سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

الم ۱
قرائتی قرائتی الف، لام، میم.
احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا امنا وهم لا يفتنون ۲
قرائتی قرائتی آیا مردم پنداشتند که چون گفتند: «ایمان آوردیم!» [با گفتن این جمله] رها مى‌شوند و دیگر مورد آزمایش قرار نمى‌گیرند؟!
ولقد فتنا الذين من قبلهم ۖ فليعلمن الله الذين صدقوا وليعلمن الكاذبين ۳
قرائتی قرائتی در حالى که بی‌تردید کسانى را که پیش از ایشان بودند، آزمودیم. قطعاً خداوند کسانى را که راست گفتند، مى‌شناسد، و دروغگویان را [نیز] مى‌شناسد
ام حسب الذين يعملون السييات ان يسبقونا ۚ ساء ما يحكمون ۴
قرائتی قرائتی آیا کسانى که کارهاى بد مى‌کنند، پنداشته‌اند که بر ما پیشى خواهند گرفت [و از کیفر ما خواهند گریخت]؟ چه بد داورى مى‌کنند.
من كان يرجو لقاء الله فان اجل الله لات ۚ وهو السميع العليم ۵
قرائتی قرائتی آن کس که به دیدار خداوند امید دارد، [در طاعت و عبادت بکوشد، که] بى‌شک زمان معین شده [از سوى‌] خدا [که روز قیامت است،‌] آمدنى است؛ و اوست شنواى دانا.
ﯿ
ومن جاهد فانما يجاهد لنفسه ۚ ان الله لغني عن العالمين ۶
قرائتی قرائتی و هر کس تلاش کند، پس براى خود مى‌کوشد؛ زیرا خداوند از جهانیان بى‌نیاز است.
والذين امنوا وعملوا الصالحات لنكفرن عنهم سيياتهم ولنجزينهم احسن الذي كانوا يعملون ۷
قرائتی قرائتی و کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته کردند، قطعاً لغزش‌هاى آنان را مى‌پوشانیم و بى‌شک بهتر از آنچه عمل مى‌کرده‌اند، پاداششان مى‌دهیم.
ووصينا الانسان بوالديه حسنا ۖ وان جاهداك لتشرك بي ما ليس لك به علم فلا تطعهما ۚ الي مرجعكم فانبيكم بما كنتم تعملون ۸
قرائتی قرائتی و به انسان سفارش کردیم که به پدر و مادر خود نیکى کند و اگر آن دو بکوشند تا چیزى را که هیچ دانشى درباره‌ی آن ندارى، همتاى من قرار دهى، از ایشان اطاعت مکن! بازگشتِ شما به سوى من است، پس شما را از آنچه انجام مى‌دادید، آگاه خواهم ساخت.
والذين امنوا وعملوا الصالحات لندخلنهم في الصالحين ۹
قرائتی قرائتی و کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته کردند، بى‌شک آنان را در زمره‌ى شایستگان درمى‌آوریم.
ﭿ
ومن الناس من يقول امنا بالله فاذا اوذي في الله جعل فتنة الناس كعذاب الله ولين جاء نصر من ربك ليقولن انا كنا معكم ۚ اوليس الله باعلم بما في صدور العالمين ۱۰
قرائتی قرائتی و گروهى از مردم کسانى هستند که مى‌گویند: «به خداوند ایمان آورده‌ایم!» پس هرگاه در راه خدا آزار ببینند، اذیت و آزار مردم را همچون عذاب الهى [غیر قابل تحمل‌] مى‌شمارند [و از ایمان دست برمى‌دارند]، ولی اگر از جانب پروردگارت یارى و پیروزى [براى شما] برسد، قاطعانه مى‌گویند: «ما همواره با شما بوده‌ایم، [و در این پیروزى شریکیم]!» آیا خدا به آنچه در سینه‌هاى جهانیان مى‌گذرد، آگاه‌تر نیست؟!
وليعلمن الله الذين امنوا وليعلمن المنافقين ۱۱
قرائتی قرائتی و قطعاً خدا کسانى را که ایمان آورده‌اند، مى‌شناسد و منافقان را [نیز] مى‌شناسد.
