سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

طس ۚ تلك ايات القران وكتاب مبين ۱
قرائتی قرائتی طا، سین. آن است آیات قرآن و کتاب روشنگر.
هدى وبشرى للمومنين ۲
قرائتی قرائتی که [وسیله‌ى] هدایت و بشارت براى اهل ایمان است.
الذين يقيمون الصلاة ويوتون الزكاة وهم بالاخرة هم يوقنون ۳
قرائتی قرائتی کسانى که نماز برپامى‌دارند و زکات مى‌پردازند، و تنها ایشانند که به آخرت یقین دارند.
ان الذين لا يومنون بالاخرة زينا لهم اعمالهم فهم يعمهون ۴
قرائتی قرائتی کسانى که به آخرت ایمان ندارند، کارهاى [زشت]شان را براى آنان زیبا جلوه مى‌دهیم تا [همچنان] سرگشته باشند.
اولايك الذين لهم سوء العذاب وهم في الاخرة هم الاخسرون ۵
قرائتی قرائتی آنان کسانى هستند که عذاب بد [و دردناک] خواهد داشت. و آنان در قیامت زیانکارترینِ افرادند.
ﭿ
وانك لتلقى القران من لدن حكيم عليم ۶
قرائتی قرائتی به یقین که تو قرآن را از سوى حکیمى دانا دریافت مى‌کنى.
اذ قال موسى لاهله اني انست نارا ساتيكم منها بخبر او اتيكم بشهاب قبس لعلكم تصطلون ۷
قرائتی قرائتی [یاد کن] هنگامی که موسى به خانواده‌ى خود گفت: «من آتشى دیدم، به زودى براى شما خبرى از آن خواهم آورد، یا شعله‌ى آتشى براى شما مى‌آورم، باشد که خود را گرم کنید.»
فلما جاءها نودي ان بورك من في النار ومن حولها وسبحان الله رب العالمين ۸
قرائتی قرائتی پس همین که نزد آن آمد، ندا داده شد که: «آن که در آتش است و آن که اطراف آن است، پر برکت باد. و منزّه است خداوندى که پروردگار جهانیان است.
يا موسى انه انا الله العزيز الحكيم ۹
قرائتی قرائتی اى موسى! این منم! خداى عزیز حکیم!
والق عصاك ۚ فلما راها تهتز كانها جان ولى مدبرا ولم يعقب ۚ يا موسى لا تخف اني لا يخاف لدي المرسلون ۱۰
قرائتی قرائتی و عصایت را بیفکن!» پس همین که آن را دید چنان جست­وخیز مى‌کند، که گویا مارى کوچک است، پشت‌کنان فرار کرد و به عقب برنگشت. [گفتیم:] «اى موسى! نترس! که فرستادگان در آستان من نمى‌ترسند،
الا من ظلم ثم بدل حسنا بعد سوء فاني غفور رحيم ۱۱
قرائتی قرائتی مگر کسى که ستم کند؛ سپس بعد از بدى، کار خوبى را جایگزین نماید. همانا که من بخشنده‌ى مهربانم.
ﯿ
وادخل يدك في جيبك تخرج بيضاء من غير سوء ۖ في تسع ايات الى فرعون وقومه ۚ انهم كانوا قوما فاسقين ۱۲
قرائتی قرائتی و دستت را در گریبانت کن؛ تا بدون هیچ عیبى، سپید و درخشان بیرون آید، [این معجزه] در زمره‌ى معجزات نُه‌گانه است [که تو با آنها] به سوى فرعون و قومش [فرستاده مى‌شوى] که آنان قومى فاسق­اند.»
فلما جاءتهم اياتنا مبصرة قالوا هاذا سحر مبين ۱۳
قرائتی قرائتی پس چون آیات و معجزات روشنگر ما به سویشان آمد، گفتند: «این جادویى است آشکار!»
وجحدوا بها واستيقنتها انفسهم ظلما وعلوا ۚ فانظر كيف كان عاقبة المفسدين ۱۴
قرائتی قرائتی و با آن که در دل به آن یقین داشتند، از روى ستم و برترى‌جویى، انکارش کردند. پس بنگر که فرجام تبهکاران چگونه است؟
ولقد اتينا داوود وسليمان علما ۖ وقالا الحمد لله الذي فضلنا على كثير من عباده المومنين ۱۵
قرائتی قرائتی و به راستى به داود و سلیمان، دانشى [ویژه] عطا کردیم، و آن دو گفتند: «ستایش، مخصوص خداوندى است که ما را بر بسیارى از بندگان مؤمنش برترى بخشید.»
