سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الذي له ما في السماوات وما في الارض وله الحمد في الاخرة ۚ وهو الحكيم الخبير ۱
قرائتی قرائتی ستایش مخصوص خدایى است که آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. و در آخرت [نیز] حمد و ستایش تنها براى اوست. و اوست حکیمِ آگاه.
يعلم ما يلج في الارض وما يخرج منها وما ينزل من السماء وما يعرج فيها ۚ وهو الرحيم الغفور ۲
قرائتی قرائتی آنچه در زمین فرومى‌رود و آنچه از آن خارج مى‌شود و آنچه از آسمان نازل مى‌شود و آنچه در آن بالا مى‌رود، [همه را] مى‌داند. و اوست مهربانِ آمرزنده.
ﭿ
وقال الذين كفروا لا تاتينا الساعة ۖ قل بلى وربي لتاتينكم عالم الغيب ۖ لا يعزب عنه مثقال ذرة في السماوات ولا في الارض ولا اصغر من ذالك ولا اكبر الا في كتاب مبين ۳
قرائتی قرائتی و کسانى که کافر شدند، گفتند: «قیامت براى ما نخواهد آمد.» بگو: «چرا، به پروردگارم که آگاه از غیب و نهان است سوگند، که به سراغ شما [نیز] خواهد آمد. در آسمان‌ها و زمین، به میزان ذرّه‌اى [چیزی] از خدا پوشیده نیست، نه کوچک‌تر از آن و نه بزرگ‌تر از آن، جز آن که در کتاب روشنِ [الهى ثبت] است.
ليجزي الذين امنوا وعملوا الصالحات ۚ اولايك لهم مغفرة ورزق كريم ۴
قرائتی قرائتی تا کسانى را که ایمان آورده‌اند و کارهاى شایسته کرده‌اند، پاداش دهد. آنانند که آمرزش و روزى نیکویی خواهند داشت.»
والذين سعوا في اياتنا معاجزين اولايك لهم عذاب من رجز اليم ۵
قرائتی قرائتی و کسانى که در [انکار و محو] آیات ما تلاش کردند که ما را درمانده کنند، آنانند که عذابى [سخت] از کیفری دردناک خواهند داشت.
ويرى الذين اوتوا العلم الذي انزل اليك من ربك هو الحق ويهدي الى صراط العزيز الحميد ۶
قرائتی قرائتی و کسانى که به آنان علم داده شده، مى‌بینند که آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده، حقّ است و به راه [خداى] شکست‌ناپذیر و ستوده هدایت مى‌کند.
وقال الذين كفروا هل ندلكم على رجل ينبيكم اذا مزقتم كل ممزق انكم لفي خلق جديد ۷
قرائتی قرائتی و کسانى که کفر ورزیدند، [به استهزاء] گفتند: «[اى مردم!] آیا شما را به مردى راهنمایى کنیم که به شما خبر [عجیبى‌] مى‌دهد؟ که هرگاه [در قبرها] کاملاً متلاشى شدید، [بار دیگر] درآفرینش تازه‌اى [زنده] خواهید شد.
افترى على الله كذبا ام به جنة ۗ بل الذين لا يومنون بالاخرة في العذاب والضلال البعيد ۸
قرائتی قرائتی آیا او بر خدا دروغى بسته؟ یا جنونى در اوست؟» [نه! چنین نیست که مى‌پندارند؛] بلکه کسانى که به آخرت ایمان ندارند، در عذاب و گمراهى دورى هستند.
ﭿ
افلم يروا الى ما بين ايديهم وما خلفهم من السماء والارض ۚ ان نشا نخسف بهم الارض او نسقط عليهم كسفا من السماء ۚ ان في ذالك لاية لكل عبد منيب ۹
قرائتی قرائتی آیا به آنچه از آسمان و زمین، پیش­رو و پشت­سر آنهاست، نگاه نکردند؟ [تا قدرت خدا را ببینند؟] اگر بخواهیم، آنان را در زمین فرومى‌بریم، یا قطعه‌هایى از آسمان را بر سرشان فرود مى‌آوریم. همانا در این [تهدید]، براى هر بنده توبه‌کارى عبرت و نشانه‌اى است.
