سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

هل اتى على الانسان حين من الدهر لم يكن شييا مذكورا ۱
مجتبوی آيا بر آدمى روزگارى بر آمد كه چيزى يادكردنى نبود؟
انا خلقنا الانسان من نطفة امشاج نبتليه فجعلناه سميعا بصيرا ۲
مجتبوی ما آدمى را از نطفه‌اى آميخته- نطفه مرد و زن- بيافريديم، او را مى‌آزماييم و از اين رو شنوا و بينايش ساختيم
انا هديناه السبيل اما شاكرا واما كفورا ۳
مجتبوی ما راه را به او بنموديم، يا سپاسگزار باشد و يا ناسپاس.
ﯿ
انا اعتدنا للكافرين سلاسل واغلالا وسعيرا ۴
مجتبوی ما براى كافران زنجيرها و بندها و آتش سوزان آماده ساخته‌ايم.
ان الابرار يشربون من كاس كان مزاجها كافورا ۵
مجتبوی همانا نيكوكاران از جامى مى‌نوشند كه آميزه آن كافور است- سرد و خوشبوست-.
عينا يشرب بها عباد الله يفجرونها تفجيرا ۶
مجتبوی چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مى‌آشامند هر گونه و به هر جا كه بخواهند روانش مى‌سازند.
يوفون بالنذر ويخافون يوما كان شره مستطيرا ۷
مجتبوی به نذر [خود] وفا مى‌كنند و از روزى كه بدى و سختى آن فراگير است مى‌ترسند.
ويطعمون الطعام على حبه مسكينا ويتيما واسيرا ۸
مجتبوی و طعام را با دوستى آن- با آنكه خود به آن مايل‌تر و نيازمندترند- به بينوا و يتيم و اسير مى‌خورانند
انما نطعمكم لوجه الله لا نريد منكم جزاء ولا شكورا ۹
مجتبوی [زبان حالشان اين است كه‌] همانا شما را براى خشنودى خداى مى‌خورانيم از شما پاداش و سپاسى نمى‌خواهيم
انا نخاف من ربنا يوما عبوسا قمطريرا ۱۰
مجتبوی ما از پروردگارمان در روزى كه گرفته و دژم و سخت و سهمگين است مى‌ترسيم.
ﭿ
فوقاهم الله شر ذالك اليوم ولقاهم نضرة وسرورا ۱۱
مجتبوی پس خداى ايشان را از بدى و سختى آن روز نگاه دارد و ايشان را تازگى و شادمانى پيش آرد.
وجزاهم بما صبروا جنة وحريرا ۱۲
مجتبوی و ايشان را به سبب آنكه شكيبايى كردند بهشت و پرنيان پاداش دهد.
متكيين فيها على الارايك ۖ لا يرون فيها شمسا ولا زمهريرا ۱۳
مجتبوی در آنجا بر تختها [ى آراسته‌] تكيه زنند، در آنجا نه [گرمى‌] آفتابى بينند و نه سرمايى.
ودانية عليهم ظلالها وذللت قطوفها تذليلا ۱۴
مجتبوی و سايه‌هاى [درختان‌] آن بر آنان نزديك باشد و ميوه‌هايش به آسانى رام گشته- در دسترس- است.
ويطاف عليهم بانية من فضة واكواب كانت قواريرا ۱۵
مجتبوی و جامهايى از نقره و سبوهايى از آبگينه بر ايشان مى‌گردانند
قوارير من فضة قدروها تقديرا ۱۶
مجتبوی آبگينه‌هايى از سيم- سفيد و شفاف به صفاى آبگينه- كه [فراخور نوشندگان‌] به اندازه كرده باشند.
ويسقون فيها كاسا كان مزاجها زنجبيلا ۱۷
مجتبوی و در آنجا جامى بنوشانندشان كه آميزه آن زنجبيل است.
عينا فيها تسمى سلسبيلا ۱۸
مجتبوی [از] چشمه‌اى در آنجا كه سلسبيل- روان و گوارا- نامند.
۞ ويطوف عليهم ولدان مخلدون اذا رايتهم حسبتهم لولوا منثورا ۱۹
مجتبوی و پسرانى جاودانى و پاينده بر گردشان مى‌گردند- به خدمت- كه چون آنان را ببينى پندارى كه مرواريد پراكنده‌اند.
واذا رايت ثم رايت نعيما وملكا كبيرا ۲۰
مجتبوی و چون به آنجا بنگرى نعمتها بينى- كه در وصف نگنجد- و پادشاهيى بزرگ.
عاليهم ثياب سندس خضر واستبرق ۖ وحلوا اساور من فضة وسقاهم ربهم شرابا طهورا ۲۱
مجتبوی بر بالايشان جامه‌هاى سبز از ديباى نازك و ستبر است، و با دستواره‌هاى سيمين زيور شده‌اند، و پروردگارشان شرابى پاكيزه بنوشاندشان.
ﯿ
ان هاذا كان لكم جزاء وكان سعيكم مشكورا ۲۲
مجتبوی همانا اين براى شما پاداشى است و كوشش شما پذيرفته و سپاس داشته است.
انا نحن نزلنا عليك القران تنزيلا ۲۳
مجتبوی همانا ما قرآن را بر تو فرو فرستاديم، فرستادنى- به تدريج، سوره سوره و آيه آيه-.
فاصبر لحكم ربك ولا تطع منهم اثما او كفورا ۲۴
مجتبوی پس بر فرمان پروردگارت شكيبايى كن و از آنان هيچ گنه‌پيشه يا ناسپاسى را فرمان مبر.
واذكر اسم ربك بكرة واصيلا ۲۵
مجتبوی و نام پروردگارت را بامداد و شبانگاه ياد كن- در نماز و بيرون نماز-.
ومن الليل فاسجد له وسبحه ليلا طويلا ۲۶
مجتبوی و در پاسى از شب او را سجده آر- نماز بگزار- و شبى دراز او را به پاكى بستاى.
ان هاولاء يحبون العاجلة ويذرون وراءهم يوما ثقيلا ۲۷
مجتبوی همانا اينان اين [دنياى‌] شتابان و زودگذر را دوست مى‌دارند و روزى گران- يعنى رستاخيز- را پشت سرشان مى‌افكنند- فراموش مى‌كنند-.
نحن خلقناهم وشددنا اسرهم ۖ واذا شينا بدلنا امثالهم تبديلا ۲۸
مجتبوی ما ايشان را آفريديم و آفرينش- يا بندهاى اندامهاى- آنان را استوار ساختيم، و هر گاه بخواهيم به جاى آنها مانندشان را بياوريم آوردنى- كه از آن ناتوان نيستيم-.
ان هاذه تذكرة ۖ فمن شاء اتخذ الى ربه سبيلا ۲۹
مجتبوی همانا اين- آيات قرآن يا اين سوره- يادآورى و پند است، پس هر كه خواهد به سوى پروردگار خويش راهى فرا گيرد.
ﭿ
وما تشاءون الا ان يشاء الله ۚ ان الله كان عليما حكيما ۳۰
مجتبوی و شما نمى‌خواهيد مگر آنكه خداى بخواهد. همانا خداوند دانا و با حكمت است.
يدخل من يشاء في رحمته ۚ والظالمين اعد لهم عذابا اليما ۳۱
مجتبوی هر كه را خواهد در مهر و بخشايش خويش درآرد و ستمكاران را عذابى دردناك آماده ساخته است.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۷۶ انسان - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.