ﭿ
وورث سليمان داوود ۖ وقال يا ايها الناس علمنا منطق الطير واوتينا من كل شيء ۖ ان هاذا لهو الفضل المبين ۱۶
قرائتی قرائتی و سلیمان، وارث داود شد. و گفت: «اى مردم! به ما زبان پرندگان آموخته‌اند، و از هرچیز، [بهره‌اى] به ما عطا شده؛ بى‌گمان این، همان برترى آشکار است.»
وحشر لسليمان جنوده من الجن والانس والطير فهم يوزعون ۱۷
قرائتی قرائتی و براى سلیمان، سپاهیانش از جنّ و انس و پرنده گردآمدند، و دسته دسته منظم گردیدند.
حتى اذا اتوا على واد النمل قالت نملة يا ايها النمل ادخلوا مساكنكم لا يحطمنكم سليمان وجنوده وهم لا يشعرون ۱۸
قرائتی قرائتی [سلیمان با لشکر خود حرکت مى‌کرد،] تا به وادى مورچگان رسیدند. مورچه‌اى گفت: «اى مورچگان! به خانه‌هاى خود بروید تا سلیمان و لشکریانش، شما را ناآگاهانه پایمال نکنند.»
فتبسم ضاحكا من قولها وقال رب اوزعني ان اشكر نعمتك التي انعمت علي وعلى والدي وان اعمل صالحا ترضاه وادخلني برحمتك في عبادك الصالحين ۱۹
قرائتی قرائتی پس [سلیمان] از سخن این مورچه، با تبسّمى خندان شد و [به خاطر نعمت فهم گفتار حیوانات‌] گفت: پروردگارا! به من الهام کن [و توفیق ده] تا نعمتى را که به من، و به پدر و مادرم بخشیده‌اى، شکر گزارم. و کار شایسته‌اى که آن را مى‌پسندى، انجام دهم. و به رحمتت مرا، در زمره‌ى بندگان شایسته‌ات درآور!»
وتفقد الطير فقال ما لي لا ارى الهدهد ام كان من الغايبين ۲۰
قرائتی قرائتی و [سلیمان] جویاى حال پرندگان شد و گفت: «مرا چه شده که هدهد را نمى‌بینم؟ [آیا حضور دارد و من او را نمى‌بینم؟] یا از غایبان است؟
لاعذبنه عذابا شديدا او لاذبحنه او لياتيني بسلطان مبين ۲۱
قرائتی قرائتی قطعاً او را کیفرى سخت خواهم داد، یا [براى عبرت دیگر پرندگان‌] او را سر مى‌برم، مگر آن که [براى غیبتش] دلیلی روشن [و عذری موجّه] برایم بیاورد.»
ﯿ
فمكث غير بعيد فقال احطت بما لم تحط به وجيتك من سبا بنبا يقين ۲۲
قرائتی قرائتی پس دیرى نپایید که [هدهد آمد و] گفت: «از چیزى آگاهى یافتم که تو [با همه‌ى عزّت و شوکتى که دارى،] از آن آگاه نشده‌اى، و براى تو از [منطقه‌ى] سَبَأ گزارشى مهم و درست آورده‌ام.
اني وجدت امراة تملكهم واوتيت من كل شيء ولها عرش عظيم ۲۳
قرائتی قرائتی من زنى را یافتم که بر مردم پادشاهی مى‌کرد و از همه چیز برخوردار بود. و تخت بزرگى داشت.
وجدتها وقومها يسجدون للشمس من دون الله وزين لهم الشيطان اعمالهم فصدهم عن السبيل فهم لا يهتدون ۲۴
قرائتی قرائتی آن زن و قومش را چنین یافتم که به جاى خدا، براى خورشید سجده مى‌کنند، و شیطان، اعمالشان را در نظرشان آراسته، پس آنان را از راه [حقّ] بازداشته است. و آنان هدایت نمى‌شوند.»