۞ ولقد اتينا داوود منا فضلا ۖ يا جبال اوبي معه والطير ۖ والنا له الحديد ۱۰
قرائتی قرائتی و به­راستى داود را از جانب خود فضیلتى دادیم [و گفتیم:] «اى کوه‌ها! و [اى] پرندگان! با او [در تسبیح خدا] هم‌نوا شوید!» و آهن را براى او نرم کردیم.
ان اعمل سابغات وقدر في السرد ۖ واعملوا صالحا ۖ اني بما تعملون بصير ۱۱
قرائتی قرائتی [و به او گفتیم:] «[ای داود!] زره‌هاى کامل و فراخ بساز! و حلقه‌ها [ى آن‌] را متناسب و هماهنگ اندازه‌گیرى کن! و کار شایسته کنید. من به آنچه مى‌کنید، بینا هستم.»
ولسليمان الريح غدوها شهر ورواحها شهر ۖ واسلنا له عين القطر ۖ ومن الجن من يعمل بين يديه باذن ربه ۖ ومن يزغ منهم عن امرنا نذقه من عذاب السعير ۱۲
قرائتی قرائتی و براى سلیمان باد را [رام و مسخّر کردیم] که صبحگاهان مسیر یک ماه را مى‌پیمود، و عصرگاهان مسیر یک ماه را. و براى او چشمه‌ى مس [گداخته] را روان ساختیم. و گروهى از جنّ پیش روى او به اذن پروردگارش کار مى‌کردند. و هر یک از آنان که از فرمان ما سرپیچى مى‌کرد، او را از عذاب فروزان مى‌چشاندیم.
يعملون له ما يشاء من محاريب وتماثيل وجفان كالجواب وقدور راسيات ۚ اعملوا ال داوود شكرا ۚ وقليل من عبادي الشكور ۱۳
قرائتی قرائتی جنّیان، هر چه را سلیمان مى‌خواست، برایش مى‌ساختند: از محراب‌ها و تندیس‌ها، و ظروف بزرگ مانند حوضچه‌ها و دیگ‌های ثابت. [به آنان گفتیم:] «اى خاندان داود! شکر [این همه نعمت را] به جای آورید.» امّا اندکى از بندگان من سپاسگزارند.
ﯿ
فلما قضينا عليه الموت ما دلهم على موته الا دابة الارض تاكل منساته ۖ فلما خر تبينت الجن ان لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا في العذاب المهين ۱۴
قرائتی قرائتی پس چون مرگ را بر سلیمان مقّرر داشتیم، [در حالى که بر عصای خود تکیه داشت، از دنیا رفت، و] کسى آنان را از مرگ او آگاه نساخت، مگر جنبنده‌ى زمین، [موریانه،] که عصایش را مى‌خورد. پس چون سلیمان به زمین افتاد، جنّیان دریافتند که اگر غیب مى‌دانستند، در آن عذاب خوارکننده [که کارهاى بسیار پرزحمت و طاقت‌فرسا بود،] نمى‌ماندند.
لقد كان لسبا في مسكنهم اية ۖ جنتان عن يمين وشمال ۖ كلوا من رزق ربكم واشكروا له ۚ بلدة طيبة ورب غفور ۱۵
قرائتی قرائتی براى قوم سَبَأ در محل سکونتشان نشانه‌اى [از قدرت و رحمت الهى] بود: دو باغ از راست و چپ. [به آنان گفتیم:] «از روزى پروردگارتان بخورید و براى او شکرگزار باشید. شهرى پاک و پروردگارى آمرزنده.»
فاعرضوا فارسلنا عليهم سيل العرم وبدلناهم بجنتيهم جنتين ذواتي اكل خمط واثل وشيء من سدر قليل ۱۶
قرائتی قرائتی پس [از خداوند] روى­گرداندند. و ما بر آنان سیل [ویرانگر] عَرِم را فرستادیم و دو باغستان آنان را به دو باغ که میوه‌هاى تلخ و [درختان‌] شوره گز و اندکی از درخت سدر داشت، تبدیل کردیم.
