سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

طسم ۱
قرائتی قرائتی طا، سین، میم.
تلك ايات الكتاب المبين ۲
قرائتی قرائتی آن آیات کتاب روشنگر است.
نتلو عليك من نبا موسى وفرعون بالحق لقوم يومنون ۳
قرائتی قرائتی ما بخشی از سرگذشت موسی و فرعون را به درستی بر تو می‌خوانیم، برای [آگاهی] گروهی که ایمان می‌آورند.
ان فرعون علا في الارض وجعل اهلها شيعا يستضعف طايفة منهم يذبح ابناءهم ويستحيي نساءهم ۚ انه كان من المفسدين ۴
قرائتی قرائتی فرعون، در سرزمین [مصر] سرکشی کرد و مردم آنجا را فرقه فرقه نمود. گروهی از آنان را به زبونی و ناتوانی می‌کشاند، پسرانشان را سر می‌برید و زنانشان را [برای کنیزی] زنده نگه‌می‌داشت. به­راستی که او از تبهکاران بود.
ونريد ان نمن على الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم ايمة ونجعلهم الوارثين ۵
قرائتی قرائتی و ما اراده کرده‌ایم بر کسانی که در زمین ناتوان شمرده شده‌اند، منّت­ گذاریم و آنان را پیشوایان و وارثان [زمین] قرار دهیم.
ونمكن لهم في الارض ونري فرعون وهامان وجنودهما منهم ما كانوا يحذرون ۶
قرائتی قرائتی و به آنان در آن سرزمین، قدرت و تمکّن بخشیم و به فرعون و [وزیرش] هامان و سپاهیانشان، که از ایشانند، آنچه را از آن بیمناک بودند، نشان دهیم.
واوحينا الى ام موسى ان ارضعيه ۖ فاذا خفت عليه فالقيه في اليم ولا تخافي ولا تحزني ۖ انا رادوه اليك وجاعلوه من المرسلين ۷
قرائتی قرائتی و ما به مادر موسی الهام کردیم که: «او را شیر بده! پس هرگاه [از فرعونیان] بر او بیمناک شدی، او را [در صندوقی بگذار و] به دریا بیافکن! و مترس و [از دوریش] غمگین مباش! ما او را به تو بازمی‌گردانیم و او را از پیامبران قرار می‌دهیم.»
ﭿ
فالتقطه ال فرعون ليكون لهم عدوا وحزنا ۗ ان فرعون وهامان وجنودهما كانوا خاطيين ۸
قرائتی قرائتی پس فرعونیان، او را [از آب] برگرفتند تا سرانجام، دشمن و مایه‌ی اندوهشان گردد. همانا فرعون و هامان و سپاهیانشان خطاکار بودند.
وقالت امرات فرعون قرت عين لي ولك ۖ لا تقتلوه عسى ان ينفعنا او نتخذه ولدا وهم لا يشعرون ۹
قرائتی قرائتی و همسر فرعون [احساس کرد که آنان قصد کشتن کودک را دارند، پس به فرعون] گفت: «او را نکشید که روشنی چشم من و توست. شاید [در آینده] به ما سودی برساند، یا او را به فرزندی بگیریم.» ولی آنها نمی‌فهمیدند [چه کسی را در آغوش خویش می‌پرورانند].
واصبح فواد ام موسى فارغا ۖ ان كادت لتبدي به لولا ان ربطنا على قلبها لتكون من المومنين ۱۰
قرائتی قرائتی و دل مادر موسی خالی شد. اگر قلب او را استوار نساخته بودیم تا از ایمان آورندگان [به وعده‌ی ما باقی] بماند، نزدیک بود که [با بی‌تابی‌اش،] آن [راز] را فاش کند.
وقالت لاخته قصيه ۖ فبصرت به عن جنب وهم لا يشعرون ۱۱
قرائتی قرائتی و [مادر موسی] به خواهر او گفت: «[صندوق حامل موسی را] دنبال کن!» پس او از دور موسی را زیر نظر داشت، در حالی که [دشمنان] متوجه نبودند.
۞ وحرمنا عليه المراضع من قبل فقالت هل ادلكم على اهل بيت يكفلونه لكم وهم له ناصحون ۱۲
قرائتی قرائتی و ما [شیر] زنان شیرده را از پیش بر او ممنوع کردیم، [تا به آغوش مادر بازگردد.] پس [خواهر موسی که مأموران را در جستجوی دایه دید،] گفت: «آیا می‌خواهید شما را به خانواده‌ای راهنمایی کنم که سرپرستی او را برای شما بپذیرند و خیرخواه او باشند؟»
فرددناه الى امه كي تقر عينها ولا تحزن ولتعلم ان وعد الله حق ولاكن اكثرهم لا يعلمون ۱۳
قرائتی قرائتی پس ما او را به مادرش بازگردانیدیم تا روشنی چشم او باشد و غم نخورد و بداند که وعده‌ی الهی حق است؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.
