سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

هل اتى على الانسان حين من الدهر لم يكن شييا مذكورا ۱
معزی آیا گذشت بر انسان گاهی از روزگار که نبود چیزی یادآورده‌
انا خلقنا الانسان من نطفة امشاج نبتليه فجعلناه سميعا بصيرا ۲
معزی همانا ما آفریدیم انسان را از چکّه آبی به هم آمیخته که می‌آزمودیمش پس گردانیدیمش شنوائی بینا
انا هديناه السبيل اما شاكرا واما كفورا ۳
معزی همانا رهبریش کردیم راه را یا سپاسگزار و یا ناسپاس‌
ﯿ
انا اعتدنا للكافرين سلاسل واغلالا وسعيرا ۴
معزی همانا ما آماده ساختیم برای کافران زنجیرهائی و گندهائی و آتشی سوزان‌
ان الابرار يشربون من كاس كان مزاجها كافورا ۵
معزی همانا نیکان می‌آشامند از جامی که آمیزش آن است کافور
عينا يشرب بها عباد الله يفجرونها تفجيرا ۶
معزی چشمه‌ای که نوشند از آن بندگان خدا بشکافندش شکافتنی‌
يوفون بالنذر ويخافون يوما كان شره مستطيرا ۷
معزی پایدار مانند بر نذر و ترسند روزی را که بدی آن است پرزنان‌
ويطعمون الطعام على حبه مسكينا ويتيما واسيرا ۸
معزی و خورانند خوراک را با دوست داشتنش به بینوائی و یتیمی و برده‌ای‌
انما نطعمكم لوجه الله لا نريد منكم جزاء ولا شكورا ۹
معزی جز این نیست که می‌خورانیم شما را برای روی خدا نخواهیم از شما پاداشی و نه سپاسی‌
انا نخاف من ربنا يوما عبوسا قمطريرا ۱۰
معزی همانا ترسیم از پروردگار خویش روزی را دژم‌خوی آشفته‌روی‌
ﭿ
فوقاهم الله شر ذالك اليوم ولقاهم نضرة وسرورا ۱۱
معزی پس نگهداشتشان خدا از بدی آن روز و بدیشان ارزانی داشت خرّمی و شادمانی‌
وجزاهم بما صبروا جنة وحريرا ۱۲
معزی و پاداششان داد بدانچه شکیبا شدند بهشتی و حریری‌
متكيين فيها على الارايك ۖ لا يرون فيها شمسا ولا زمهريرا ۱۳
معزی تکیه‌کنانند در آن بر بالینها نبینند در آن آفتابی و نه سرمائی‌
ودانية عليهم ظلالها وذللت قطوفها تذليلا ۱۴
معزی و نزدیک است بدیشان سایه‌هایش و رام گردیدند میوه‌هایش رام‌شدنی‌
ويطاف عليهم بانية من فضة واكواب كانت قواريرا ۱۵
معزی و گردش داده شود بر ایشان جامهائی از سیم و پیاله‌ها (صراحیهائی) که باشند آبگینه‌هائی‌
قوارير من فضة قدروها تقديرا ۱۶
معزی آبگینه هائی از سیم که پرداختندش پرداختنی‌
ويسقون فيها كاسا كان مزاجها زنجبيلا ۱۷
معزی و نوشانیده شوند در آن جامی که باشد آمیزش آن زنجبیل‌
عينا فيها تسمى سلسبيلا ۱۸
معزی چشمه‌ای در آن که نامیده شود سلسبیل‌
۞ ويطوف عليهم ولدان مخلدون اذا رايتهم حسبتهم لولوا منثورا ۱۹
معزی و گردش کنند بر ایشان پسرانی جاودانی گاهی که بنگریشان پنداریشان مرواریدهای پوشیده‌
واذا رايت ثم رايت نعيما وملكا كبيرا ۲۰
معزی و گاهی که بنگری آنجا بینی نعمتهائی و پادشاهی بزرگ‌
عاليهم ثياب سندس خضر واستبرق ۖ وحلوا اساور من فضة وسقاهم ربهم شرابا طهورا ۲۱
معزی بر ایشان (فراز ایشان) است جامه‌های سُندس سبزی و استبرقی و زیب داده شدند با دست‌بندهائی از سیم و نوشانیدشان پروردگارشان نوشابه پاک‌کننده‌
ﯿ
ان هاذا كان لكم جزاء وكان سعيكم مشكورا ۲۲
معزی همانا این است شما را پاداشی و بوده است کوشش شما سپاسگزارده‌
انا نحن نزلنا عليك القران تنزيلا ۲۳
معزی همانا ما فرستادیم بر تو قرآن را فرستادنی‌
فاصبر لحكم ربك ولا تطع منهم اثما او كفورا ۲۴
معزی پس شکیبا شو برای حکم پروردگار خویش و فرمانبرداری نکن از ایشان گنهکاری را یا ناسپاسی‌
واذكر اسم ربك بكرة واصيلا ۲۵
معزی و ببر نام پروردگارت را بامدادان و شب‌هنگام‌
ومن الليل فاسجد له وسبحه ليلا طويلا ۲۶
معزی و از شب پس سجده کن برایش و تسبیحش گوی شبی دراز
ان هاولاء يحبون العاجلة ويذرون وراءهم يوما ثقيلا ۲۷
معزی همانا اینان دوست دارند شتابان را و بگذارند پشت سر خویش روزی سنگین را
نحن خلقناهم وشددنا اسرهم ۖ واذا شينا بدلنا امثالهم تبديلا ۲۸
معزی ما آفریدیمشان و استوار ساختیم آفرینش ایشان را و هر گاه خواهیم تبدیل کنیم بمانندگان ایشان تبدیلی‌
ان هاذه تذكرة ۖ فمن شاء اتخذ الى ربه سبيلا ۲۹
معزی همانا این است یادآوریی تا هر که خواهد برگیرد بسوی پروردگار خویش راهی را
ﭿ
وما تشاءون الا ان يشاء الله ۚ ان الله كان عليما حكيما ۳۰
معزی و نخواهید جز آنکه خواهد خدا همانا بوده است خدا دانشمند حکیم‌
يدخل من يشاء في رحمته ۚ والظالمين اعد لهم عذابا اليما ۳۱
معزی درآرد هر که را خواهد به رحمت خویش و ستمگران را آماده ساخت برای ایشان عذابی دردناک‌
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۷۶ انسان - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.