ﭿ
ذالك جزيناهم بما كفروا ۖ وهل نجازي الا الكفور ۱۷
قرائتی قرائتی آن [کیفر] را به سزاى آن که کافر شدند و ناسپاسى کردند، به آنان دادیم. و آیا جز ناسپاس را کیفر مى‌دهیم؟
وجعلنا بينهم وبين القرى التي باركنا فيها قرى ظاهرة وقدرنا فيها السير ۖ سيروا فيها ليالي واياما امنين ۱۸
قرائتی قرائتی و میان مردم سبأ و مناطقى که در آن برکت قرار داده بودیم، آبادى‌هایى [به­هم پیوسته] آشکار بود، و سفر در میان قریه‌ها را متناسب و به اندازه مقرّر کرده بودیم. [و به آنان گفتیم:] «در این مناطق، شب‌ها و روزها با ایمِنی سفر کنید.»
فقالوا ربنا باعد بين اسفارنا وظلموا انفسهم فجعلناهم احاديث ومزقناهم كل ممزق ۚ ان في ذالك لايات لكل صبار شكور ۱۹
قرائتی قرائتی پس گفتند: «پروردگارا! میان سفرهاى ما فاصله بیانداز!» [تا در سفرها نیاز به زاد و توشه باشد، و برترى دارا بر ندار روشن شود،] و [این‌گونه آنان‌] بر خویشتن ستم کردند. پس ما آنان را [موضوع] داستان‌هایى [براى عبرت دیگران] قرار دادیم. و آنان را به کلّى پراکنده و متلاشى کردیم. در این [ناسپاسى آنان و قهر ما] نشانه‌هایى براى هر شکیبای سپاسگزارى است.
ولقد صدق عليهم ابليس ظنه فاتبعوه الا فريقا من المومنين ۲۰
قرائتی قرائتی و البتّه ابلیس گمان خود را [برای گمراهی انسان] بر آنان تحقّق یافته دید، پس جز گروه اندکى از مؤمنان، همگى از او پیروى کردند.
وما كان له عليهم من سلطان الا لنعلم من يومن بالاخرة ممن هو منها في شك ۗ وربك على كل شيء حفيظ ۲۱
قرائتی قرائتی و ابلیس هیچ‌گونه تسلّط و غلبه‌اى بر آنان نداشت. [کار او تنها وسوسه است،] تا کسى را که به آخرت ایمان دارد [و در برابر وسوسه‌هاى او مقاومت مى‌کند،] از کسى که نسبت به آخرت در تردید است، معلوم کنیم. و پروردگارت بر همه چیز نگهبان است.
ﯿ
قل ادعوا الذين زعمتم من دون الله ۖ لا يملكون مثقال ذرة في السماوات ولا في الارض وما لهم فيهما من شرك وما له منهم من ظهير ۲۲
قرائتی قرائتی بگو: «کسانى را که به جای خدا [معبود] پنداشته‌اید، بخوانید. آنان به میزان ذرّه‌اى مالک چیزى در آسمان و زمین نیستند. و شریک‌ها [ى خیالى شما] در [اداره‌ى] زمین و آسمان هیچ‌گونه مشارکتى ندارند. و از میان آنها هیچ پشتیبانى براى خداوند نیست.»
ولا تنفع الشفاعة عنده الا لمن اذن له ۚ حتى اذا فزع عن قلوبهم قالوا ماذا قال ربكم ۖ قالوا الحق ۖ وهو العلي الكبير ۲۳
قرائتی قرائتی و شفاعت نزد خداوند، جز براى کسانى که خداوند اجازه دهد، سودى ندارد. تا چون هراس از دل‌هاى آنان برطرف شود، [مجرمان] از آنان می‌پرسند: «پروردگارتان چه گفت؟» [شفیعان] پاسخ مى‌دهند: «حقّ گفت. [و اجازه‌ی شفاعت شایستگان را داد.] و او بلندمرتبه و بزرگ است.»
ﭿ
۞ قل من يرزقكم من السماوات والارض ۖ قل الله ۖ وانا او اياكم لعلى هدى او في ضلال مبين ۲۴
قرائتی قرائتی «[اى پیامبر! به مشرکان] بگو: «کیست که از آسمان‌ها و زمین به شما روزى مى‌دهد؟» بگو: «خدا! و البتّه [یکى از] ما یا شما بر [طریق] هدایت یا در گمراهى آشکار هستیم.»
قل لا تسالون عما اجرمنا ولا نسال عما تعملون ۲۵
قرائتی قرائتی بگو: «[شما] از آنچه ما مرتکب شده‌ایم، بازخواست نخواهید شد. و ما [نیز] از آنچه شما مى‌کنید، بازخواست نخواهیم شد.»