ولما بلغ اشده واستوى اتيناه حكما وعلما ۚ وكذالك نجزي المحسنين ۱۴
قرائتی قرائتی چون موسی نیرومند شد و رشد و کمال یافت، به او حکمت و دانش عطا کردیم. و ما این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
ﭿ
ودخل المدينة على حين غفلة من اهلها فوجد فيها رجلين يقتتلان هاذا من شيعته وهاذا من عدوه ۖ فاستغاثه الذي من شيعته على الذي من عدوه فوكزه موسى فقضى عليه ۖ قال هاذا من عمل الشيطان ۖ انه عدو مضل مبين ۱۵
قرائتی قرائتی و موسی وارد شهر شد، در حالی که مردم بی‌خبر بودند. در آنجا به دو مرد برخورد که با یکدیگر زد و خورد می‌کردند، این یکی از طرفداران موسی و آن [دیگری] از دشمنانش بود. پس آن که از پیروان موسی بود، از او در برابر دشمنش یاری خواست. پس موسی مشتی بر [سینه‌ی] او زد که کار او را ساخت. موسی گفت: «این [درگیری شما] از کار شیطان بود. او دشمنِ گمراه کننده‌ی آشکاری است.»
قال رب اني ظلمت نفسي فاغفر لي فغفر له ۚ انه هو الغفور الرحيم ۱۶
قرائتی قرائتی [موسی] گفت: «پروردگارا! من به خویشتن ستم کرده‌ام. پس مرا بیامرز!» پس [خداوند] او را آمرزید. به درستی که او آمرزنده‌ی مهربان است.
قال رب بما انعمت علي فلن اكون ظهيرا للمجرمين ۱۷
قرائتی قرائتی [سپس موسی] گفت: «پروردگارا! به خاطر [قدرت و] نعمتی که بر من ارزانی داشتی، هرگز پشتیبان تبهکاران نخواهم بود.»
فاصبح في المدينة خايفا يترقب فاذا الذي استنصره بالامس يستصرخه ۚ قال له موسى انك لغوي مبين ۱۸
قرائتی قرائتی [موسی، آن شب را] در شهر نگران و ترسان صبح کرد. ناگهان [دید] همان کسی که دیروز از او یاری خواسته بود، [دوباره] وى را به فریادرسى مى‌خواند! [به او] گفت: «به راستی که تو در گمراهی آشکاری هستی! [چرا که بدون قدرت و نیرو، با فرعونیان به زد و خورد مى‌پردازى.]»
فلما ان اراد ان يبطش بالذي هو عدو لهما قال يا موسى اتريد ان تقتلني كما قتلت نفسا بالامس ۖ ان تريد الا ان تكون جبارا في الارض وما تريد ان تكون من المصلحين ۱۹
قرائتی قرائتی پس چون [موسى] خواست با آن کسى که دشمن هر دوى آنها بود، به سختى برخورد کند، گفت: «اى موسى! آیا مى‌خواهى مرا [هم] به قتل برسانى؟ همان‌گونه که دیروز یک نفر را کشتى؟! تو جز زورگویى در روى زمین هدفى ندارى، و نمى‌خواهى که از مصلحان باشى.»
ﯿ
وجاء رجل من اقصى المدينة يسعى قال يا موسى ان الملا ياتمرون بك ليقتلوك فاخرج اني لك من الناصحين ۲۰
قرائتی قرائتی [در این هنگام] مردى از دورترین نقطه‌ی شهر [که مرکز استقرار فرعونیان بود،] شتابان آمد و گفت: «اى موسى! سران قوم در مورد کشتن تو به مشورت نشسته‌اند، پس [زود از شهر] بیرون برو، که من از خیرخواهان و دلسوزان توام.»
فخرج منها خايفا يترقب ۖ قال رب نجني من القوم الظالمين ۲۱
قرائتی قرائتی پس [موسى] از آن [شهر] بیرون رفت، در حالى که نگران و ترسان بود. گفت: «پروردگارا! مرا از [دست] این گروه ستمگر نجات بده!»
ولما توجه تلقاء مدين قال عسى ربي ان يهديني سواء السبيل ۲۲
قرائتی قرائتی و چون [موسى] به سوى مَدین روى نهاد، گفت: «امید است که پروردگارم مرا به راه راست هدایت فرماید.»
ولما ورد ماء مدين وجد عليه امة من الناس يسقون ووجد من دونهم امراتين تذودان ۖ قال ما خطبكما ۖ قالتا لا نسقي حتى يصدر الرعاء ۖ وابونا شيخ كبير ۲۳
قرائتی قرائتی و چون موسى به [چاه] آب مَدیَن رسید، گروهى از مردم را در اطراف آن دید که به سیراب کردن [چهارپایان خویش] مشغولند و در کنار آنان، دو زن را دید که [دام‌های خود را از رفتن به سوى آب] دور مى‌داشتند. [موسى به آنان] گفت: «منظور شما [از این کناره‌گیرى] چیست؟» گفتند: «ما [گوسفندان خود را] آب نمى‌دهیم تا این که همه‌ى چوپانان [دام‌هایشان را] برگردانند و [حضور ما در این‌جا براى آن است که] پدر ما پیرمردى کهن‌سال است.»
