمان آورده‌ایم تا خطاهاى ما، و آن جادویى که ما را به آن واداشتى، بر ما بیامرزد و خداوند بهتر و پاینده‌تر است.»
ﯿ
انه من يات ربه مجرما فان له جهنم لا يموت فيها ولا يحيى ۷۴
قرائتی قرائتی چنین است که هرکس گناهکار و مجرم نزد پروردگار خود بیاید، دوزخ براى اوست، نه در آن مى‌میرد و نه [با خوشى] زندگى مى‌کند.
ومن ياته مومنا قد عمل الصالحات فاولايك لهم الدرجات العلى ۷۵
قرائتی قرائتی و کسانى که مؤمن نزد او بیایند، در حالى که کارهاى شایسته کرده‌اند، پس براى آنان درجات عالى و برتر است.
جنات عدن تجري من تحتها الانهار خالدين فيها ۚ وذالك جزاء من تزكى ۷۶
قرائتی قرائتی باغ‌هاى جاویدانى که درزیر [درختان] آنها نهرها جارى است، همیشه در آنجا خواهند بود و این پاداش کسى است که [خود را از کفر و گناه] پاکیزه گرداند.
ولقد اوحينا الى موسى ان اسر بعبادي فاضرب لهم طريقا في البحر يبسا لا تخاف دركا ولا تخشى ۷۷
قرائتی قرائتی و ما به موسى وحى کردیم که بندگان مرا شبانه [از مصر] کوچ بده و براى آنان راهى خشک در میان دریا بگشا، [چنان که] نه از تعقیب [فرعونیان] بترسى و نه [از غرق شدن،] بیمناک باشى.
فاتبعهم فرعون بجنوده فغشيهم من اليم ما غشيهم ۷۸
قرائتی قرائتی پس فرعون با سپاهیانش آنان را دنبال کرد، اما [موجى] از دریا آنان را گرفت، و به طور کامل غرق کرد.
واضل فرعون قومه وما هدى ۷۹
قرائتی قرائتی و فرعون قوم خود را به گمراهی برد و هیچ هدایت نکرد.
ﭿ
يا بني اسراييل قد انجيناكم من عدوكم وواعدناكم جانب الطور الايمن ونزلنا عليكم المن والسلوى ۸۰
قرائتی قرائتی اى بنى‌اسرائیل! ما شما را از دشمنانتان نجات دادیم و با شما در سمت راست کوه طور، وعده گذاردیم، و بر شما [غذاهاى آماده‌اى چون] مَنّ و سَلوى نازل کردیم.
كلوا من طيبات ما رزقناكم ولا تطغوا فيه فيحل عليكم غضبي ۖ ومن يحلل عليه غضبي فقد هوى ۸۱
قرائتی قرائتی [اینک] از چیزهاى پاکیزه‌اى که روزى شما کرده‌ایم، بخورید، و در آن طغیان نکنید که خشم من شما را فراگیرد و هر کس که خشم من او را فراگیرد، بى‌گمان نابود خواهد شد.
واني لغفار لمن تاب وامن وعمل صالحا ثم اهتدى ۸۲
قرائتی قرائتی و البتّه من آمرزنده‌ی آن کسم که توبه کند و ایمان آورد و کارى شایسته کند، سپس هدایت شود.
۞ وما اعجلك عن قومك يا موسى ۸۳
قرائتی قرائتی و [چون موسى با برگزیدگان قومش به کوه طور آمدند، موسى پیش‌تر رسید، به او گفتیم:] اى موسى! چه چیز تو را به شتاب واداشت که پیش از قوم خود آمدى؟»
قال هم اولاء على اثري وعجلت اليك رب لترضى ۸۴
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «آنها به دنبال من می‌آیند و پروردگارا! من براى خشنودى تو به سویت شتاب کردم.»
قال فانا قد فتنا قومك من بعدك واضلهم السامري ۸۵
قرائتی قرائتی [خدا] فرمود: «ما قوم تو را بعد از [آمدن] تو آزمایش کردیم، و سامرى آنها را گمراه کرد.»
فرجع موسى الى قومه غضبان اسفا ۚ قال يا قوم الم يعدكم ربكم وعدا حسنا ۚ افطال عليكم العهد ام اردتم ان يحل عليكم غضب من ربكم فاخلفتم موعدي ۸۶
قرائتی قرائتی پس موسى خشگمین و اندوهناک به سوى قوم خود بازگشت [و] گفت: «اى قوم من! آیا پروردگارتان به شما وعده‌اى نیکو نداد [که تورات را بر شما فروفرستد]؟ آیا مدّت [رفتن من] بر شما طولانى شد؟ یا اینکه مى‌خواستید خشمى از پروردگارتان بر شما فرود آید، که از وعده‌ی من تخلّف کردید؟!»