قل يجمع بيننا ربنا ثم يفتح بيننا بالحق وهو الفتاح العليم ۲۶
قرائتی قرائتی [به مشرکان] بگو: «پروردگارمان، ما و شما را [در قیامت] گرد مى‌آورد، سپس بین ما و شما به حقّ داورى خواهد کرد. و اوست داور دانا.»
قل اروني الذين الحقتم به شركاء ۖ كلا ۚ بل هو الله العزيز الحكيم ۲۷
قرائتی قرائتی بگو: «کسانى را که به عنوان شریک به خداوند ملحق کرده‌اید، به من نشان دهید. [آیا شایسته‌ی خدایی هستند؟] هرگز! بلکه فقط اوست خداى نفوذناپذیر حکیم.»
وما ارسلناك الا كافة للناس بشيرا ونذيرا ولاكن اكثر الناس لا يعلمون ۲۸
قرائتی قرائتی و ما تو را نفرستادیم مگر براى این که مردم را [از خطا و گناه] بازدارى، [و] مژده‌دهنده و بیم‌دهنده [باشی]. ولى بیشتر مردم نمى‌دانند.
ويقولون متى هاذا الوعد ان كنتم صادقين ۲۹
قرائتی قرائتی و آنان مى‌گویند: «اگر راست مى‌گویید، این وعده [قیامت] کِی فرامى‌رسد؟»
قل لكم ميعاد يوم لا تستاخرون عنه ساعة ولا تستقدمون ۳۰
قرائتی قرائتی بگو: «وعده‌ی شما روزى است که نه ساعتى از آن تأخیر می‌کنید و نه [از آن] پیش می‌افتید.»
ﯿ
وقال الذين كفروا لن نومن بهاذا القران ولا بالذي بين يديه ۗ ولو ترى اذ الظالمون موقوفون عند ربهم يرجع بعضهم الى بعض القول يقول الذين استضعفوا للذين استكبروا لولا انتم لكنا مومنين ۳۱
قرائتی قرائتی و کسانى که کافر شدند، گفتند: «ما هرگز نه به این قرآن، و نه به آن [کتاب‌هایى] که پیش از آن بوده است، ایمان نخواهیم آورد.» [و تعجب مى‌کنى] اگر ببینى وقتى که ستمگران [مشرک] در پیشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند، در حالى که با یکدیگر جدال و گفتگو مى‌کنند [و گناه خود را به گردن یکدیگر مى‌اندازند]، کسانى که ضعیف [و زیردست] نگاه داشته شده‌اند، به مستکبران مى‌گویند: «اگر شما نبودید، حتماً ما مؤمن بودیم.»
قال الذين استكبروا للذين استضعفوا انحن صددناكم عن الهدى بعد اذ جاءكم ۖ بل كنتم مجرمين ۳۲
قرائتی قرائتی [امّا] مستکبران به زیردستان می‌گویند: «آیا ما شما را از هدایتى که به سراغتان آمد، بازداشتیم؟ [نه!] بلکه شما خود گناهکار بودید.»
ﭿ
وقال الذين استضعفوا للذين استكبروا بل مكر الليل والنهار اذ تامروننا ان نكفر بالله ونجعل له اندادا ۚ واسروا الندامة لما راوا العذاب وجعلنا الاغلال في اعناق الذين كفروا ۚ هل يجزون الا ما كانوا يعملون ۳۳
قرائتی قرائتی و زیردستان به مستکبران می‌گویند: «بلکه [مایه‌ى گمراهى ما] نیرنگ شب و روز [شما بود]، آن‌گاه که ما را فرمان مى‌دادید به خدا کفر ورزیم و براى او همتایانى قرار دهیم.» و همین که عذاب را ببینند، پشیمانى خود را پنهان می‌کنند [تا بیشتر رسوا نشوند] و ما بر گردن کسانى که کفر ورزیدند، غل‌ها می‌نهیم. آیا جز آنچه مى‌کردند، کیفر مى‌شوند؟
وما ارسلنا في قرية من نذير الا قال مترفوها انا بما ارسلتم به كافرون ۳۴
قرائتی قرائتی و ما در هیچ دیارى هشدار دهنده‌اى نفرستادیم، مگر آن که افراد خوشگذران آن گفتند: «ما به آنچه شما را به آن فرستاده‌اند، کافریم.»