ﭿ
فسقى لهما ثم تولى الى الظل فقال رب اني لما انزلت الي من خير فقير ۲۴
قرائتی قرائتی پس [موسى گوسفندانشان را] براى آنان آب داد، سپس رو به سوى سایه آورد و گفت: «پروردگارا! من به هر خیرى که تو بر من بفرستى، نیازمندم.»
فجاءته احداهما تمشي على استحياء قالت ان ابي يدعوك ليجزيك اجر ما سقيت لنا ۚ فلما جاءه وقص عليه القصص قال لا تخف ۖ نجوت من القوم الظالمين ۲۵
قرائتی قرائتی پس [چیزى نگذشت که] یکى از آن دو [زن] در حالى که با حیا و عفّت، راه مى‌رفت، نزد او آمد و گفت: «پدرم از تو دعوت مى‌کند تا مزد این که براى ما [دام‌هایمان را] آب دادى، به تو بپردازد.» پس همین که موسى به نزد او آمد و سرگذشت خود را براى او بازگو کرد، شعیب گفت: «نترس! تو از گروه ستمگران نجات یافتى!»
قالت احداهما يا ابت استاجره ۖ ان خير من استاجرت القوي الامين ۲۶
قرائتی قرائتی یکى از آن دو [دختر] گفت: «اى پدر! او را استخدام کن، زیرا بهترین کسى که [مى‌توانى] استخدام کنى، شخصِ توانا و امین است.»
قال اني اريد ان انكحك احدى ابنتي هاتين على ان تاجرني ثماني حجج ۖ فان اتممت عشرا فمن عندك ۖ وما اريد ان اشق عليك ۚ ستجدني ان شاء الله من الصالحين ۲۷
قرائتی قرائتی [شعیب به موسى] گفت: «من قصد دارم یکى از این دو دخترم را به همسرى تو درآورم، بر این [شرط] که هشت سال براى من کار کنى و اگر آن به ده سال تمام کردى، [به خواست و] از ناحیه‌ی خودتوست و من نمى‌خواهم بر تو سخت بگیرم. به زودى به خواست خداوند، مرا از صالحان خواهى یافت.»
ﯿ
قال ذالك بيني وبينك ۖ ايما الاجلين قضيت فلا عدوان علي ۖ والله على ما نقول وكيل ۲۸
قرائتی قرائتی [موسى پیشنهاد شعیب را پذیرفت و] گفت: «این [قراردادی] میان من و تو [باشد. البتّه] هر کدام از دو مدّت را که به انجام رساندم، ستمى بر من نخواهد بود، [و من در انتخاب آن آزادم]! و خداوند برآنچه ما مى‌گوییم، [گواه و] وکیل است.»
۞ فلما قضى موسى الاجل وسار باهله انس من جانب الطور نارا قال لاهله امكثوا اني انست نارا لعلي اتيكم منها بخبر او جذوة من النار لعلكم تصطلون ۲۹
قرائتی قرائتی پس چون موسى، مدّت [قرارداد] را به پایان رساند و با خانواده‌اش [از مَدین به سوى مصر] رهسپار گردید، از سوى [کوه] طور آتشى را دید. به خانواده‌اش گفت: «قدرى درنگ کنید! من آتشى دیدم، [مى‌روم تا] شاید خبرى برای شما بیاورم، یا شعله‌اى از آتش را، تا [با آن] گرم شوید.»
ﭿ
فلما اتاها نودي من شاطي الواد الايمن في البقعة المباركة من الشجرة ان يا موسى اني انا الله رب العالمين ۳۰
قرائتی قرائتی پس همین که [موسى] نزدیک آن [آتش] آمد، [ناگهان] از جانب راست آن درّه، در آن جایگاه مبارک و خجسته، از [میان] یک درخت، ندا داده شد که: اى موسى! همانا من، اللّه، پروردگار جهانیان هستم.
وان الق عصاك ۖ فلما راها تهتز كانها جان ولى مدبرا ولم يعقب ۚ يا موسى اقبل ولا تخف ۖ انك من الامنين ۳۱
قرائتی قرائتی و عصایت را بیفکن! پس چون مشاهده کرد آن [عصا] چنان جست و خیز مى‌کند گویا مارى چالاک و کوچک است، پشت‌کنان گریخت و به عقب [هم] نگاه نکرد! [ندا رسید که:] «اى موسى! پیش بیا و نترس! همانا تو در امان هستى.
اسلك يدك في جيبك تخرج بيضاء من غير سوء واضمم اليك جناحك من الرهب ۖ فذانك برهانان من ربك الى فرعون ومليه ۚ انهم كانوا قوما فاسقين ۳۲
قرائتی قرائتی [اى موسى!] دستت را در گریبان فروببر، [خواهى دید که] بدون هیچ بیمارى و نقص و عیبى، سپید و درخشان بیرون خواهد آمد. و براى رهایى از [تعجّب و] ترس، دو دستت را بر سینه بگذار. پس این [دو معجزه، دو دلیل روشن و] دو برهان از طرف پروردگارت به سوى فرعون و اشراف قوم اوست. به­درستى که آنان گروهى فاسق بوده‌اند.»
قال رب اني قتلت منهم نفسا فاخاف ان يقتلون ۳۳
قرائتی قرائتی [موسى] گفت: «پروردگارا! من یکى از آنها را کشته‌ام، پس مى‌ترسم [پیش از آن که دعوتم را ابلاغ کنم،] مرا به قتل برسانند.