ﯿ
قالوا ما اخلفنا موعدك بملكنا ولاكنا حملنا اوزارا من زينة القوم فقذفناها فكذالك القى السامري ۸۷
قرائتی قرائتی [مردم به موسى] گفتند: «ما به میل و اراده‌ى خود با وعده‌ی تو مخالفت نکردیم، بلکه بارهایى [گران] از زیورآلات قومِ [فرعون] بر دوش ما نهادند، پس ما آنها را [در آتش] افکندیم، آن‌گاه سامِرى [نیز] این چنین [طرح] افکند.»
فاخرج لهم عجلا جسدا له خوار فقالوا هاذا الاهكم والاه موسى فنسي ۸۸
قرائتی قرائتی پس [سامرى] براى آنها پیکر گوساله‌اى پدید آورد که بانگ گاو داشت. آن‌گاه [با پیروانش] گفتند: «این خداى شما و خداى موسى است!» پس سامرى [پیمان خدا و همه تعلیمات موسى را] فراموش کرد.
افلا يرون الا يرجع اليهم قولا ولا يملك لهم ضرا ولا نفعا ۸۹
قرائتی قرائتی آیا نمى‌بینند که [این گوساله، هنگامى که آن را مى‌خوانند،] برایشان پاسخى ندارد، و مالک سود و زیانى براى آنها نیست؟!
ولقد قال لهم هارون من قبل يا قوم انما فتنتم به ۖ وان ربكم الرحمان فاتبعوني واطيعوا امري ۹۰
قرائتی قرائتی و البته هارون پیش از این به آنان گفته بود: «اى قوم من! شما قطعاً با آن [گوساله]، مورد آزمایش قرار گرفته‌اید و همانا پروردگار شما، [خداوند] رحمان است، پس از من پیروى کنید و دستور مرا اطاعت نمایید.»
ﭿ
قالوا لن نبرح عليه عاكفين حتى يرجع الينا موسى ۹۱
قرائتی قرائتی [اما آنان به هارون] گفتند: «ما یکسره در پرستش آن [گوساله] خواهیم بود، تا موسى به سوى ما بازگردد.»
قال يا هارون ما منعك اذ رايتهم ضلوا ۹۲
قرائتی قرائتی [هنگامى که موسى بازگشت،‌] گفت: «اى هارون! زمانى که دیدى آنان گمراه شدند، چه چیز تو را بازداشت،
الا تتبعن ۖ افعصيت امري ۹۳
قرائتی قرائتی از اینکه مرا [در برخورد شدید با فتنه‌گران‌] پیروى کنى؟ آیا از فرمان من سرپیچى کردى؟»
قال يا ابن ام لا تاخذ بلحيتي ولا براسي ۖ اني خشيت ان تقول فرقت بين بني اسراييل ولم ترقب قولي ۹۴
قرائتی قرائتی [هارون] گفت: «[برادرم!] اى فرزند مادرم! [موى] ریش و سر مرا [به بازخواست] مگیر! من ترسیدم [آنها پراکنده شوند و] تو بگویى میان بنى‌اسرائیل تفرقه انداختى و سفارش مرا [در حفظ وحدت‌] پاس نداشتى!»
قال فما خطبك يا سامري ۹۵
قرائتی قرائتی [سپس موسى به سامرى] گفت: «اى سامرى! [منظور تو از] این کار خطرناک [و فتنه] بزرگ که کردى، چه بود؟»
قال بصرت بما لم يبصروا به فقبضت قبضة من اثر الرسول فنبذتها وكذالك سولت لي نفسي ۹۶
قرائتی قرائتی [سامرى] گفت: «من به چیزى پى بردم که [دیگران] به آن پى نبردند، من مشتى از آثار رسول را برگرفتم، پس آن را افکندم و این­گونه نفسم این کار را در نظرم آراست [و فریب داد].»
ﯿ
قال فاذهب فان لك في الحياة ان تقول لا مساس ۖ وان لك موعدا لن تخلفه ۖ وانظر الى الاهك الذي ظلت عليه عاكفا ۖ لنحرقنه ثم لننسفنه في اليم نسفا ۹۷
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «پس برو! [دور شو!] همانا بهره‌ى تو در دنیا این است که [به دردى مبتلا خواهى شد که پیوسته] مى‌گویى: «به من دست نزنید!» و براى تو [در آخرت] میعادگاهى است که هرگز از آن تخلّف نخواهد شد و [اکنون] به سوى معبودت که پیوسته آن را می‌پرستیدى، بنگر! ما آن را مى‌سوزانیم [و] خاکستر و ذرات آن را به دریا خواهیم پاشید.