وقالوا نحن اكثر اموالا واولادا وما نحن بمعذبين ۳۵
قرائتی قرائتی و گفتند: «دارایی و فرزندان ما بیشتر است و [این نشانه‌ی علاقه‌ی خداوند به ماست، پس اگر عذابى هم باشد،] ما عذاب نمى‌شویم.»
قل ان ربي يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر ولاكن اكثر الناس لا يعلمون ۳۶
قرائتی قرائتی بگو: «پروردگار من براى هر که بخواهد، روزى را گشایش مى‌دهد، یا تنگ مى‌گرداند؛ ولى بیشتر مردم نمى‌دانند.»
وما اموالكم ولا اولادكم بالتي تقربكم عندنا زلفى الا من امن وعمل صالحا فاولايك لهم جزاء الضعف بما عملوا وهم في الغرفات امنون ۳۷
قرائتی قرائتی و اموال و فرزندانتان آن­گونه نیست که شما را به پیشگاه ما نزدیک گرداند، مگر کسانى که ایمان آورده‌اند و کار شایسته کرده‌اند. پس آنانند که دو برابر آنچه کردند، پاداش دارند و آنانند که در غرفه‌ها و طبقات [بهشتى] آسوده‌خاطرند.
والذين يسعون في اياتنا معاجزين اولايك في العذاب محضرون ۳۸
قرائتی قرائتی و کسانى که در [ابطال‌] آیات ما مى‌کوشند تا [ما را به خیال خود] درمانده کنند، آنانند که در عذاب احضار مى‌شوند.
ﯿ
قل ان ربي يبسط الرزق لمن يشاء من عباده ويقدر له ۚ وما انفقتم من شيء فهو يخلفه ۖ وهو خير الرازقين ۳۹
قرائتی قرائتی بگو: «بی‌شک، پروردگارم براى هر کس از بندگانش که بخواهد، روزى را گشایش مى‌دهد و یا براى او تنگ مى‌گرداند و هر چه را انفاق کنید، او جایگزین مى‌کند و او بهترینِ روزى‌دهندگان است.»
ويوم يحشرهم جميعا ثم يقول للملايكة اهاولاء اياكم كانوا يعبدون ۴۰
قرائتی قرائتی و [به یاد آور] روزى که خداوند همه را محشور مى‌کند، سپس به فرشتگان مى‌گوید: «آیا این‌ها شما را مى‌پرستیدند؟»
قالوا سبحانك انت ولينا من دونهم ۖ بل كانوا يعبدون الجن ۖ اكثرهم بهم مومنون ۴۱
قرائتی قرائتی فرشتگان می‌گویند: «خدایا! تو منزّهى! تو سرپرست مایى، نه آنها! [آنان ما را نمى‌پرستیدند،] بلکه آنان جنّیان را مى‌پرستیدند، [و] بیشترشان به آنان ایمان داشتند.»
فاليوم لا يملك بعضكم لبعض نفعا ولا ضرا ونقول للذين ظلموا ذوقوا عذاب النار التي كنتم بها تكذبون ۴۲
قرائتی قرائتی پس امروز براى یکدیگر مالک سود و زیانى نیستید. و به کسانى که ستم کردند، مى‌گوییم: «بچشید عذاب آتشى را که آن را دروغ مى‌شمردید!»
ﭿ
واذا تتلى عليهم اياتنا بينات قالوا ما هاذا الا رجل يريد ان يصدكم عما كان يعبد اباوكم وقالوا ما هاذا الا افك مفترى ۚ وقال الذين كفروا للحق لما جاءهم ان هاذا الا سحر مبين ۴۳
قرائتی قرائتی و هرگاه آیات روشن ما بر آنان خوانده شود، می‌گویند: «جز این نیست که این مرد مى‌خواهد شما را از آنچه پدرانتان مى‌پرستیدند، بازدارد.» و می‌گویند: «این [قرآن] جز دروغى بافته شده نیست.» و کسانى که کفر ورزیدند، همین که حقّ به سراغشان آمد، گفتند: این، جز جادویی آشکار نیست.»