واخي هارون هو افصح مني لسانا فارسله معي ردءا يصدقني ۖ اني اخاف ان يكذبون ۳۴
قرائتی قرائتی و برادرم هارون را که در بیان از من شیواتر است، براى یارى‌ام با من بفرست، تا مرا تصدیق کند. مى‌ترسم که [فرعونیان] مرا تکذیب کنند.»
ﯿ
قال سنشد عضدك باخيك ونجعل لكما سلطانا فلا يصلون اليكما ۚ باياتنا انتما ومن اتبعكما الغالبون ۳۵
قرائتی قرائتی [خداوند] فرمود: « [نگران مباش!] ما بازوى تو را به واسطه‌ی [همراهىِ] برادرت محکم خواهیم کرد و براى شما، برترى و سلطه قرار خواهیم داد، پس به برکت آیات [و نشانه‌هاى] ما بر شما دست نخواهند یافت. شما و پیروانتان پیروزید!»
فلما جاءهم موسى باياتنا بينات قالوا ما هاذا الا سحر مفترى وما سمعنا بهاذا في اباينا الاولين ۳۶
قرائتی قرائتی پس هنگامى که موسى با [معجزات و] آیات روشن ما به سراغ آنان آمد، گفتند: «این چیزى جز جادوی ساختگى نیست و ما چنین چیزى را در [میان] نیاکان خود نشنیده‌ایم.»
وقال موسى ربي اعلم بمن جاء بالهدى من عنده ومن تكون له عاقبة الدار ۖ انه لا يفلح الظالمون ۳۷
قرائتی قرائتی و موسى [در پاسخ تکذیب فرعونیان] گفت: «پروردگار من به کسى که از نزد او هدایت آورده، آگاه‌تر است و [مى‌داند] سرانجام [نیک] آخرت براى چه کسانى است. بى‌تردید ستمکاران رستگار نخواهند شد.»
ﭿ
وقال فرعون يا ايها الملا ما علمت لكم من الاه غيري فاوقد لي يا هامان على الطين فاجعل لي صرحا لعلي اطلع الى الاه موسى واني لاظنه من الكاذبين ۳۸
قرائتی قرائتی و فرعون گفت: «اى بزرگان قوم! من جز خودم، معبودى براى شما نمى‌شناسم؛ [امّا براى تحقیق بیشتر،] اى هامان! براى من آتشى بر گِل بیفروز، [و آجر تهیه کن،] پس برجى بلند براى من بساز، شاید [با بالا رفتن از آن] به خداى موسى دست یابم و من او را از دروغگویان مى‌پندارم.»
واستكبر هو وجنوده في الارض بغير الحق وظنوا انهم الينا لا يرجعون ۳۹
قرائتی قرائتی او و سپاهیانش به ناحقّ در زمین تکبّر ورزیدند و پنداشتند که آنان به سوى ما بازگردانده نمى‌شوند.
فاخذناه وجنوده فنبذناهم في اليم ۖ فانظر كيف كان عاقبة الظالمين ۴۰
قرائتی قرائتی پس ما [نیز] او و لشکریانش را [با قهر خود] گرفتیم و به دریا افکندیم. پس بنگر که پایان کار ستمگران چگونه است.
وجعلناهم ايمة يدعون الى النار ۖ ويوم القيامة لا ينصرون ۴۱
قرائتی قرائتی و آنان را پیشوایانى قرار دادیم که به آتش [دوزخ] دعوت مى‌کنند و [البتّه در] روز قیامت، یارى نخواهند شد.
واتبعناهم في هاذه الدنيا لعنة ۖ ويوم القيامة هم من المقبوحين ۴۲
قرائتی قرائتی و در این دنیا، لعنتى بدرقه‌ى آنان کردیم و روز قیامت، آنان از زشت‌رویان خواهند بود.
ولقد اتينا موسى الكتاب من بعد ما اهلكنا القرون الاولى بصاير للناس وهدى ورحمة لعلهم يتذكرون ۴۳
قرائتی قرائتی و بی‌گمان پس از آن که نسل‌هاى نخستین را نابود ساختیم، به موسى کتاب [آسمانى تورات را] عطا کردیم [تا وسیله‌اى] براى بصیرت مردم و هدایت و رحمت باشد، شاید که آنان پند گیرند.
وما كنت بجانب الغربي اذ قضينا الى موسى الامر وما كنت من الشاهدين ۴۴
قرائتی قرائتی و [ای پیامبر!] هنگامى که فرمان [نبوّت] را به موسى دادیم، تو در جانب غربى [کوه طور] حضور نداشتى و از شاهدان نبودى.
ولاكنا انشانا قرونا فتطاول عليهم العمر ۚ وما كنت ثاويا في اهل مدين تتلو عليهم اياتنا ولاكنا كنا مرسلين ۴۵
قرائتی قرائتی ولى ما [اقوامى را] در روزگاران مختلف پدید آوردیم، پس روزگار درازى بر آنها گذشت، [تا جایى که سرگذشتشان فراموش شد.‌] و تو در میان اهل مَدین اقامت نداشته‌اى تا [از وضع آنان آگاه باشى و بتوانى] آیات ما را [درباره‌ی مردم مَدین،] بر مردم مکه بخوانى، اما سنّت ما این است که افرادى را براى هدایت مى‌فرستیم.