الا يسجدوا لله الذي يخرج الخبء في السماوات والارض ويعلم ما تخفون وما تعلنون ۲۵
قرائتی قرائتی [شیطان، اعمالشان را آراسته بود] که آنان برای خدا سجده نکنند. همان [خداوندى] که چیزهاى ناپیداى آسمان‌ها و زمین را بیرون مى‌آورد [و آشکار مى‌کند]. و عملکرد نهان و آشکار شما را مى‌داند.
ﭿ
الله لا الاه الا هو رب العرش العظيم ۩ ۲۶
قرائتی قرائتی خداوندى که معبودى جز او نیست. پروردگار عرش بزرگ است.
۞ قال سننظر اصدقت ام كنت من الكاذبين ۲۷
قرائتی قرائتی [سلیمان] گفت: «به زودى خواهیم دید که آیا راست گفته‌اى یا از دروغگویان بوده‌اى؟
اذهب بكتابي هاذا فالقه اليهم ثم تول عنهم فانظر ماذا يرجعون ۲۸
قرائتی قرائتی این نامه‌ى مرا ببر و به سوى آنها بیفکن! آن‌گاه از آنان روى برتاب [و گوشه‌اى کمین کن]، پس بنگر چه پاسخى مى‌دهند؟»
قالت يا ايها الملا اني القي الي كتاب كريم ۲۹
قرائتی قرائتی [چون هدهد، نامه را نزد بِلقِیس، ملکه‌ی سبأ افکند، او] گفت: «اى اشراف [و بزرگان کشور]! نامه‌اى پرارزش به سوى من افکنده شد.
انه من سليمان وانه بسم الله الرحمان الرحيم ۳۰
قرائتی قرائتی نامه از سلیمان است و [متن آن] این است»: «به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان.
الا تعلوا علي واتوني مسلمين ۳۱
قرائتی قرائتی بر من برترى مجویید! نزد من آیید، و تسلیم [حقّ و مطیع من] باشید.»
قالت يا ايها الملا افتوني في امري ما كنت قاطعة امرا حتى تشهدون ۳۲
قرائتی قرائتی [بلقیس،] گفت: «اى بزرگان! در کارم نظر دهید، که من هیچ­کارى را بى‌حضور شما به پایان نبرده‌ام.»
قالوا نحن اولو قوة واولو باس شديد والامر اليك فانظري ماذا تامرين ۳۳
قرائتی قرائتی [بزرگان قوم] گفتند: «ما سخت نیرومند و دلاوریم، و داراى قدرت جنگى فراوان هستیم، ولى اختیار کار با توست، پس بنگر چه فرمان مى‌دهى؟»
قالت ان الملوك اذا دخلوا قرية افسدوها وجعلوا اعزة اهلها اذلة ۖ وكذالك يفعلون ۳۴
قرائتی قرائتی [ملکه] گفت: «بى‌شک، هرگاه پادشاهان [با لشکریان] به منطقه‌ى آبادى وارد شوند، [و هجوم بَرند،] آنجا را به تباهى مى‌کشند، و عزیزانِ آنجا را خوار مى‌کنند. و این، شیوه‌ى همیشگى آنان است.
ﯿ
واني مرسلة اليهم بهدية فناظرة بم يرجع المرسلون ۳۵
قرائتی قرائتی [من جنگ را به صلاح نمى‌بینم،] و هدیه‌اى ارزشمند به سویشان مى‌فرستم، پس چشم به را هم تا ببینم فرستادگان من با چه خبرى بازمى‌گردند. [شاید سلیمان هدیه را بپذیرد و ما درامان بمانیم.]»
فلما جاء سليمان قال اتمدونن بمال فما اتاني الله خير مما اتاكم بل انتم بهديتكم تفرحون ۳۶
قرائتی قرائتی چون [پیک حامل هدیه،] نزد سلیمان آمد، سلیمان گفت: «آیا مرا با مالى ناچیز یارى مى‌کنید؟ آنچه خداوند به من داده بهتر است از آنچه به شما داده است. [من با هدیه‌ى شما شاد نمى‌شوم،] بلکه شمایید که به هدیه‌ى خود شادمانید.
ارجع اليهم فلناتينهم بجنود لا قبل لهم بها ولنخرجنهم منها اذلة وهم صاغرون ۳۷
قرائتی قرائتی به سوى آنان برگرد! [و به آنان اعلام کن] که ما با لشکریانى به سوى آنان خواهیم آمد که تاب رویارویى با آن را ندارند. و آنان را از آنجا با زبونى و خوارى بیرون خواهیم راند.»
