سوره‌ها

جزء

بسم الله الرحمن الرحیم

هل اتى على الانسان حين من الدهر لم يكن شييا مذكورا ۱
صادقی آیا زمانی از دهر [:طول زمان جهان] بر انسان گذشت که چیزی قابل ذکر نبود؟!
انا خلقنا الانسان من نطفة امشاج نبتليه فجعلناه سميعا بصيرا ۲
صادقی ما بی‌گمان انسان را از نطفه‌ای همسازان [:مخلوط] آفریدیم -‌حال آنکه او را همواره می‌آزماییم‌- پس شنوا و بینایش کردیم.
انا هديناه السبيل اما شاكرا واما كفورا ۳
صادقی ما همانا راه را به او نشان دادیم، خواه سپاسگزار باشد یا بسی ناسپاس!
ﯿ
انا اعتدنا للكافرين سلاسل واغلالا وسعيرا ۴
صادقی ما برای کافران، زنجیرها و غل‌ها و شعله‌های سوزان آتش را آماده کرده‌ایم!
ان الابرار يشربون من كاس كان مزاجها كافورا ۵
صادقی همانا ابرار [:نیکان] از جامی می‌نوشند که با آمیزه‌ای عطرآگین (آمیخته) بوده است.
عينا يشرب بها عباد الله يفجرونها تفجيرا ۶
صادقی چشمه‌ای را (که) بندگان خدا از آن می‌نوشند، حال آنکه آن را به شدت روان می‌کنند، روان کردنی.
يوفون بالنذر ويخافون يوما كان شره مستطيرا ۷
صادقی (همان بندگانی که) به نذر (خود) وفا می‌کنند، و از روزی که گزند آن جویای پرواز بوده است ، می‌ترسند.
ويطعمون الطعام على حبه مسكينا ويتيما واسيرا ۸
صادقی و بر (مبنای) دوستی خدا (و طعامشان)، آن را به بینوا و یتیم و اسیر می‌خورانند.
انما نطعمكم لوجه الله لا نريد منكم جزاء ولا شكورا ۹
صادقی (و به آنان می‌گویند:) «ما تنها برای خشنودی خداست که به شما می‌خورانیم و پاداش و سپاسی (هم) از شما نمی‌خواهیم.»
انا نخاف من ربنا يوما عبوسا قمطريرا ۱۰
صادقی «ما از پروردگارمان، از روزی (که) با چهره‌ای درهم نهاده است سخت هراسناکیم.»
ﭿ
فوقاهم الله شر ذالك اليوم ولقاهم نضرة وسرورا ۱۱
صادقی پس خدا (هم) آنان را از آسیب آن روز نگه داشت‌، و شادابی و شادمانی به آنان بسی ارزانی داشت.
وجزاهم بما صبروا جنة وحريرا ۱۲
صادقی و به (پاس) آنکه صبر کردند، بهشت و پرنیان پاداششان داد.
متكيين فيها على الارايك ۖ لا يرون فيها شمسا ولا زمهريرا ۱۳
صادقی حال آنکه در آن (بهشت) بر تخت‌ها(ی خویش) تکیه‌زنندگانند. در آن‌جا نه (حرارت) آفتابی بینند و نه سرمایی طاقت‌فرسا.
ودانية عليهم ظلالها وذللت قطوفها تذليلا ۱۴
صادقی حال آنکه سایه‌ها(ی درختان) بر آنان نزدیک است و چیدنی‌هایش (به‌گونه‌ای شگفت‌آور) رام.
ويطاف عليهم بانية من فضة واكواب كانت قواريرا ۱۵
صادقی و ظروفی سیمین و جام‌هایی که بلورین بوده، بر (پیرامون) آنان گردانده می‌شود.
قوارير من فضة قدروها تقديرا ۱۶
صادقی جام‌هایی از نقره را که درست به‌اندازه (و با کمال ظرافت) آنها را از کار درآورده‌اند.
ويسقون فيها كاسا كان مزاجها زنجبيلا ۱۷