ﭿ
وما كنت بجانب الطور اذ نادينا ولاكن رحمة من ربك لتنذر قوما ما اتاهم من نذير من قبلك لعلهم يتذكرون ۴۶
قرائتی قرائتی و آن‌گاه که ما [موسى را] ندا دادیم، تو در کنار کوه طور نبودى، اما [این وحى] رحمتى است از جانب پروردگارت، تا تو [به واسطه‌ى آن] قومى را که پیش از تو هشدار دهنده‌اى برایشان نیامده بود، هشدار دهى، شاید آنان متذکر شوند.
ولولا ان تصيبهم مصيبة بما قدمت ايديهم فيقولوا ربنا لولا ارسلت الينا رسولا فنتبع اياتك ونكون من المومنين ۴۷
قرائتی قرائتی اگر مصیبتى به خاطر دستاوردشان به آنان برسد، مى‌گویند: «پروردگارا! چرا براى ما پیامبرى نفرستادى تا آیات تو را پیروى کنیم و از مؤمنان باشیم؟»
فلما جاءهم الحق من عندنا قالوا لولا اوتي مثل ما اوتي موسى ۚ اولم يكفروا بما اوتي موسى من قبل ۖ قالوا سحران تظاهرا وقالوا انا بكل كافرون ۴۸
قرائتی قرائتی پس هرگاه از جانب ما حقّ براى آنان آمد، گفتند: «چرا آنچه [به این پیامبر] داده شده، شبیه آنچه به موسى داده شده، نیست؟» مگر [همین کافران لجوج و بهانه‌گیر] به آنچه پیش‌تر به موسى داده شده بود، کفر نورزیدند؟ [مگر آنها نبودند که] گفتند: «این دو [کتاب تورات و قرآن،] جادوهایى هستند که پشتیبان یکدیگرند!» و گفتند: «ما به همه‌ى آنها کافریم!»
قل فاتوا بكتاب من عند الله هو اهدى منهما اتبعه ان كنتم صادقين ۴۹
قرائتی قرائتی [اى پیامبر! به آنان] بگو: «اگر راست مى‌گویید، شما کتابى از جانب خداوند بیاورید که از این دو [کتاب] هدایت‌بخش‌تر باشد، تا من از آن پیروى کنم.»
ﯿ
فان لم يستجيبوا لك فاعلم انما يتبعون اهواءهم ۚ ومن اضل ممن اتبع هواه بغير هدى من الله ۚ ان الله لا يهدي القوم الظالمين ۵۰
قرائتی قرائتی پس اگر [پیشنهاد] تو را نپذیرفتند، بدان که آنان پیرو هوس‌هاى خویشند. و کیست گمراه‌تر از آن کس که از هوس خود پیروى کرده و هدایت الهى را نپذیرفته است؟ خداوند، قوم ستمگر را هدایت نمى‌کند.
۞ ولقد وصلنا لهم القول لعلهم يتذكرون ۵۱
قرائتی قرائتی و ما پیوسته براى آنان سخن گفتیم، شاید که پند گیرند و متذکر شوند.
الذين اتيناهم الكتاب من قبله هم به يومنون ۵۲
قرائتی قرائتی [برخى از] آنان که پیش از این کتابشان دادیم، همان‌ها به این [قرآن] ایمان مى‌آورند.
واذا يتلى عليهم قالوا امنا به انه الحق من ربنا انا كنا من قبله مسلمين ۵۳
قرائتی قرائتی و زمانى که [قرآن] بر آنان تلاوت شود، می‌گویند: «ما به آن ایمان آوردیم. آن، حقّى است از سوی پروردگارمان. ما پیش از این [نیز] اهل تسلیم بوده‌ایم.»
اولايك يوتون اجرهم مرتين بما صبروا ويدرءون بالحسنة السيية ومما رزقناهم ينفقون ۵۴
قرائتی قرائتی آنان به خاطر صبرشان [بر ایمان و عمل به قرآن‌]، دو برابر پاداش داده مى‌شوند. و [آنانند که] بدى‌ها را با نیکى دفع مى‌کنند و از آنچه روزى آنان کرده‌ایم، انفاق مى‌نمایند.
ﭿ
واذا سمعوا اللغو اعرضوا عنه وقالوا لنا اعمالنا ولكم اعمالكم سلام عليكم لا نبتغي الجاهلين ۵۵
قرائتی قرائتی و هرگاه [سخن بیهوده و] لغوى را بشنوند، از آن روى برمی‌گردانند و می‌گویند: «کردارِ ما براى ما و کارهاى شما براى شما! [ما را به خیر و] شما را به سلامت! ما به سراغ نادانان نمى‌رویم.»
انك لا تهدي من احببت ولاكن الله يهدي من يشاء ۚ وهو اعلم بالمهتدين ۵۶
قرائتی قرائتی [اى پیامبر!] تو نمى‌توانى هر که را دوست دارى، هدایت کنى، بلکه خداوند است که هر کس را بخواهد، هدایت مى‌کند. و او به ره‌یافتگان آگاه‌تر است.