قال يا ايها الملا ايكم ياتيني بعرشها قبل ان ياتوني مسلمين ۳۸
قرائتی قرائتی [سپس به حاضران] گفت: «اى بزرگان! کدام یک از شما تخت آن [ملکه] را پیش از آن که آنان به حال تسلیم نزد من آیند، براى من مى‌آورد؟»
ﭿ
قال عفريت من الجن انا اتيك به قبل ان تقوم من مقامك ۖ واني عليه لقوي امين ۳۹
قرائتی قرائتی یکی از جنّیان کاردان گفت: «من آن را نزد تو مى‌آورم، پیش از آن که از جاى خود برخیزى. و من بر این [کار] توانا و امینم.»
قال الذي عنده علم من الكتاب انا اتيك به قبل ان يرتد اليك طرفك ۚ فلما راه مستقرا عنده قال هاذا من فضل ربي ليبلوني ااشكر ام اكفر ۖ ومن شكر فانما يشكر لنفسه ۖ ومن كفر فان ربي غني كريم ۴۰
قرائتی قرائتی کسى [به نام آصِف بن بَرخیا] که به بخشى از کتاب [الهى] آگاهى داشت، گفت: «من آن [تخت] را پیش از آن که پلک چشمت به هم بخورد، نزد تو مى‌آورم!» همین که [سلیمان،] آن را نزد خود مستقرّ دید، [به جاى غرور و تکبّر] گفت: «این از لطف پروردگار من است، تا مرا بیازماید که آیا شکرگزارم یا ناسپاس؟ و هر کس شکر کند، قطعاً به سود خویش شکر کرده، و هر کس ناسپاسى ورزد، [زیانى به خدا نمى‌رساند.] پروردگار من بى‌نیاز و کریم است.»
قال نكروا لها عرشها ننظر اتهتدي ام تكون من الذين لا يهتدون ۴۱
قرائتی قرائتی [آنگاه] گفت: «تخت را [با تغییراتی‌] برایش ناشناس گردانید، تا ببینیم آیا [به شناخت آن‌] راه مى‌یابد، یا از کسانى است که [بدین چیزها] راه نمى‌برند.»
فلما جاءت قيل اهاكذا عرشك ۖ قالت كانه هو ۚ واوتينا العلم من قبلها وكنا مسلمين ۴۲
قرائتی قرائتی پس هنگامى که [ملکه آمد، به او گفته شد: «آیا تخت تو این­گونه است؟» گفت: «گویا خودِ آن است! و ما را پیش از این [که شاهد این معجزات باشیم‌، به حقّانیت و قدرت سلیمان] آگاه کردند. و تسلیم شدیم.»
ﯿ
وصدها ما كانت تعبد من دون الله ۖ انها كانت من قوم كافرين ۴۳
قرائتی قرائتی آنچه [آن زن] به جاى خدا مى‌پرستید، او را [از حقّ] بازداشته بود، و او از قوم کافران بود.
قيل لها ادخلي الصرح ۖ فلما راته حسبته لجة وكشفت عن ساقيها ۚ قال انه صرح ممرد من قوارير ۗ قالت رب اني ظلمت نفسي واسلمت مع سليمان لله رب العالمين ۴۴
قرائتی قرائتی به او گفتند: «واردِ صحنِ قصر شو!» پس چون آن را دید، پنداشت بِرکه‌ی آبى است. جامه از ساق پاهایش برگرفت، [سلیمان] گفت: «[این جا آبى نیست،] بلکه قصرى است از شیشه و بلور صیقلى.» [ملکه] گفت: «پروردگارا! من به خود ستم کردم؛ و [اکنون] همراه سلیمان، در برابر پروردگار جهانیان، سر تسلیم فرود آورده‌ام!»
ولقد ارسلنا الى ثمود اخاهم صالحا ان اعبدوا الله فاذا هم فريقان يختصمون ۴۵
قرائتی قرائتی و به سوى قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم که [گفت:] «خداوند را بپرستید!» آن‌گاه مردم دو گروه [مؤمن و کافر] شدند که با یکدیگر ستیزه مى‌کردند.