وقال الذين كفروا للذين امنوا اتبعوا سبيلنا ولنحمل خطاياكم وما هم بحاملين من خطاياهم من شيء ۖ انهم لكاذبون ۱۲
قرائتی قرائتی و کافران به مؤمنان گفتند: «شما راه ما را پیروى کنید، [اگر گناهى داشته باشد،] ما گناهان شما را بر عهده مى‌گیریم.» در حالى که چیزى از گناهانشان را عهده‌دار نیستند؛ قطعاً آنان دروغگویانند.
وليحملن اثقالهم واثقالا مع اثقالهم ۖ وليسالن يوم القيامة عما كانوا يفترون ۱۳
قرائتی قرائتی بى‌شک آنان هم بار [خطاى] خودشان و [هم] بارهاى دیگر را با بار خود بر دوش خواهند کشید و مسلّماً در روز قیامت از آنچه به دروغ مى‌بافتند، بازخواست خواهند شد.
ولقد ارسلنا نوحا الى قومه فلبث فيهم الف سنة الا خمسين عاما فاخذهم الطوفان وهم ظالمون ۱۴
قرائتی قرائتی و به راستى نوح را به سوى قومش فرستادیم، پس در میان آنان، نهصد و پنجاه سال درنگ کرد، [ولى تنها اندکى از مردم ایمان آوردند،] پس طوفان آنان را فراگرفت، در حالى که ستمگر بودند.
فانجيناه واصحاب السفينة وجعلناها اية للعالمين ۱۵
قرائتی قرائتی پس او و سرنشینان کشتى را نجات دادیم، و آن [حادثه] را براى جهانیان، نشانه‌ى [عبرت] قرار دادیم.
وابراهيم اذ قال لقومه اعبدوا الله واتقوه ۖ ذالكم خير لكم ان كنتم تعلمون ۱۶
قرائتی قرائتی و [یاد کن] ابراهیم را. آن‌گاه که به قومش گفت: «خدا را بپرستید و از او پروا کنید. این براى شما بهتر است، اگر بدانید.
ﭿ
انما تعبدون من دون الله اوثانا وتخلقون افكا ۚ ان الذين تعبدون من دون الله لا يملكون لكم رزقا فابتغوا عند الله الرزق واعبدوه واشكروا له ۖ اليه ترجعون ۱۷
قرائتی قرائتی شما به جاى خدا بت‌هایى را مى‌پرستید و [در نامگذارى آنها به خدایان و الهه‌ها،] دروغى را مى‌سازید. کسانى که به جاى خدا می‌پرستید، مالک رزق شما نیستند، پس روزى را نزد خدا بجویید و او را بپرستید و براى او شکرگزاری کنید که به سوى او بازگردانده مى‌شوید.
وان تكذبوا فقد كذب امم من قبلكم ۖ وما على الرسول الا البلاغ المبين ۱۸
قرائتی قرائتی و اگر [مرا] تکذیب کنید، امّت‌هاى پیش از شما [نیز پیامبرانشان را] تکذیب کردند. و بر پیامبر جز تبلیغ روشن، [مسئولیتى] نیست.»
اولم يروا كيف يبدي الله الخلق ثم يعيده ۚ ان ذالك على الله يسير ۱۹
قرائتی قرائتی آیا ندیده‌اند که خداوند چگونه آفرینش را آغاز مى‌کند، سپس آن را بازمى‌گرداند؟ البتّه این [کار] بر خداوند آسان است.
قل سيروا في الارض فانظروا كيف بدا الخلق ۚ ثم الله ينشي النشاة الاخرة ۚ ان الله على كل شيء قدير ۲۰
قرائتی قرائتی [ای پیامبر!] بگو: «در زمین بگردید، پس بنگرید که [خداوند] چگونه آفرینش را آغاز کرده است؟ سپس خدا [به همین گونه] جهان آخرت را پدید مى‌آورد. همانا خداوند بر هر کارى تواناست.
يعذب من يشاء ويرحم من يشاء ۖ واليه تقلبون ۲۱
قرائتی قرائتی او هر که را بخواهد [و سزاوار ببیند]، عذاب مى‌کند، و هر که را بخواهد [و شایسته بداند،] مى‌بخشاید. و [همگی] به سوى او بازگردانده مى‌شوید.