وقالوا ان نتبع الهدى معك نتخطف من ارضنا ۚ اولم نمكن لهم حرما امنا يجبى اليه ثمرات كل شيء رزقا من لدنا ولاكن اكثرهم لا يعلمون ۵۷
قرائتی قرائتی و [کافران] گفتند: «اگر ما همراه تو از هدایت [قرآن‌] پیروى کنیم، [قدرتمندان عرب،‌] ما را از سرزمینمان [مکه‌] خواهند ربود!» آیا ما آنان را در حرم امنى قرار ندادیم که همواره هر نوع میوه و محصولى که رزقى از سوى ماست، به سوى آن سرازیر مى‌شود؟ ولى بیشتر آنان نمى‌دانند!
وكم اهلكنا من قرية بطرت معيشتها ۖ فتلك مساكنهم لم تسكن من بعدهم الا قليلا ۖ وكنا نحن الوارثين ۵۸
قرائتی قرائتی و چه بسیار مناطقى که ما به خاطر طغیان در زندگى، نابود کردیم. این خانه‌هاى آنهاست که [خراب و ویران شده و] پس از آنان، جز اندکى [از انسان‌ها در آن] سکونت نکردند. و ما وارث [آنان] بوده‌ایم!
ﯿ
وما كان ربك مهلك القرى حتى يبعث في امها رسولا يتلو عليهم اياتنا ۚ وما كنا مهلكي القرى الا واهلها ظالمون ۵۹
قرائتی قرائتی و پروردگارت قریه‌ها را نابود نمى‌کند، مگر این که در میان آنان پیامبرى برانگیزد، که آیات ما را بر آنان تلاوت کند. و ما هیچ آبادى را هلاک نکردیم، مگر آن که اهل آن ظالم بودند.
وما اوتيتم من شيء فمتاع الحياة الدنيا وزينتها ۚ وما عند الله خير وابقى ۚ افلا تعقلون ۶۰
قرائتی قرائتی و آنچه به شما داده شده، بهره‌ى زندگى [زودگذر] دنیا و زینت آن است. و آنچه نزد خداست، بهتر و پایدارتر است. پس آیا نمى‌اندیشید؟!
افمن وعدناه وعدا حسنا فهو لاقيه كمن متعناه متاع الحياة الدنيا ثم هو يوم القيامة من المحضرين ۶۱
قرائتی قرائتی پس آیا کسى که به او وعده‌اى نیکو داده‌ایم و او آن را خواهد دید، مانند کسى است که او را از بهره‌ى زندگى دنیا بهره‌مند ساخته‌ایم، سپس او در روز قیامت از احضارشدگان خواهد بود؟!
ويوم يناديهم فيقول اين شركايي الذين كنتم تزعمون ۶۲
قرائتی قرائتی و روزى که [خداوند] آنها را ندا مى‌دهد، پس مى‌گوید: «کجایند آن شریکانى که براى من مى‌پنداشتید؟!»
ﭿ
قال الذين حق عليهم القول ربنا هاولاء الذين اغوينا اغويناهم كما غوينا ۖ تبرانا اليك ۖ ما كانوا ايانا يعبدون ۶۳
قرائتی قرائتی آن [شریکان،] کسانى که حکم عذاب بر آنان محقّق گشته است، مى‌گویند: «پروردگارا! اینان کسانى هستند که ما گمراه کرده‌ایم. همان‌گونه که خود گمراه بودیم، آنها را [نیز] گمراه کردیم، [امّا اینک از آنان] به سوى تو بیزارى مى‌جوییم. [اینان در واقع] ما را نمى‌پرستیدند، [بلکه به دنبال هواپرستى و هوسرانى خود بودند.]»
وقيل ادعوا شركاءكم فدعوهم فلم يستجيبوا لهم وراوا العذاب ۚ لو انهم كانوا يهتدون ۶۴
قرائتی قرائتی و [در این هنگام به مشرکان] گفته مى‌شود: «معبودانى را که شریک خدا مى‌پنداشتید، بخوانید!» پس آنها را مى‌خوانند؛ امّا [معبودان] جوابى به آنها نمى‌دهند. و [در این حال] عذاب الهى را مى‌بینند [که آنان را در برمى‌گیرد، پس آرزو مى‌کنند] اى کاش، هدایت یافته بودند.
ويوم يناديهم فيقول ماذا اجبتم المرسلين ۶۵
قرائتی قرائتی و روزى که [خداوند] آنها را ندا مى‌دهد، پس مى‌گوید: «به پیامبران [و فرستادگان من] چه پاسخى دادید؟»
فعميت عليهم الانباء يوميذ فهم لا يتساءلون ۶۶
قرائتی قرائتی پس در آن روز، همه‌ى اخبار بر آنان پوشیده مى‌مانَد، از این رو آنان از یکدیگر [چیزى] نمى‌پرسند.
فاما من تاب وامن وعمل صالحا فعسى ان يكون من المفلحين ۶۷
قرائتی قرائتی امّا هر کس [در این دنیا] توبه کند و ایمان بیاورد و کار شایسته‌اى کند، پس امید است که از رستگاران باشد.