قال يا قوم لم تستعجلون بالسيية قبل الحسنة ۖ لولا تستغفرون الله لعلكم ترحمون ۴۶
قرائتی قرائتی [صالح] گفت: «اى قوم من! چرا پیش از نیکى، شتابزده خواهان بدى هستید؟ [چرا درخواست عذاب مى‌کنید؟] چرا از خداوند آمرزش نمى‌خواهید تا مشمول رحمت گردید؟»
قالوا اطيرنا بك وبمن معك ۚ قال طايركم عند الله ۖ بل انتم قوم تفتنون ۴۷
قرائتی قرائتی [مردم به صالح] گفتند: «ما به تو و همراهانت، فال بد زده‌ایم. این قحطى و مشکلاتِ ما، به خاطر وجود شماست!]» [صالح] گفت: «فال، [و سرنوشت نیک و بد] شما نزد خداست، بلکه شما گروهى هستید که مورد آزمایش قرار گرفته‌اید.»
ﭿ
وكان في المدينة تسعة رهط يفسدون في الارض ولا يصلحون ۴۸
قرائتی قرائتی و در آن شهر، نُه گروه بودند که در آن سرزمین فساد مى‌کردند و اهل اصلاح نبودند.
قالوا تقاسموا بالله لنبيتنه واهله ثم لنقولن لوليه ما شهدنا مهلك اهله وانا لصادقون ۴۹
قرائتی قرائتی [آن گروه‌های مفسد به یکدیگر] گفتند: «به خداوند سوگند یاد کنید [و هم‌قسم شوید] که بر صالح و خانواده‌اش شبیخون مى‌زنیم، [و آنها را به قتل مى‌رسانیم،] سپس به خونخواهش خواهیم گفت: ما در محل قتل کسانش حاضر نبودیم، و ما قطعاً راست مى‌گوییم.»
ومكروا مكرا ومكرنا مكرا وهم لا يشعرون ۵۰
قرائتی قرائتی و آنها دست به نیرنگ بزرگى زدند، و ما نیز به تدبیر بزرگى دست زدیم؛ ولى آنها نمى‌فهمیدند.
فانظر كيف كان عاقبة مكرهم انا دمرناهم وقومهم اجمعين ۵۱
قرائتی قرائتی پس بنگر که پایان تدبیر آنان به کجا انجامید؟ ما آنان و قومشان، همگى را نابود کردیم.
فتلك بيوتهم خاوية بما ظلموا ۗ ان في ذالك لاية لقوم يعلمون ۵۲
قرائتی قرائتی پس این خانه‌هاى آنهاست که به خاطر ظلمى که کردند، ویران و خالى شده است. و قطعاً در این [کیفر، عبرت و] نشانه‌ی روشنى است براى اهل علم و آگاهى.
وانجينا الذين امنوا وكانوا يتقون ۵۳
قرائتی قرائتی و مؤمنان و کسانى را که اهل پروا بودند، نجات دادیم.
ولوطا اذ قال لقومه اتاتون الفاحشة وانتم تبصرون ۵۴
قرائتی قرائتی و لوط را که به قومش گفت: «آیا این کار بسیار زشت را مى‌کنید، در حالى که به زشتى آن آگاهید؟
اينكم لتاتون الرجال شهوة من دون النساء ۚ بل انتم قوم تجهلون ۵۵
قرائتی قرائتی آیا شما از روی شهوت، به جای زنان، به سراغ مردان مى‌روید؟ بلکه شما مردمى [نادان و] جهالت پیشه‌اید.»
۞ فما كان جواب قومه الا ان قالوا اخرجوا ال لوط من قريتكم ۖ انهم اناس يتطهرون ۵۶
قرائتی قرائتی ولى پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: «خاندان لوط را از شهرتان بیرون کنید؛ زیرا آنان مردمى هستند که پاکدامنی را می‌طلبند، [و با ما همصدا نیستند]!»
فانجيناه واهله الا امراته قدرناها من الغابرين ۵۷
قرائتی قرائتی پس ما لوط و خانواده‌اش را نجات دادیم، جز زنش را که [به خاطر انحراف،] مقدّر کرده بودیم از بازماندگان [و نابودشدگان] باشد.
وامطرنا عليهم مطرا ۖ فساء مطر المنذرين ۵۸
قرائتی قرائتی سپس بارانى [از سنگ] بر سر آنها باریدیم، [و همگى زیر آن دفن شدند.] و چه بد است باران هشدارداده­شدگان!