وما انتم بمعجزين في الارض ولا في السماء ۖ وما لكم من دون الله من ولي ولا نصير ۲۲
قرائتی قرائتی و شما هرگز نمى‌توانید [خدا را] ناتوان سازید [و از کیفر او بگریزید]، نه در زمین و نه در آسمان. و براى شما جز خداوند، ولىّ و یاورى نیست.»
ﯿ
والذين كفروا بايات الله ولقايه اولايك ييسوا من رحمتي واولايك لهم عذاب اليم ۲۳
قرائتی قرائتی و کسانى که به آیات خداوند و دیدار او [در قیامت] کفر ورزیدند، آنان از رحمت من نومیدند. و آنانند که برایشان عذابى دردناک خواهد بود.
فما كان جواب قومه الا ان قالوا اقتلوه او حرقوه فانجاه الله من النار ۚ ان في ذالك لايات لقوم يومنون ۲۴
قرائتی قرائتی پس پاسخ قوم ابراهیم تنها این بود که گفتند: «او را بکشید یا بسوزانید!» ولى خداوند او را از آتش [عظیمی که نمرودیان گرد آورده بودند،] نجات داد. همانا در این [ماجرا] براى گروهى که ایمان مى‌آورند، نشانه‌هایى [از قدرت خداوند] است.
ﭿ
وقال انما اتخذتم من دون الله اوثانا مودة بينكم في الحياة الدنيا ۖ ثم يوم القيامة يكفر بعضكم ببعض ويلعن بعضكم بعضا وماواكم النار وما لكم من ناصرين ۲۵
قرائتی قرائتی و [ابراهیم] گفت: «شما به جاى خدا بت‌هایى را برگزیده‌اید که مایه‌ى پیوند و دوستی شما در زندگى دنیا باشد؛ امّا روز قیامت، یکدیگر را انکار می‌کنید و یکدیگر را لعنت خواهید کرد و جایگاه شما آتش است و یاورى نخواهید داشت.
۞ فامن له لوط ۘ وقال اني مهاجر الى ربي ۖ انه هو العزيز الحكيم ۲۶
قرائتی قرائتی پس لوط به ابراهیم ایمان آورد و گفت: «من به سوى پروردگارم روى آورده‌ام که او شکست‌ناپذیر و حکیم است.»
ووهبنا له اسحاق ويعقوب وجعلنا في ذريته النبوة والكتاب واتيناه اجره في الدنيا ۖ وانه في الاخرة لمن الصالحين ۲۷
قرائتی قرائتی و اسحاق و [فرزندش] یعقوب را به ابراهیم بخشیدیم و در میان فرزندانش پیامبرى و کتاب را قرار دادیم و پاداشِ او را در دنیا عطا کردیم و قطعاً او در آخرت از شایستگان است.
ولوطا اذ قال لقومه انكم لتاتون الفاحشة ما سبقكم بها من احد من العالمين ۲۸
قرائتی قرائتی و [یاد کن] لوط را آن‌گاه که به قوم خود گفت: «شما به کارى زشت مى‌پردازید که هیچ یک از جهانیان پیش از شما انجام نداده است؟!
اينكم لتاتون الرجال وتقطعون السبيل وتاتون في ناديكم المنكر ۖ فما كان جواب قومه الا ان قالوا ايتنا بعذاب الله ان كنت من الصادقين ۲۹
قرائتی قرائتی شما به سراغ مردان مى‌روید و راه [طبیعى زناشویى] را قطع مى‌کنید و در مجالس خود، [آشکارا و بى‌پرده] کارهای ناپسند انجام مى‌دهید؟» پس پاسخ قومش تنها این بود که گفتند: «اگر تو از راستگویانى، عذاب خدا را براى ما بیاور!»
قال رب انصرني على القوم المفسدين ۳۰
قرائتی قرائتی [لوط] گفت: «پروردگارا! مرا در برابر این قوم [فاسد و] تبهکار یارى فرما!»