وربك يخلق ما يشاء ويختار ۗ ما كان لهم الخيرة ۚ سبحان الله وتعالى عما يشركون ۶۸
قرائتی قرائتی و پروردگارت آنچه را بخواهد، مى‌آفریند، و برمى‌گزیند. براى آنان [در برابر خداوند] حقّ انتخابى نیست. منزّه است خدا. و برتر است از آنچه [براى او] شرک مى‌ورزند.
وربك يعلم ما تكن صدورهم وما يعلنون ۶۹
قرائتی قرائتی و پروردگار تو، آنچه را سینه‌هایشان پنهان مى‌دارند و آنچه را آشکار مى‌سازند، مى‌داند.
ﯿ
وهو الله لا الاه الا هو ۖ له الحمد في الاولى والاخرة ۖ وله الحكم واليه ترجعون ۷۰
قرائتی قرائتی اوست خدایی که معبودى جز او نیست. ستایش در دنیا و آخرت مخصوص اوست. حاکمیت تنها از آنِ اوست و به سوى او بازگردانده مى‌شوید.
قل ارايتم ان جعل الله عليكم الليل سرمدا الى يوم القيامة من الاه غير الله ياتيكم بضياء ۖ افلا تسمعون ۷۱
قرائتی قرائتی بگو: «آیا اندیشیده‌اید که اگر خدا شب را تا روز رستاخیز بر شما پایدار بدارد، کدام معبودى جز اللّه براى شما روشنى خواهد آورد؟ پس آیا نمى‌شنوید؟»
قل ارايتم ان جعل الله عليكم النهار سرمدا الى يوم القيامة من الاه غير الله ياتيكم بليل تسكنون فيه ۖ افلا تبصرون ۷۲
قرائتی قرائتی بگو: «آیا اندیشیده‌اید که اگر خداوند، روز را بر شما تا روز رستاخیز جاوِدان بدارد، کدام معبودى جز اللّه براى شما شب خواهد آورد، تا در آن آرامش [و آسایش] یابید؟ پس آیا نمى‌نگرید؟»
ﭿ
ومن رحمته جعل لكم الليل والنهار لتسكنوا فيه ولتبتغوا من فضله ولعلكم تشكرون ۷۳
قرائتی قرائتی و از رحمت اوست که براى شما شب و روز را قرار داد تا در آن آرامش یابید و از فضل او [روزى خود را] بجویید، و باشد که شکر گزارید.
ويوم يناديهم فيقول اين شركايي الذين كنتم تزعمون ۷۴
قرائتی قرائتی و روزى که [خداوند] آنها را ندا مى‌دهد و مى‌گوید: «کجایند آن [همتایان و] شریکانى که براى من مى‌پنداشتید؟!»
ونزعنا من كل امة شهيدا فقلنا هاتوا برهانكم فعلموا ان الحق لله وضل عنهم ما كانوا يفترون ۷۵
قرائتی قرائتی و [در آن روز] از هر امّتى، گواهى بیرون مى‌آوریم، پس [به مشرکان] مى‌گوییم: «دلیل خود را [بر شرک] بیاورید!» پس مى‌فهمند که حقّ، مخصوص خداست و هر چه به دروغ مى‌بافتند، از [دست] آنان رفته و محو شده است.
۞ ان قارون كان من قوم موسى فبغى عليهم ۖ واتيناه من الكنوز ما ان مفاتحه لتنوء بالعصبة اولي القوة اذ قال له قومه لا تفرح ۖ ان الله لا يحب الفرحين ۷۶
قرائتی قرائتی قارون از قوم موسى بود و بر آنان ستم کرد. و ما آن­قدر از گنج‌ها به او داده بودیم که حمل کلیدهایش بر گروهی نیرومند نیز دشوار بود. هنگامی که قومش به او گفتند: «مغرورانه شادى مکن! بی‌تردید خداوند شادمانانِ مغرور را دوست نمى‌دارد.
ﯿ
وابتغ فيما اتاك الله الدار الاخرة ۖ ولا تنس نصيبك من الدنيا ۖ واحسن كما احسن الله اليك ۖ ولا تبغ الفساد في الارض ۖ ان الله لا يحب المفسدين ۷۷
قرائتی قرائتی و در آنچه خداوند به تو داده است، سراى آخرت را بجوی، و [در عین حال] بهره‌ات را نیز از این دنیا فراموش مکن. و همان‌گونه که خداوند به تو احسان کرده است، تو نیز [به دیگران] احسان کن! و به دنبال فساد در زمین مباش، که خداوند، فسادگران را دوست نمى‌دارد.»
قال انما اوتيته على علم عندي ۚ اولم يعلم ان الله قد اهلك من قبله من القرون من هو اشد منه قوة واكثر جمعا ۚ ولا يسال عن ذنوبهم المجرمون ۷۸
قرائتی قرائتی [قارون] گفت: «این [ثروت فراوان] را فقط به خاطر دانشى که نزد من است، به من داده‌اند.» او نمى‌دانست که خداوند، پیش از او از میان نسل‌ها، کسانى را نابود کرده است، که از او نیرومندتر و مال‌اندوزتر بودند؟ و گناهکاران، از گناهشان پرسیده نمى‌شوند [و عذاب خداوند ناگهان فرود مى‌آید].