ﭿ
قل الحمد لله وسلام على عباده الذين اصطفى ۗ الله خير اما يشركون ۵۹
قرائتی قرائتی بگو: «سپاس براى خداست و سلام بر آن بندگانش، که آنان را برگزید.» آیا خدا بهتر است یا آنچه که شریک او قرار مى‌دهند؟
امن خلق السماوات والارض وانزل لكم من السماء ماء فانبتنا به حدايق ذات بهجة ما كان لكم ان تنبتوا شجرها ۗ االاه مع الله ۚ بل هم قوم يعدلون ۶۰
قرائتی قرائتی کیست که آسمان‌ها و زمین را آفرید؟ و از آسمان براى شما آبی فروفرستاد، پس به وسیله‌ى آن، باغ‌هایى بهجت‌انگیز رویاندیم. کار شما نبود که درختانش را برویانید. آیا با خدا معبود دیگری هست؟ [نه،] بلکه آنان قومى منحرفند.
امن جعل الارض قرارا وجعل خلالها انهارا وجعل لها رواسي وجعل بين البحرين حاجزا ۗ االاه مع الله ۚ بل اكثرهم لا يعلمون ۶۱
قرائتی قرائتی کیست که زمین را قرارگاهى ساخت و در آن، رودها قرار داد، و براى آن، کوه‌ها را [مانند لنگر،] ثابت و پابرجا نهاد و میان دو دریا[ی شور و شیرین] مانعى قرار داد [که با هم مخلوط نشوند]. آیا با خدا معبود دیگری هست؟ [نه،] بلکه بیشتر آنان نمى‌دانند.
امن يجيب المضطر اذا دعاه ويكشف السوء ويجعلكم خلفاء الارض ۗ االاه مع الله ۚ قليلا ما تذكرون ۶۲
قرائتی قرائتی کیست که هرگاه درمانده‌اى او را بخواند، اجابت نماید، و بدى و ناخوشى را برطرف کند؟ و شما را جانشینان زمین قرار دهد؟ آیا با خدا معبود دیگری هست؟ چه کم پند مى‌پذیرید.
ﯿ
امن يهديكم في ظلمات البر والبحر ومن يرسل الرياح بشرا بين يدي رحمته ۗ االاه مع الله ۚ تعالى الله عما يشركون ۶۳
قرائتی قرائتی کیست که شما را در تاریکى‌هاى خشکى و دریا هدایت مى‌کند؟ و کیست که بادها را مژده‌اى پیشاپیشِ [بارانِ] رحمتش مى‌فرستد؟ آیا با خدا معبود دیگری هست؟ خداوند برتر است از آنچه براى او شریک قرار مى‌دهند.
امن يبدا الخلق ثم يعيده ومن يرزقكم من السماء والارض ۗ االاه مع الله ۚ قل هاتوا برهانكم ان كنتم صادقين ۶۴
قرائتی قرائتی کیست که آفرینش را آغاز مى‌کند، سپس آن را [در قیامت] باز مى‌گرداند؟ و کیست که شما را از آسمان و زمین روزى مى‌دهد؟ آیا با خداوند معبود دیگرى هست؟ بگو: «اگر راست مى‌گویید، برهانتان را بیاورید.»
قل لا يعلم من في السماوات والارض الغيب الا الله ۚ وما يشعرون ايان يبعثون ۶۵
قرائتی قرائتی بگو: «جز خداوند، هیچ­کس در آسمان‌ها و زمین، غیب نمى‌داند و کسى نمى‌داند چه زمانى برانگیخته خواهد شد.»
ﭿ
بل ادارك علمهم في الاخرة ۚ بل هم في شك منها ۖ بل هم منها عمون ۶۶
قرائتی قرائتی [چنین نیست که قیامتی در کار نباشد؛] بلکه علم مشرکان نسبت به آخرت، پایان یافته است، بلکه [با شنیدن دلایل، باز هم] از آن در شک هستند، بلکه نسبت به [چگونگى] وقوع آن کورند.