ولما جاءت رسلنا ابراهيم بالبشرى قالوا انا مهلكو اهل هاذه القرية ۖ ان اهلها كانوا ظالمين ۳۱
قرائتی قرائتی و چون فرستادگان ما [که از فرشتگان بودند،] براى ابراهیم مژده‌ى [تولّد فرزند] آوردند، گفتند: «ما نابود کننده‌ى اهل این آبادی هستیم، زیرا مردم آن همواره ستمگر بوده‌اند.»
قال ان فيها لوطا ۚ قالوا نحن اعلم بمن فيها ۖ لننجينه واهله الا امراته كانت من الغابرين ۳۲
قرائتی قرائتی [ابراهیم] گفت: «لوط در این آبادی است.» فرشتگان گفتند: «ما به کسانى که در اینجا هستند، آگاه‌تریم؛ قطعاً لوط و خاندانش را نجات مى‌دهیم، جز زنش که از بازماندگان [در قهر خدا] است.»
ﭿ
ولما ان جاءت رسلنا لوطا سيء بهم وضاق بهم ذرعا وقالوا لا تخف ولا تحزن ۖ انا منجوك واهلك الا امراتك كانت من الغابرين ۳۳
قرائتی قرائتی و هنگامى که فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از آمدنشان بد حال شد و دستش [از حمایت آن فرشتگان در برابر بدکاران] تنگ گردید. [فرشتگان] گفتند: «نترس و غمگین مباش! ما تو و خانواده‌ات را نجات مى‌دهیم، مگر زنت، که از بازماندگان [در عذاب] است.
انا منزلون على اهل هاذه القرية رجزا من السماء بما كانوا يفسقون ۳۴
قرائتی قرائتی ما بر اهل این آبادی به خاطر فِسقى که داشتند، عذابى [سخت] از آسمان فروخواهیم ریخت.»
ولقد تركنا منها اية بينة لقوم يعقلون ۳۵
قرائتی قرائتی و از آن منطقه [غضب شده]، نشانه‌اى روشن [و درس عبرتى،] براى کسانى که مى‌اندیشند، باقى گذاشتیم.
والى مدين اخاهم شعيبا فقال يا قوم اعبدوا الله وارجوا اليوم الاخر ولا تعثوا في الارض مفسدين ۳۶
قرائتی قرائتی و به سوى [مردم] مَدین، برادرشان شعیب را [به رسالت فرستادیم]؛ پس گفت: «اى قوم من! خدا را بپرستید، و به روز قیامت امیدوار باشید. و در زمین [فتنه‌انگیزى و] فساد نکنید.»
فكذبوه فاخذتهم الرجفة فاصبحوا في دارهم جاثمين ۳۷
قرائتی قرائتی پس شعیب را تکذیب کردند، [به این سبب،] زلزله [سختی] آنان را فراگرفت، و بامدادان در خانه‌هاى خود به رو درافتاده [و مرده] بودند.
وعادا وثمود وقد تبين لكم من مساكنهم ۖ وزين لهم الشيطان اعمالهم فصدهم عن السبيل وكانوا مستبصرين ۳۸
قرائتی قرائتی و [قوم] عاد و ثمود را نیز [نابود کردیم]. و بى‌شک [بعضى] از خانه‌هاى [ویرانه‌ى] آنان براى شما آشکار است. و شیطان عمل‌هاى [زشت‌] آنان را برایشان آراست، پس آنان را از راه [خدا] بازداشت، در حالى که پیش‌تر [براى شناخت حقّ و باطل] بصیرت داشتند.
وقارون وفرعون وهامان ۖ ولقد جاءهم موسى بالبينات فاستكبروا في الارض وما كانوا سابقين ۳۹
قرائتی قرائتی و قارون و فرعون و هامان را [نیز نابود کردیم]. و به راستى موسى همراهِ دلایلِ روشن [و معجزات] به سوى آنان آمد، [ولى] آنان در زمین تکبّر و سرکشى کردند، و [با این همه] نتوانستند [بر خدا] پیشى گیرند [و از عذاب الهى بگریزند].