ﭿ
فخرج على قومه في زينته ۖ قال الذين يريدون الحياة الدنيا يا ليت لنا مثل ما اوتي قارون انه لذو حظ عظيم ۷۹
قرائتی قرائتی [روزى قارون] با تمام تجمّل خود در میان قومش ظاهر شد. آنان که خواهان زندگانى دنیا بودند [آهى کشیدند و] گفتند: «اى کاش مانند آنچه به قارون داده‌اند، ما نیز داشتیم! راستى که او بهره‌ى بزرگى [از نعمت‌ها] دارد.»
وقال الذين اوتوا العلم ويلكم ثواب الله خير لمن امن وعمل صالحا ولا يلقاها الا الصابرون ۸۰
قرائتی قرائتی و [امّا] کسانى که علم [واقعى] به آنان داده شده بود، گفتند: «واى بر شما! پاداش الهى براى کسانى که ایمان آورند و کار شایسته کنند، [از این مال و ثروت]، بهتر است. و [البتّه] جز صابران، آن [پاداش] را دریافت نخواهند کرد.»
فخسفنا به وبداره الارض فما كان له من فية ينصرونه من دون الله وما كان من المنتصرين ۸۱
قرائتی قرائتی پس ما، او و خانه‌اش را به زمین فروبردیم. و هیچ گروهى نبود که او را در برابر قهر خداوند یارى کند، و خودش نیز نمى‌توانست از خویش دفاع نماید.
واصبح الذين تمنوا مكانه بالامس يقولون ويكان الله يبسط الرزق لمن يشاء من عباده ويقدر ۖ لولا ان من الله علينا لخسف بنا ۖ ويكانه لا يفلح الكافرون ۸۲
قرائتی قرائتی و بامدادان، همان کسانى که موقعیت دیروز قارون را آرزو مى‌کردند، مى‌گفتند: «ای واى! گویا خداوند، [رزق و] روزى را بر هر کس از بندگانش که بخواهد، گشاده یا تنگ مى‌گرداند. اگر خداوند بر ما منت نگذاشته بود، حتماً ما را نیز [با او] به قعر زمین فرومی‌برد. واى! گویا کافران، رستگار نمى‌شوند.»
تلك الدار الاخرة نجعلها للذين لا يريدون علوا في الارض ولا فسادا ۚ والعاقبة للمتقين ۸۳
قرائتی قرائتی آن سراى آخرت را ما براى کسانى قرار مى‌دهیم که خواستار برترى و فساد در زمین نباشند. و سرانجام، [رستگارى] از آنِ پرهیزکاران است.
ﯿ
من جاء بالحسنة فله خير منها ۖ ومن جاء بالسيية فلا يجزى الذين عملوا السييات الا ما كانوا يعملون ۸۴
قرائتی قرائتی هر کس نیکى آورد، [پاداشى] بهتر از عملش خواهد داشت، و هر کس بدى آورد، پس [بداند] کسانى که کارهاى ناروا کنند، جز [به اندازه‌ی] آنچه کرده‌اند، مجازات نمى‌شوند.
ان الذي فرض عليك القران لرادك الى معاد ۚ قل ربي اعلم من جاء بالهدى ومن هو في ضلال مبين ۸۵
قرائتی قرائتی آن کس که قرآن را [بر تو نازل، و عمل به آن را] بر تو واجب کرد، قطعاً تو را به وعده‌گاه [و زادگاهت] بازخواهد گردانید. بگو: «پروردگارم آگاه‌تر است که چه کسى هدایت را آورده، و چه کسى در گمراهى آشکار است.»
وما كنت ترجو ان يلقى اليك الكتاب الا رحمة من ربك ۖ فلا تكونن ظهيرا للكافرين ۸۶
قرائتی قرائتی و تو امید نداشتى که کتاب [آسمانى] به سوى تو فرستاده شود، لکن مگر رحمتى از سوى پروردگارت بود. پس [به شکرانه‌ى آن] هرگز پشتیبان کافران مباش.
ﭿ
ولا يصدنك عن ايات الله بعد اذ انزلت اليك ۖ وادع الى ربك ۖ ولا تكونن من المشركين ۸۷
قرائتی قرائتی و پس از آن که آیات الهى به سوى تو نازل گردید، [وسوسه‌ها و تهدیدهای کافران،] تو را [از تبلیغ آن] بازندارد. و [همچنان دیگران را] به سوى پروردگارت دعوت کن. و هرگز از مشرکان مباش!
ولا تدع مع الله الاها اخر ۘ لا الاه الا هو ۚ كل شيء هالك الا وجهه ۚ له الحكم واليه ترجعون ۸۸
قرائتی قرائتی و [هرگز] معبود دیگرى را با اللّه مخوان که معبودى جز او نیست. همه چیز جز ذات [پاک] او نابودشدنی است. فرمانروایى تنها از آن اوست، و همه به سوى او بازگردانده مى‌شوید.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۲۸ قصص - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.