انما الاهكم الله الذي لا الاه الا هو ۚ وسع كل شيء علما ۹۸
قرائتی قرائتی [اى قوم من!] همانا معبود شما «اللّه» است که معبودى جز او نیست [و] علم او همه چیز را فرا‌گرفته است.»
كذالك نقص عليك من انباء ما قد سبق ۚ وقد اتيناك من لدنا ذكرا ۹۹
قرائتی قرائتی [اى پیامبر!] ما این­گونه از اخبار گذشته بر تو حکایت مى‌کنیم و ما از جانب خویش به تو ذکری [چون قرآن] داده‌ایم.
من اعرض عنه فانه يحمل يوم القيامة وزرا ۱۰۰
قرائتی قرائتی پس هرکس از آن روى­برگرداند، قطعاً در روز قیامت، بار سنگینى را بر دوش خواهد کشید.
خالدين فيه ۖ وساء لهم يوم القيامة حملا ۱۰۱
قرائتی قرائتی براى همیشه در آن خواهند ماند و چه بد بارى است براى آنها، در روز قیامت!
يوم ينفخ في الصور ۚ ونحشر المجرمين يوميذ زرقا ۱۰۲
قرائتی قرائتی روزى که در صور دمیده مى‌شود و ما در آن روز، مجرمان را با چشمان تیره محشور مى‌کنیم.
ﭿ
يتخافتون بينهم ان لبثتم الا عشرا ۱۰۳
قرائتی قرائتی [آنها] میان خویش آهسته با یکدیگر مى‌گویند: «شما [در دنیا] ده روزى بیش درنگ نداشته‌اید.»
نحن اعلم بما يقولون اذ يقول امثلهم طريقة ان لبثتم الا يوما ۱۰۴
قرائتی قرائتی [البتّه] ما به آنچه آنها می‌گویند، داناتریم، آن‌گاه که بهترینِ آنان در رفتار، مى‌گوید: «شما یک روز [بیشتر] درنگ نکردید!»
ويسالونك عن الجبال فقل ينسفها ربي نسفا ۱۰۵
قرائتی قرائتی و از تو درباره‌ى کوه‌ها [در قیامت] مى‌پرسند، بگو: «پروردگار من آنها را از بن برکنده و متلاشى مى‌کند.
فيذرها قاعا صفصفا ۱۰۶
قرائتی قرائتی پس آنها را [همچون] کویرى صاف و هموار، رها مى‌سازد.
لا ترى فيها عوجا ولا امتا ۱۰۷
قرائتی قرائتی که در آن هیچ پستى و بلندى مشاهده نمى‌کنى.»
يوميذ يتبعون الداعي لا عوج له ۖ وخشعت الاصوات للرحمان فلا تسمع الا همسا ۱۰۸
قرائتی قرائتی در آن روز، [مردم] از دعوت‌کننده‌اى که [هیچ] انحرافى ندارد، پیروى می‌کنند. [و گوش به صداى اسرافیل هستند.] و همه‌ی صداها در برابر [عظمت خدا] رحمان فرومی‌نشیند. پس جز صدایى آهسته [چیزى‌] نمی‌شنوی.
يوميذ لا تنفع الشفاعة الا من اذن له الرحمان ورضي له قولا ۱۰۹
قرائتی قرائتی در آن روز، شفاعت [هیچ‌کس] سودى ندارد، مگر کسى که [خداى] رحمان به او اجازه دهد و از گفتار او [در مورد شفاعت دیگران‌] راضى باشد.
يعلم ما بين ايديهم وما خلفهم ولا يحيطون به علما ۱۱۰
قرائتی قرائتی [خداوند] به آنچه آنان در پیش روى دارند و آنچه [در دنیا] پشت سر گذاشته‌اند، آگاه است؛ ولى مردم بر او احاطه علمى ندارند.
۞ وعنت الوجوه للحي القيوم ۖ وقد خاب من حمل ظلما ۱۱۱
قرائتی قرائتی و [در آن روز] همه‌ى چهره‌ها در برابر خداوندِ زنده‌ى پاینده، خوار و فروتن مى‌شود و البتّه هر کس که بار ستم برداشت، نومید و زیانکار است.