فكلا اخذنا بذنبه ۖ فمنهم من ارسلنا عليه حاصبا ومنهم من اخذته الصيحة ومنهم من خسفنا به الارض ومنهم من اغرقنا ۚ وما كان الله ليظلمهم ولاكن كانوا انفسهم يظلمون ۴۰
قرائتی قرائتی پس هر یک [از آنان] را به [کیفر] گناهش گرفتار [عذاب] کردیم، پس بر بعضى از آنان باد شدید ریگ‌افشان فرستادیم. و بعضى از آنان را صیحه‌ى آسمانى [و بانگ مرگبار] فراگرفت. و برخى را در زمین فروبردیم. و بعضى دیگر را غرق کردیم. و چنان نبود که خداوند بر آنان ستم کند، بلکه خودشان بر خود ستم کردند.
ﭿ
مثل الذين اتخذوا من دون الله اولياء كمثل العنكبوت اتخذت بيتا ۖ وان اوهن البيوت لبيت العنكبوت ۖ لو كانوا يعلمون ۴۱
قرائتی قرائتی مَثَلِ کسانى که غیر خدا را سرپرست خود برگزیدند، همانند مَثَل عنکبوت است که [براى خود] خانه‌اى ساخته، و البتّه اگر مى‌دانستند، سست‌ترینِ خانه‌ها، خانه‌ى عنکبوت است.
ان الله يعلم ما يدعون من دونه من شيء ۚ وهو العزيز الحكيم ۴۲
قرائتی قرائتی خداوند آنچه را غیر از او مى‌خوانند، هر چه باشد، مى‌داند. او شکست‌ناپذیر و حکیم است.
وتلك الامثال نضربها للناس ۖ وما يعقلها الا العالمون ۴۳
قرائتی قرائتی و این مثل‌ها را براى مردم مى‌زنیم؛ امّا جز دانشمندان و آگاهان، کسى آن را درک نمى‌کند.
خلق الله السماوات والارض بالحق ۚ ان في ذالك لاية للمومنين ۴۴
قرائتی قرائتی خداوند آسمان‌ها و زمین را به حقّ آفرید. بی‌گمان در این آفرینش، براى مؤمنان نشانه‌اى قطعى است.
اتل ما اوحي اليك من الكتاب واقم الصلاة ۖ ان الصلاة تنهى عن الفحشاء والمنكر ۗ ولذكر الله اكبر ۗ والله يعلم ما تصنعون ۴۵
قرائتی قرائتی آنچه را از کتاب به تو وحى شده، تلاوت کن. و نماز را به‌پادار، که نماز [انسان را] از زشتی‌ها و کارهای ناپسند بازمى‌دارد. و البتّه یاد خدا بزرگ‌تر است. و خداوند آنچه را انجام مى‌دهید، مى‌داند.
۞ ولا تجادلوا اهل الكتاب الا بالتي هي احسن الا الذين ظلموا منهم ۖ وقولوا امنا بالذي انزل الينا وانزل اليكم والاهنا والاهكم واحد ونحن له مسلمون ۴۶
قرائتی قرائتی و با اهل کتاب، جز با بهترین شیوه، مجادله نکنید، مگر ستمگرانشان. و [به آنان] بگویید: «ما به آنچه بر ما و شما نازل شده، ایمان داریم، و خداى ما و خداى شما یکى است، و ما تسلیم اوییم.»
ﭿ
وكذالك انزلنا اليك الكتاب ۚ فالذين اتيناهم الكتاب يومنون به ۖ ومن هاولاء من يومن به ۚ وما يجحد باياتنا الا الكافرون ۴۷
قرائتی قرائتی و این­گونه، کتاب را بر تو فروفرستادیم. پس [بعضى از] کسانى که کتاب به ایشان دادیم، به آن ایمان مى‌آورند، و از این گروه [مشرکان نیز] کسانى به آن ایمان مى‌آورند. و جز کافران [کسى] آیات ما را انکار نمى‌کند.
وما كنت تتلو من قبله من كتاب ولا تخطه بيمينك ۖ اذا لارتاب المبطلون ۴۸
قرائتی قرائتی و تو پیش از این، هیچ نوشته‌اى را نمى‌خواندى، و آن را با دست خود نمى‌نوشتى، مبادا آنان که در صدد [تکذیب و] ابطال [سخنان] تو هستند، [در وحى بودن و حقّانیت قرآن‌] شک و تردید کنند.