وقال الذين كفروا ااذا كنا ترابا واباونا اينا لمخرجون ۶۷
قرائتی قرائتی و کسانى که کفر ورزیدند، گفتند: «آیا هرگاه ما و پدرانمان، خاک شدیم، آیا حتماً [زنده از گور] بیرون آورده مى‌شویم؟
لقد وعدنا هاذا نحن واباونا من قبل ان هاذا الا اساطير الاولين ۶۸
قرائتی قرائتی در حقیقت به ما و نیاکانمان، پیش‌تر، این وعده داده شده، [اما] این وعده، جز افسانه‌هاى پیشینیان، چیز دیگرى نیست!»
قل سيروا في الارض فانظروا كيف كان عاقبة المجرمين ۶۹
قرائتی قرائتی بگو: «در زمین بگردید، پس بنگرید که فرجام گنه‌پیشگان چگونه بوده است؟»
ولا تحزن عليهم ولا تكن في ضيق مما يمكرون ۷۰
قرائتی قرائتی و بر [انحراف و شوربختی] آنان اندوه مخور! و از آنچه مکر [و توطئه] مى‌کنند، دلتنگ مباش!
ويقولون متى هاذا الوعد ان كنتم صادقين ۷۱
قرائتی قرائتی و [کافران] مى‌گویند: «اگر راست مى‌گویید، این وعده [عذاب] کى خواهد بود؟»
قل عسى ان يكون ردف لكم بعض الذي تستعجلون ۷۲
قرائتی قرائتی بگو: «چه بسا بخشى از آن عذابى که با شتاب مى‌خواهید، در پى شما باشد.»
وان ربك لذو فضل على الناس ولاكن اكثرهم لا يشكرون ۷۳
قرائتی قرائتی و البتّه پروردگار تو بر [این] مردم داراى بخشش است. ولی بیشترشان شکرگزار نیستند.
وان ربك ليعلم ما تكن صدورهم وما يعلنون ۷۴
قرائتی قرائتی و البتّه پروردگارت، آنچه را در سینه‌هایشان پنهان دارند و آنچه را آشکار مى‌کنند، [به خوبى] مى‌داند.
ﯿ
وما من غايبة في السماء والارض الا في كتاب مبين ۷۵
قرائتی قرائتی و هیچ [چیز] پنهانى در آسمان و زمین نیست، مگر این که در کتابى روشن [نزد خداوند ثبت] است.
ان هاذا القران يقص على بني اسراييل اكثر الذي هم فيه يختلفون ۷۶
قرائتی قرائتی به راستی این قرآن، بیشتر آنچه را بنى‌اسرائیل در آن اختلاف دارند، [به طور صحیح] برآنان حکایت مى‌کند.
وانه لهدى ورحمة للمومنين ۷۷
قرائتی قرائتی و به راستی که آن [قرآن،] براى مؤمنان، مایه‌ى هدایت و رحمت است.
ان ربك يقضي بينهم بحكمه ۚ وهو العزيز العليم ۷۸
قرائتی قرائتی بی‌شک، پروردگارت با حکم خود، میانشان داورى خواهد کرد. و اوست قدرتمند دانا.
فتوكل على الله ۖ انك على الحق المبين ۷۹
قرائتی قرائتی پس بر خداوند توکل کن! [و بدان] که تو بر حقّ آشکار هستى!
انك لا تسمع الموتى ولا تسمع الصم الدعاء اذا ولوا مدبرين ۸۰
قرائتی قرائتی بى‌شک، نمى‌توانى دعوت خود را به گوش مردگان برسانى. و نمى‌توانى کران را آن‌گاه که روى برمى‌گردانند و پشت مى‌کنند، فراخوانى.
ﭿ
وما انت بهادي العمي عن ضلالتهم ۖ ان تسمع الا من يومن باياتنا فهم مسلمون ۸۱
قرائتی قرائتی تو هدایتگر کوران از گمراهیشان نیستى؛ تو فقط مى‌توانى سخن خود را به گوش کسانى برسانى که به آیات ما ایمان آورده‌اند و در برابر حقّ تسلیم هستند.
۞ واذا وقع القول عليهم اخرجنا لهم دابة من الارض تكلمهم ان الناس كانوا باياتنا لا يوقنون ۸۲
قرائتی قرائتی و هرگاه سخن [و وعده‌ى عذاب الهى] بر مردم حتمى شود، جنبنده‌اى را براى آنان از زمین بیرون آوریم، تا با آنان سخن گوید که: «مردم همواره [نشانه‌ها و] آیات ما را باور نمى‌کردند.»