وما اتيناهم من كتب يدرسونها ۖ وما ارسلنا اليهم قبلك من نذير ۴۴
قرائتی قرائتی و [این در حالى است که‌] ما کتابى [آسمانی] به آنان نداده‌ایم که آن را بخوانند و بیاموزند. [تا با تکیه بر آن، قرآن را دروغى ساختگى بدانند]. و ما پیش از تو بیم‌دهنده‌اى به سوى آنان نفرستاده‌ایم. [تا با اعتماد به گفتار او، نبوّت تو را انکار کنند.]
وكذب الذين من قبلهم وما بلغوا معشار ما اتيناهم فكذبوا رسلي ۖ فكيف كان نكير ۴۵
قرائتی قرائتی و کسانى که پیش از آنان بودند، [نیز پیامبران را] تکذیب کردند، در حالى که [کافران قوم تو] به یک دهم آنچه [از قدرت و ثروت] به گذشتگان داده بودیم، نرسیده‌اند. آنان پیامبران مرا تکذیب کردند، [و نابود شدند.] پس [بنگر] کیفر من چگونه بود؟
۞ قل انما اعظكم بواحدة ۖ ان تقوموا لله مثنى وفرادى ثم تتفكروا ۚ ما بصاحبكم من جنة ۚ ان هو الا نذير لكم بين يدي عذاب شديد ۴۶
قرائتی قرائتی بگو: «شما را تنها به یک چیز اندرز مى‌دهم: دوتا دوتا یا به تنهایی براى خدا قیام کنید. سپس بیندیشید، که این همنشینتان [محمّد که عمرى با پاکى، امانت، راستى و خردورزی در میان شما زندگى کرده است‌،] هیچ‌گونه جنونى ندارد. او براى شما فقط بیم‌دهنده‌اى است از عذاب سختى که پیش روست.»
ﯿ
قل ما سالتكم من اجر فهو لكم ۖ ان اجري الا على الله ۖ وهو على كل شيء شهيد ۴۷
قرائتی قرائتی بگو: «هر مزد و پاداشی که از شما خواستم، پس آن به نفع شماست. مزد و پاداش من تنها بر عهده‌ی خداست. و او بر هر چیزى گواه است.»
قل ان ربي يقذف بالحق علام الغيوب ۴۸
قرائتی قرائتی بگو: «پروردگارم که به نهان‌ها بسیار آگاه است، حقّ را [بر دل‌ها] مى‌افکند.»
قل جاء الحق وما يبدي الباطل وما يعيد ۴۹
قرائتی قرائتی بگو: «حقّ آمد، و باطل نه مى‌تواند آغازگر چیزى باشد و نه تجدیدکننده‌ی آن.»
قل ان ضللت فانما اضل على نفسي ۖ وان اهتديت فبما يوحي الي ربي ۚ انه سميع قريب ۵۰
قرائتی قرائتی بگو: «اگر من گمراه شده باشم، به زیان خود گمراه شده‌ام. و اگر هدایت‌یافته باشم، پس به [برکت] چیزى است که پروردگارم به من وحى مى‌کند. که اوست شنواى نزدیک.»
ولو ترى اذ فزعوا فلا فوت واخذوا من مكان قريب ۵۱
قرائتی قرائتی و اگر ببینى وقتى که [کافران از عذاب سخت] ترسان و وحشت‌زده مى‌شوند و راه گریزى در کار نیست، و از مکانى نزدیک [که انتظارش را ندارند،] دستگیر می‌شوند.
ﭿ
وقالوا امنا به وانى لهم التناوش من مكان بعيد ۵۲
قرائتی قرائتی [و در آن حال] می‌گویند: «به او ایمان آوردیم!» و کجا این دست‌یابى به ایمان از راه دور [قیامت تا دنیا] ممکن خواهد بود؟ [که آخرت جاى عمل نیست.]
وقد كفروا به من قبل ۖ ويقذفون بالغيب من مكان بعيد ۵۳
قرائتی قرائتی در حالى که پیش از این به آن [حقّ] کفر ورزیدند و از دور دست‌ها تیر در تاریکى مى‌انداختند.
وحيل بينهم وبين ما يشتهون كما فعل باشياعهم من قبل ۚ انهم كانوا في شك مريب ۵۴
قرائتی قرائتی [سرانجام] میان آنان و آنچه مى‌خواستند، جدایى افتاد. همان‌گونه که از دیرباز با همانندان ایشان چنین شد؛ زیرا آنان همواره در شک و تردید سختى بودند.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۳۴ سبا - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.