بل هو ايات بينات في صدور الذين اوتوا العلم ۚ وما يجحد باياتنا الا الظالمون ۴۹
قرائتی قرائتی بلکه آن [قرآن] آیاتى است روشن که در سینه‌هاى کسانى که به آنان معرفت داده شده، جاى دارد. و فقط ستمگران، آیات ما را انکار مى‌کنند.
وقالوا لولا انزل عليه ايات من ربه ۖ قل انما الايات عند الله وانما انا نذير مبين ۵۰
قرائتی قرائتی و [کافرانِ بهانه‌جو] گفتند: «چرا بر او از طرف پروردگارش، معجزاتى [مانند عصاى موسى] نازل نمى‌شود؟» بگو: «معجزات تنها نزد خداست [و به فرمان او نازل مى‌شود، نه به میل دیگران]. و من فقط هشداردهنده‌اى آشکارم.»
اولم يكفهم انا انزلنا عليك الكتاب يتلى عليهم ۚ ان في ذالك لرحمة وذكرى لقوم يومنون ۵۱
قرائتی قرائتی آیا [این معجزه] براى آنان کافى نیست که ما کتاب را بر تو فروفرستادیم تا پیوسته بر آنان تلاوت شود؟ همانا در این کتاب، براى گروهى که ایمان آورند، رحمت، و تذکرى قطعى است.
قل كفى بالله بيني وبينكم شهيدا ۖ يعلم ما في السماوات والارض ۗ والذين امنوا بالباطل وكفروا بالله اولايك هم الخاسرون ۵۲
قرائتی قرائتی بگو: «همین بس که خداوند میان من و شما گواه است. آنچه را در آسمان‌ها و زمین است، مى‌داند. و کسانى که [به جاى حقّ،] به باطل ایمان آوردند و به خدا کفر ورزیدند، آنان همان زیانکارانند.»
ويستعجلونك بالعذاب ۚ ولولا اجل مسمى لجاءهم العذاب ولياتينهم بغتة وهم لا يشعرون ۵۳
قرائتی قرائتی آنان با شتاب از تو عذاب مى‌خواهند. و اگر مهلت معین [براى آنان مقرّر] نبود، قطعاً عذاب به سراغشان مى‌آمد، [ولى بدانند] عذاب، ناگهان به سراغشان خواهد آمد، در حالى که از آن غافلند.
يستعجلونك بالعذاب وان جهنم لمحيطة بالكافرين ۵۴
قرائتی قرائتی آنان با شتاب از تو عذاب مى‌خواهند، و حال آن که جهنّم بر کافران احاطه دارد.
يوم يغشاهم العذاب من فوقهم ومن تحت ارجلهم ويقول ذوقوا ما كنتم تعملون ۵۵
قرائتی قرائتی روزى که عذاب از بالاى سرشان و از زیر پاهایشان آنان را فراگیرد. [در آن روز خداوند] مى‌فرماید: «بچشید [جزاى] کارهایى را که انجام داده‌اید!»
يا عبادي الذين امنوا ان ارضي واسعة فاياي فاعبدون ۵۶
قرائتی قرائتی اى بندگانِ باایمانِ من! زمین من گسترده است، پس [اگر در سرزمینتان شما را به شرک مجبور مى‌کنند، مهاجرت کنید و] تنها مرا بپرستید.
ﭿ
كل نفس ذايقة الموت ۖ ثم الينا ترجعون ۵۷
قرائتی قرائتی هر کسی [طعم] مرگ را مى‌چشد! سپس به سوى ما بازگردانده مى‌شوید.
والذين امنوا وعملوا الصالحات لنبوينهم من الجنة غرفا تجري من تحتها الانهار خالدين فيها ۚ نعم اجر العاملين ۵۸
قرائتی قرائتی و قطعاً کسانى را که ایمان آوردند و کارهاى شایسته کردند، در غرفه‌هایى از بهشت جاى مى‌دهیم که نهرها از زیر آنها جارى است؛ همیشه در آنجا خواهند بود. چه خوب است پاداش عمل‌کنندگان!
الذين صبروا وعلى ربهم يتوكلون ۵۹
قرائتی قرائتی کسانى که [در برابر مشکلات] صبر [و استقامت] کردند و بر پروردگارشان توکل مى‌کنند.