ﯿ
ومن يعمل من الصالحات وهو مومن فلا يخاف ظلما ولا هضما ۱۱۲
قرائتی قرائتی و هر کس برخى [کارهاى‌] نیکو انجام دهد و مؤمن باشد، از هیچ ستم وکاستى [در پاداشش] نمى‌ترسد.
وكذالك انزلناه قرانا عربيا وصرفنا فيه من الوعيد لعلهم يتقون او يحدث لهم ذكرا ۱۱۳
قرائتی قرائتی و بدین‌سان ما آن را قرآنى عربى نازل کردیم و در آن با انواع بیان‌ها، هشدار دادیم، شاید آنها پروا کنند یا برایشان پندى پدید آید.
فتعالى الله الملك الحق ۗ ولا تعجل بالقران من قبل ان يقضى اليك وحيه ۖ وقل رب زدني علما ۱۱۴
قرائتی قرائتی پس [بدان که] بلندمرتبه است خداى فرمانرواى بر حقّ! و تو [اى پیامبر!] بر خواندن قرآن، پیش از آنکه وحىِ آن بر تو پایان یابد، شتاب مکن و بگو: «پروردگارا! بر دانش من بیافزاى!»
ولقد عهدنا الى ادم من قبل فنسي ولم نجد له عزما ۱۱۵
قرائتی قرائتی و به یقین، پیش از این با آدم پیمان بستیم، امّا او فراموش کرد و ما عزم استوارى براى او نیافتیم.
واذ قلنا للملايكة اسجدوا لادم فسجدوا الا ابليس ابى ۱۱۶
قرائتی قرائتی و زمانى که به فرشتگان گفتیم: «براى آدم سجده کنید!» پس همگى سجده کردند، مگر ابلیس که سر باز زد.
ﭿ
فقلنا يا ادم ان هاذا عدو لك ولزوجك فلا يخرجنكما من الجنة فتشقى ۱۱۷
قرائتی قرائتی پس گفتیم: «اى آدم! این [ابلیس] دشمن تو و همسر توست، پس [مراقب باش که] شما را از [این] باغ بیرون نکند که به رنج و مشقّت خواهى افتاد.
ان لك الا تجوع فيها ولا تعرى ۱۱۸
قرائتی قرائتی قطعاً تو در آن [باغ]، نه گرسنه مى‌شوى و نه برهنه مى‌مانى.
وانك لا تظما فيها ولا تضحى ۱۱۹
قرائتی قرائتی و در آنجا، نه تشنه مى‌شوى، و نه از حرارت آفتاب آزار مى‌بینى.»
فوسوس اليه الشيطان قال يا ادم هل ادلك على شجرة الخلد وملك لا يبلى ۱۲۰
قرائتی قرائتی پس شیطان او را وسوسه کرد [و] گفت: «اى آدم! آیا تو را به درخت جاوِدانگى و فرمانرواییِ فناناپذیر راهنمایى کنم؟!»
فاكلا منها فبدت لهما سواتهما وطفقا يخصفان عليهما من ورق الجنة ۚ وعصى ادم ربه فغوى ۱۲۱
قرائتی قرائتی پس [آدم و همسرش فریفته شدند و] هر دو از آن [درخت ممنوعه] خوردند، پس شرمگاهشان براى آنان نمایان شد و [ناچار] هر دو شروع کردند به چسباندن برگ [درختان] بهشت بر خود و [این چنین] آدم پروردگارش را نافرمانى کرد و بیراهه رفت.
ثم اجتباه ربه فتاب عليه وهدى ۱۲۲
قرائتی قرائتی سپس پروردگارش او را برگزید، پس [لطف خویش را] بر او بازگرداند و او را هدایت کرد.
قال اهبطا منها جميعا ۖ بعضكم لبعض عدو ۖ فاما ياتينكم مني هدى فمن اتبع هداي فلا يضل ولا يشقى ۱۲۳
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: از آن [بهشت، و مقام والا] فرود آیید [که] برخى از شما دشمن برخى دیگر خواهند بود، پس اگر از سوى من رهنمودى براى شما آمد، هر کس از هدایت من پیروى کند، نه گمراه مى‌شود و نه در رنج مى‌افتد.
ﯿ
ومن اعرض عن ذكري فان له معيشة ضنكا ونحشره يوم القيامة اعمى ۱۲۴
قرائتی قرائتی و هر کس از یاد من روى گردانَد، بی‌گمان براى او زندگىِ [سخت و] تنگی خواهد بود و ما او را در قیامت نابینا محشور مى‌کنیم.