ويوم نحشر من كل امة فوجا ممن يكذب باياتنا فهم يوزعون ۸۳
قرائتی قرائتی و [یاد کن] روزى که از هر امّتى، گروهى از کسانى که آیات ما را انکار مى‌‌کنند، محشور مى‌کنیم، پس آنان از پراکنده شدن منع مى‌شوند.
حتى اذا جاءوا قال اكذبتم باياتي ولم تحيطوا بها علما اماذا كنتم تعملون ۸۴
قرائتی قرائتی چون گرد آیند، [خداوند] مى‌فرماید: «آیا آیات مرا دروغ انگاشتید، و حال آن که به آنها احاطه‌ى علمى نداشتید. آیا شما [در طول زندگی، جز تکذیب] چه مى‌کردید؟»
ووقع القول عليهم بما ظلموا فهم لا ينطقون ۸۵
قرائتی قرائتی و به خاطر ستمى که کردند، حکم [عذاب] بر آنان مقرّر گردید، پس آنها حرفى نمى‌زنند [و سخنى ندارند که بگویند].
الم يروا انا جعلنا الليل ليسكنوا فيه والنهار مبصرا ۚ ان في ذالك لايات لقوم يومنون ۸۶
قرائتی قرائتی آیا ندیدند که ما شب را قرار دادیم، تا در آن آرام گیرند، و روز را روشنى‌بخش ساختیم؟ حتماً در این امر، براى کسانى که ایمان دارند، عبرت‌هایى است.
ﯿ
ويوم ينفخ في الصور ففزع من في السماوات ومن في الارض الا من شاء الله ۚ وكل اتوه داخرين ۸۷
قرائتی قرائتی و [یاد کن] روزى که در صور دمیده شود، پس هرکه در آسمان‌ها و هر که در زمین است، به هراس می‌افتد، مگر آن کس که خدا بخواهد. و همگى خاضعانه نزد او می‌آیند.
وترى الجبال تحسبها جامدة وهي تمر مر السحاب ۚ صنع الله الذي اتقن كل شيء ۚ انه خبير بما تفعلون ۸۸
قرائتی قرائتی و کوه‌ها را مى‌بینى و مى‌پندارى که بى‌حرکتند، در حالى که آنها همچون ابر در حرکتند. [این] صنعت [ماهرانه‌ی] خداست که هر چیزى را با دقّت ساخته است. او به هرچه انجام مى‌دهید، آگاه است.
من جاء بالحسنة فله خير منها وهم من فزع يوميذ امنون ۸۹
قرائتی قرائتی كسانی که كار نیكى بیاورند، [پاداشى] بهتر از عملشان خواهند داشت، و آنان از هراس آن روز، ایمِن هستند.
ومن جاء بالسيية فكبت وجوههم في النار هل تجزون الا ما كنتم تعملون ۹۰
قرائتی قرائتی و كسانی كه كار بدى بیاورند، پس به رو در آتش سرنگون شوند، [و به آنان گفته شود:] «آیا جز آنچه مى‌كردید، سزا داده مى‌شوید؟»
انما امرت ان اعبد رب هاذه البلدة الذي حرمها وله كل شيء ۖ وامرت ان اكون من المسلمين ۹۱
قرائتی قرائتی [اى پیامبر! بگو:] «فقط مأمورم پروردگار [مکّه،] این شهرى كه خداوند آن را محترم شمرده، بپرستم. و همه چیز تنها براى اوست. و من مأمورم از اهل تسلیم و طاعت باشم.
ﭿ
وان اتلو القران ۖ فمن اهتدى فانما يهتدي لنفسه ۖ ومن ضل فقل انما انا من المنذرين ۹۲
قرائتی قرائتی و قرآن [را بر مردم] تلاوت كنم.» پس هر كس هدایت را بپذیرد، به سود خود پذیرفته، و هركس گمراه شود، پس بگو: «من فقط هشداردهنده‌ام!»
وقل الحمد لله سيريكم اياته فتعرفونها ۚ وما ربك بغافل عما تعملون ۹۳
قرائتی قرائتی و بگو: «ستایش براى خداست. به زودى آیاتش را به شما نشان خواهد داد، و آن را خواهید شناخت.» و پروردگارت از آنچه مى‌کنید، غافل نیست.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۲۷ نمل - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.