وكاين من دابة لا تحمل رزقها الله يرزقها واياكم ۚ وهو السميع العليم ۶۰
قرائتی قرائتی و چه بسا جنبنده‌اى که نمى‌تواند روزى خود را تأمین کند. خداست که به او و به شما روزى مى‌دهد. و اوست شنواى دانا.
ولين سالتهم من خلق السماوات والارض وسخر الشمس والقمر ليقولن الله ۖ فانى يوفكون ۶۱
قرائتی قرائتی و اگر از آنان [که مشرکند،] بپرسى: «چه کسى آسمان‌ها و زمین را آفرید، و خورشید و ماه را تسخیر کرد؟» حتماً خواهند گفت: «خدا.» پس به کجا منحرف مى‌شوند؟
الله يبسط الرزق لمن يشاء من عباده ويقدر له ۚ ان الله بكل شيء عليم ۶۲
قرائتی قرائتی خداوند براى هر کس از بندگانش که بخواهد، روزى را مى‌گسترد و یا تنگ مى‌کند. همانا خداوند به هر چیزى آگاه است.
ﯿ
ولين سالتهم من نزل من السماء ماء فاحيا به الارض من بعد موتها ليقولن الله ۚ قل الحمد لله ۚ بل اكثرهم لا يعقلون ۶۳
قرائتی قرائتی و اگر از آنان [که شرک می‌ورزند،] بپرسى: «چه کسى از آسمان، آبى فرستاد که با آن، زمین را پس از مرگش زنده کرد؟» حتماً خواهند گفت: «خدا.» بگو: «ستایش مخصوص خداست؛ امّا بیشترِ آنان نمى‌اندیشند.»
وما هاذه الحياة الدنيا الا لهو ولعب ۚ وان الدار الاخرة لهي الحيوان ۚ لو كانوا يعلمون ۶۴
قرائتی قرائتی این زندگى دنیا، چیزى جز سرگرمى و بازیچه نیست. و اگر مى‌دانستند، زندگى حقیقى، همان سراى آخرت است.
فاذا ركبوا في الفلك دعوا الله مخلصين له الدين فلما نجاهم الى البر اذا هم يشركون ۶۵
قرائتی قرائتی پس هنگامى که بر کشتى سوار شوند [و خطر را احساس کنند،] خدا را با اخلاص مى‌خوانند، [و غیر او را فراموش مى‌کنند،] پس همین که [خداوند] آنان را به سوى خشکى رساند و نجات داد، باز به شرک برمى‌گردند.
ليكفروا بما اتيناهم وليتمتعوا ۖ فسوف يعلمون ۶۶
قرائتی قرائتی [بگذار] تا به آنچه به آنان داده‌ایم، ناسپاسى کنند و [از لَذّت‌هاى زودگذر زندگى] بهره‌مند شوند؛ امّا به زودى خواهند فهمید.
ﭿ
اولم يروا انا جعلنا حرما امنا ويتخطف الناس من حولهم ۚ افبالباطل يومنون وبنعمة الله يكفرون ۶۷
قرائتی قرائتی آیا ندیدند که ما [شهرشان مکه را] حرمى امن قرار دادیم [که در آن با آسایش و آرامش زندگى مى‌کنند]؟ و حال آن که [بیرون از شهر مکه،] مردم از اطرافشان ربوده مى‌شوند. پس آیا [با داشتن این نعمت، باز] به باطل ایمان مى‌آورند و به نعمت خداوند ناسپاسی مى‌ورزند؟
ومن اظلم ممن افترى على الله كذبا او كذب بالحق لما جاءه ۚ اليس في جهنم مثوى للكافرين ۶۸
قرائتی قرائتی و کیست ستمکارتر از کسى که بر خدا دروغ بندد، یا هنگامى که حقّ به سراغش آمد، آن را تکذیب کند؟ آیا در دوزخ براى کافران، جایگاهى نیست؟
والذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا ۚ وان الله لمع المحسنين ۶۹
قرائتی قرائتی و کسانى که در [راه] ما [خالصانه با نفس خود یا دشمن ما] جهاد کردند، بى‌تردید آنان را به راه‌هاى خود، راهنمایى مى‌کنیم. و همانا خداوند با نیکوکاران است.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۲۹ عنکبوت - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.