صادقی و در آن‌جا از جامی که آمیزه‌ی زنجبیل داشته به آنان می‌نوشانند،
عينا فيها تسمى سلسبيلا ۱۸
صادقی چشمه‌ای در آن‌جا که سلسبیل نامیده می‌شود.
۞ ويطوف عليهم ولدان مخلدون اذا رايتهم حسبتهم لولوا منثورا ۱۹
صادقی و بر گِردشان پسرانی جاودان می‌گردند. هنگامی که آنان را ببینی، گویی که مرواریدهایی (بر گرد خود) پراکنده‌اند.
واذا رايت ثم رايت نعيما وملكا كبيرا ۲۰
صادقی و هنگامی که بدانجا نگری، (سرزمینی از) نعمتی (بارور) و کشوری پهناور می‌بینی.
عاليهم ثياب سندس خضر واستبرق ۖ وحلوا اساور من فضة وسقاهم ربهم شرابا طهورا ۲۱
صادقی جامه‌های ابریشمین سبز و دیبای ستبر در بَرشان است و با دست‌بندهای سیمین زینت شده، و پروردگارشان آشامیدنی‌ای پاک‌کننده به آنان نوشانید.
ﯿ
ان هاذا كان لكم جزاء وكان سعيكم مشكورا ۲۲
صادقی «همانا این برای شما پاداشی بوده است و کوشش شما مشکور بوده است.»
انا نحن نزلنا عليك القران تنزيلا ۲۳
صادقی در حقیقت ما قرآن را بر تو به تدریج فروفرستادیم فرستادنی (رسا).
فاصبر لحكم ربك ولا تطع منهم اثما او كفورا ۲۴
صادقی پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی کن و از (میان) آنان گناهکاری یا بسی ناسپاس را فرمان مبر.
واذكر اسم ربك بكرة واصيلا ۲۵
صادقی و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان یاد کن.
ومن الليل فاسجد له وسبحه ليلا طويلا ۲۶
صادقی و پاسی از شب را پس برایش سجده کن، و شبی دراز او را به پاکی بستای.
ان هاولاء يحبون العاجلة ويذرون وراءهم يوما ثقيلا ۲۷
صادقی اینان همواره (دنیای) شتابانِ زودگذر را دوست دارند و روزی گرانبار را (به غفلت) پشت (سر) می‌افکنند.
نحن خلقناهم وشددنا اسرهم ۖ واذا شينا بدلنا امثالهم تبديلا ۲۸
صادقی ما آنان را آفریده و پیوند (مفاصل) آنها را استوار کردیم و هنگامی که بخواهیم، آنان را به مانندهاشان تبدیل می‌کنیم.
ان هاذه تذكرة ۖ فمن شاء اتخذ الى ربه سبيلا ۲۹
صادقی بی‌گمان این (آیات) یادواره‌ای است. پس هر کس بخواهد، راهی سوی پروردگارش برگیرد.
ﭿ
وما تشاءون الا ان يشاء الله ۚ ان الله كان عليما حكيما ۳۰
صادقی و تا خدا نخواهد، (شما) نخواهید خواست‌؛ همواره خدا بسیار دانای حکیم بوده است.
يدخل من يشاء في رحمته ۚ والظالمين اعد لهم عذابا اليما ۳۱
صادقی هر که را بخواهد، در رحمت خویش در آورد، و برای ظالمان عذابی پردرد آماده کرده است.
مشاری راشد العفاسی
قرآن - سوره ۷۶ انسان - آیه ۱
مشاری راشد العفاسی ترتیل
حالت پخش
تکرار آیه
مکث
اسکرول خودکار

باید بخوانید

اپ سلام قرآن

اپ شماره یک قرآن در کره زمین

اپ سلام قرآن
لطفا برای بهرمندی از تجربه مطلوب‌تر از مرورگرهای مطرح استفاده کنید.