قال رب لم حشرتني اعمى وقد كنت بصيرا ۱۲۵
قرائتی قرائتی [او خواهد] گفت: «پروردگارا! چرا مرا نابینا محشور کردى؟ درحالى که من [در دنیا] بینا بودم!»
قال كذالك اتتك اياتنا فنسيتها ۖ وكذالك اليوم تنسى ۱۲۶
قرائتی قرائتی [و خداوند خواهد] فرمود: «همان‌گونه که آیات ما به تو رسید و تو آنها را فراموش کردى، امروز هم همان‌طور فراموش گردیده‌اى.»
وكذالك نجزي من اسرف ولم يومن بايات ربه ۚ ولعذاب الاخرة اشد وابقى ۱۲۷
قرائتی قرائتی و ما این‌گونه هر کس را که اسراف کند، و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، کیفر مى‌دهیم و قطعاً عذاب آخرت سخت‌تر و پایدارتر است.
افلم يهد لهم كم اهلكنا قبلهم من القرون يمشون في مساكنهم ۖ ان في ذالك لايات لاولي النهى ۱۲۸
قرائتی قرائتی پس آیا براى هدایتشان کافى نیست که ملت‌هاى پیشین را [که سرکشی و فساد کردند،] نابود کردیم، و [اینان امروز] در خانه‌هاى آنان رفت و آمد مى‌کنند؟! همانا در آن [حوادث] براى خردمندان نشانه‌هاست.
ﭿ
ولولا كلمة سبقت من ربك لكان لزاما واجل مسمى ۱۲۹
قرائتی قرائتی و اگر نبود سنّت سابق پروردگارت، و مدتى که [براى زندگى آنان‌] مشخص شده است، حتماً [عذاب الهى بی‌درنگ] لازم مى‌آمد.
فاصبر على ما يقولون وسبح بحمد ربك قبل طلوع الشمس وقبل غروبها ۖ ومن اناء الليل فسبح واطراف النهار لعلك ترضى ۱۳۰
قرائتی قرائتی پس [ای پیامبر!] بر آنچه مى‌گویند، شکیبا باش و پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن، با ستایش پروردگارت [او را] تسبیح کن و [نیز] برخى از ساعات شب و حوالى روز را به نیایش بپرداز، باشد که خشنود شوى.
ولا تمدن عينيك الى ما متعنا به ازواجا منهم زهرة الحياة الدنيا لنفتنهم فيه ۚ ورزق ربك خير وابقى ۱۳۱
قرائتی قرائتی و به آنچه با آن گروه‌هایى از آنان را بهره‌مند گردانده‌ایم، چشم مدوز، که [این] شکوفه و جلوه‌ى زندگى دنیاست [و ما مى‌خواهیم] تا آنها را در آن بیازماییم و [به یقین] روزىِ پروردگارت بهتر و پایدارتر است.
وامر اهلك بالصلاة واصطبر عليها ۖ لا نسالك رزقا ۖ نحن نرزقك ۗ والعاقبة للتقوى ۱۳۲
قرائتی قرائتی و خانواده‌ات را به نماز فرمان ده و بر آن شکیبا باش. ما از تو روزى نمى‌خواهیم، [بلکه] ما تو را روزى مى‌دهیم، و سرانجامِ [نیکو] براى [اهل] تقواست.
وقالوا لولا ياتينا باية من ربه ۚ اولم تاتهم بينة ما في الصحف الاولى ۱۳۳
قرائتی قرائتی و [کافران] گفتند: «چرا [محمّد] از جانب پروردگارش، معجزه و نشانه‌اى براى ما نمى‌آورد؟» آیا دلیل و نشانه‌ى روشن در کتاب‌های [آسمانی] پیشین برایشان نیامده [تا ایمان بیاورند]؟
ﯿ
ولو انا اهلكناهم بعذاب من قبله لقالوا ربنا لولا ارسلت الينا رسولا فنتبع اياتك من قبل ان نذل ونخزى ۱۳۴
قرائتی قرائتی و اگر ما آنان را پیش از این با عذابى هلاک مى‌کردیم، مى‌گفتند: «پروردگارا! چرا پیامبرى براى ما نفرستادى تا ما از آیات تو پیروى کنیم، پیش از آنکه خوار و رسوا شویم.»
قل كل متربص فتربصوا ۖ فستعلمون من اصحاب الصراط السوي ومن اهتدى ۱۳۵
قرائتی قرائتی بگو: «هر یک [از ما و شما] در انتظاریم، پس انتظار بکشید که به زودى خواهید دانست یاران راه راست کیانند و چه کسى راه یافته است.»
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۲۰ طاها - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.